W POSZUKIWANIU KOCHANKI — Waria, co ty robisz? — zdziwił się mąż, kiedy żona podała mu szorty i po…

W POSZUKIWANIU KOCHANKI

Zosiu, co ty robisz? zdziwił się Michał, patrząc, jak żona podaje mu krótkie spodenki i koszulkę.
Nic takiego. Zanim się tu wyleżysz, wszystkie kochanki już będą zajęte! Zosia zerwała z niego kołdrę, a drobne dreszcze przeszły mu po plecach, zmuszając do wyraźnego skrzywienia.
O czym ty w ogóle mówisz?
Po twoich wczorajszych słowach, że juz niedługo będziesz miał kochankę, podjęłam decyzję. Wybiła godzina, Michał. Jest wpół do szóstej: czas wstać i iść na ten rozpustny front.
Przecież żartowałem. Pokłóciliśmy się, pamiętasz? Przepraszam, poniosło mnie.
Nie, nie, wszystko dobrze powiedziałeś. To ja zrobiłam błąd. Zaniedbałam nasz płomień namiętności. Całe paliwo wylałam tylko na siebie. Teraz zostały tylko popioły, na których nawet ziemniaka nie upieczesz. Naprawiam się. Wstajemy.
Chcesz mnie wyrzucić?
Wprost przeciwnie wyciągam cię z łóżka. Od dziś codziennie ćwiczysz, aż pozbędziesz się brzucha. Kochanka nie będzie cię tolerować jak talizman Michelin. Wstawaj, mówię!
Zrozumiawszy, że żona nie odpuści, Michał posłusznie zsunął się z łóżka i z trudem naciągnął szorty na piżamowe gacie, przygotowując się na poranną rehabilitację fizyczną.
Przypomnij, żebyśmy ci kąpielówki kupili. W tych gaciach to cię jeszcze na miłosnym łożu przewieje.
Po dziesięciu minutach biegania wokół domu pod czujnym okiem trenerki, Michał wrócił do mieszkania niemal umierający i czołgając się po podłodze zaczął zmierzać ku łóżku.
A ty dokąd? zatrzymała go żona.
Chcę umrzeć we śnie.
Umierać nie wolno, szukamy kochanki, nie prosektora. Leć pod prysznic. Teraz trzeba będzie myć się przynajmniej dwa razy dziennie. Mnie nie żałowałeś, to chociaż obcej nie truj swoim naturalnym zapachem. Zęby rano i wieczorem też czyść! Zosia rzuciła zza drzwi. Dokładnie głowę umyj, bo dziś idziemy do fotografa.
Po co?
Zrobić porządne zdjęcie do portalu randkowego. Sama nie zrobię, bo cię zbyt dobrze znam i przez obiektyw zobaczę i tragarza, i piwnego króla, i miłośnika smażonych klusek z masłem. A tu potrzeba utrwalić prawdziwego samca alfa.
Zosiu, może już wystarczy tych żartów?
Szkoda słów, zachowaj siły na słodkie wyznania dla pań. Chodź, wybierzemy kandydatkę.
Michał trochę się rozchmurzył. Lubił czasem przejrzeć fotografie na portalach randkowych, a tu pierwszy raz mógł to zrobić oficjalnie i bezkarnie. Zaczął wskazywać palcem ekran.
Może ta?
Żartujesz chyba.
A co z nią nie tak?
Michał, jak zobaczę twoją kochankę, to powinno mi być wstyd za siebie, nie za ciebie. Sam popatrz: twoja Syrenka przed sprzedażą lepiej wyglądała. Można by jej tabliczkę zawiesić: Uwaga, możliwe odpadanie tynków.
To może tamta?
TO?! Michał, jak ja ludziom w oczy spojrzę, jeśli mój mąż będzie mnie zdradzał z byle kim? O, patrz idealna kandydatka!
Oszalałaś? Taka mnie w życiu nie zechce
Matko Boska I co ja w tym zakompleksionym Pinokiu zobaczyłam? Czym mnie wtedy zauroczyłeś, skoro już piętnaście lat wytrzymaliśmy?
Poczuciem humoru? zaproponował Michał.
Michał, bądźmy szczerzy: gdyby od twoich żartów naprawdę zależała długość życia, to już byś na miesiącu miodowym został wdowcem. Nie drażnij losu, chodź lepiej, kupimy ci porządny garnitur, a kochankę będziesz łapał na żywca.
No już, Zosiu, dogadajmy się.
A gdzie tu widzisz kłótnię? Kochanka to symbol sukcesu faceta. A żona udanego mężczyzny to też prestiż. Myślisz, że na jednej kochance poprzestaniemy?
W centrum handlowym Zosia pociągnęła męża do najdroższego sklepu, gdzie niemal rozebrali wszystkie manekiny.
Zosiu, te spodnie i marynarka kosztują jak komplet zimowych opon protestował Michał, wpychany do przymierzalni.
Nie szkodzi, opony też ci kupimy, jakie chcesz: letnie czy zimowe, ale obowiązkowo z podwójnym zabezpieczeniem. Kwiaty w domu tylko z ogrodu!
Zosiu!!!
Co Zosiu?! Bezpieczeństwo przede wszystkim. Szukamy przekątnej naszego tępego trójkąta. Dzwoniłeś już do szefa?
W jakiej sprawie? Michał poprawiał rękaw marynarki.
Finansowej rzecz jasna. Musisz dostać podwyżkę. Jak ty zamierzasz dwie kobiety z tej pensji utrzymać? Ja jeszcze zjem żurek w domu, ale kochanki na kartofle nie zaprosisz. Tam jest przelicznik jak do betonu: jeden obiad, trzy kieliszki wina, hotel na pięć gwiazdek pożałujesz na czymś, wszystko się rozpadnie.
Michał w końcu się wyprostował i zawiązał krawat.
Przystojniak jak w dzień naszego ślubu Zosia otarła łzę.
Bardzo dobrze panu w tym do twarzy dodała kobieta z sąsiedniej przymierzalni.
Chce pani przymierzyć? Mąż obecnie szuka kochanki.
Dziękuję, mam już kochanka. Aż trzech uśmiechnęła się bezczelnie.
Michał, takiej nie wolno ci brać stanowczo powiedziała Zosia nam potrzebna wierna, pewna, jak karta z innego banku, gdzie spokojnie można przelewać środki. Chodź, idziemy do perfumerii, popsikamy cię i możesz ruszać w miasto.
Chodzili jeszcze godzinę po galerii, aż Zosia z satysfakcją skinęła głową.
Jesteś gotowy, Michał, nawet bez zdjęcia. Idź i pamiętaj, czego cię nauczyłam: bądź pewny siebie jak w dniu sprzedaży naszej Syrenki.
Zosia wróciła gotować zupę ogórkową, a Michał ruszył na łowy, do tego do czego przygotowywano go przez ten długi dzień.
Po godzinie zadzwonił domofon.
Dzień dobry, śliczna pani. Czy mąż jest w domu? usłyszała Zosia głos nieznajomego. Aksamitny, nasycony ogniem, rozgrzewał serce od pierwszych słów nawet przez charczącą słuchawkę brzmiał fascynująco.
Ojej Zosi wypadła łyżka z dłoni od emocji. Nie, poszedł do kochanki.
Może mnie pani wpuścić? Chciałbym coś zaproponować.
Od tych sugestywnych świdrujących nut Zosię oblała fala gorąca, potem zimna. Już chciała napić się herbatki z ziół, ale rozmarzona trzy razy nacisnęła przycisk otwierania drzwi. Michał zjawił się w progu po trzech minutach, w ręku trzymał okazały bukiet róż. Delikatnie objął Zosię w pasie; w wąskim korytarzu od razu zrobiło się gorąco.
Płakałaś? zdziwił się Michał, widząc jej zaczerwienione oczy.
Troszkę. Myślałam, że zrobiłam głupstwo, ale teraz widzę, że to było niezbędne dla naszego ogniska.
A może spędzimy dziś wieczór w towarzystwie miłego, ciekawego rozmówcy? w oczach Michała błyszczała męska namiętność i chyba jeszcze pięćdziesiąt gramów śliwowicy dla kurażu. Zapraszam cię do restauracji, gdzie będę ci opowiadał niezwykłą historię twojej urody. To dokumentalna proza, spodoba ci się.
Ch-ch-cę odparła Zosia nieco szeptem, wdając się w tę grę. Tylko zdejmę zupę z ognia i wytuszuję rzęsy.
To ja zadzwonię po taksówkę kiwnął głową Michał.
A gdzie jedziemy? Zosi nie schodził z twarzy głupiutki uśmiech.
Do pięciogwiazdkowej restauracji!
U nas takich nie ma. Najwyżej pizzerie Pięć serów.
To tam. Dla mojej kochanki tylko to, co najlepsze.
A żona nie będzie zazdrosna?
Zrobimy co w naszej mocy, żeby była mrugnął Michał filuternie.