Uncategorized

Winowajca w płaszczu

Wszystkiemu winien płaszcz

Kinga siedziała przy komputerze, ale zamiast w ekran wpatrywała się przez okno. Ostatnie ciepłe dni września. Jednak nie o tym myślała, tylko o tym, na co wydać niespodziewaną premię, która właśnie na nią spadła.

„Antkowi potrzebne są nowe buty. Chłopak rośnie, wszystko na nim zaraz się pali. I kurtka też by się przydała, ale do wiosny będzie już za mała. Może lepiej odłożyć te pieniądze na wakacje i wreszcie wybrać się nad morze…” Wtem do pokoju weszła Sylwia i przerwała rozmyślania Kingi.

– No jak? Podoba ci się? Kupiłam nowy płaszcz! Pasuje, prawda? Strasznie drogi, ale warto było – rozłożyła ręce, prezentując zakup. – No co?

– I nowe buty? Zamszowe? – spytała sąsiadka Kingi z biurka, Ewa. – Raz przejdziesz w nich po naszych ulicach w deszczu, i po butach.

„A może i ja powinnam kupić nowy płaszcz? No, serio. Chodzę w starym już czwarty rok. Ale mama… Mama nie zrozumie, wygarnie mi wszystko od A do Z. Mam prawie czterdzieści lat, a wciąż boję się, co powie mama. Mogę chociaż raz w życiu zrobić sobie prezent. Zwłaszcza że to nie wpłynie na domowy budżet. To moje pieniądze. Mogę nimi zarządzać, jak chcę. Sylwia jest ode mnie tylko cztery lata młodsza, a wydaje się, że dziesięć. Tylko że ona nie ma dziesięcioletniego syna ani surowej matki, która wciąż traktuje mnie jak małą, nierozgarniętą dziewczynkę” – rozważała Kinga, patrząc na Sylwię w modnym płaszczu.

Tymczasem dziewczyny kłóciły się o coś.

– No daj spokój. Po prostu zazdrościsz. W deszcz założę stare kalosze. Jesteście takie nudne. Pójdę jeszcze pokazać dziewczynom z księgowości – powiedziała urażona Sylwia i skierowała się do drzwi.

– Sylwia, zaczekaj – zawołała Kinga. – Gdzie go kupiłaś?

– Spodobał ci się? – Sylwia wróciła do biurka Kingi. – Masz – wyjęła z kieszeni kartę rabatową sklepu. – Tu jest adres i całkiem niezła zniżka.

– Oj, tak tylko spytałam – zbiła się z tropu Kinga, nie odrywając wzroku od karty.

– Daj spokój, żyjemy tylko raz. No dobra, idę dalej się chwalić – powiedziała Sylwia i wyfrunęła z pokoju, zostawiając kartę na biurku.

– Kinga, o czym tak rozmyślasz? – spytała Ewa, wyglądając zza monitora.

– Płaszcz dawno mi się należy. Dostałam premię, może powinnam go kupić?

Ewa wzruszyła ramionami.

– Drogi i niepraktyczny. SylwKinga spojrzała na kartę w dłoni i nagle zrozumiała, że czas przestać żyć oczami innych i pozwolić sobie na odrobinę szczęścia.

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

Winowajca w płaszczu

Uncategorized

Winowajca w płaszczu

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending