Uwolniona z niewoli uczuć

Hej, muszę Ci opowiadać, co się stało ze mną i Kacprem, a właściwie z Jagodą i jej całym światem.

Już w dziewiątej klasie Jagoda zauważyła, że jej kolega z ławki, Kacper, ciągle ją obserwuje. Nawet na lekcjach czuła, że jej plecy drżą, kiedy jego spojrzenie przechodzi nad nią. Czasem odwrócił się i ich oczy spotkały się jak dwa bicie serca.

Jagodo, zaśmiała się Małgosia, jej najlepsza kumpela, ten Kacper nie odrywa od Ciebie oczu, widzę to na co dzień.
Wiem, czuję, że mnie przeszywa swoimi czarnymi oczami, odpowiedziała Jagoda, uśmiechając się, bo chłopak naprawdę jej się podobał.

W końcu Kacper zebrał się na odwagę i po lekcjach, czekając na nią przed szkolnym wejściem, nieśmiało zapytał:

Jagodo, mogę Cię odprowadzić do domu?

Jagoda trochę się zawahała, ale Małgosia popchnęła ją w dobrą stronę i dziewczyna zgodziła się.

Dobra, po drodze i tak jedziemy w tę samą stronę, odpowiedziała, udając obojętność.

Szli, rozmawiali, śmiali się, a serce Jagody podskakiwało ze szczęścia. Tak zaczęła się ich przyjaźń, a potem szkolna miłość. Wkrótce cała szkoła już wiedziała, że są razem. Kacper zawsze stał przy niej, a kiedy ktoś z innej klasy próbował zagadać, od razu go odrzucał.

Jagoda zawsze była piękną dziewczyną. Gdy weszła do pierwszej klasy, ich wychowawczyni, pani Elżbieta Kowalczyk, nie mogła powstrzymać się od komplementu:

Boże, Jagodo, jakie masz piękne oczka!

Pod koniec szkoły postanowili razem iść na studia. Zdały egzamin, odnieśli sukces na maturze i pożegnali się ze szkolną ławką. Po tym Kacper zaproponował:

Jagodo, jedziemy jutro na mój domek nad jeziorem, najlepiej na nocleg. Świętujemy zdane egzaminy, bo daliśmy radę.

Jagoda poczuła, że Kacper coraz bardziej naciska na bliższą relację. Ona się opierała, a on się obrażał.

Jesteśmy już dorośli, po co się trzymać zasad? Myślisz, że kiedyś to się wydarzy? Przecież przeczytałaś Romea i Julię, a oni byli młodsi od nas i nikt ich nie potępiał, wszyscy podziwiali ich miłość namawiał Kacper.

Jagoda słuchała w ciszy, trochę się zgadzała, ale bała się, że straci Kacpra, do którego już przyzwyczaiła się jak do drugiej połówki.

No to, Jagodo, czekam, zgódź się! nalegał.

Nie wiem, może mama nie pozwoli na nocleg.

A co, że będą moi rodzice? Nie dajesz rady wymyślić wymówki?

W końcu Jagoda wymyśliła, że na domku będą rodzice Kacpra i jego starsza siostra. Mama, patrząc na córkę, powiedziała surowo:

Nie dam ci tego, wiem, co zamierzacie.

Mamo, rodzice Kacpra też będą, a jego siostra jest u nas kłamała Jagoda, nie mrugając okiem.

Po chwili mama wzruszyła ramieniem i przyznała:

Dobra, jedź. W końcu nie trzeba się tak wstydzić, kiedy dziewczyna jedzie do chłopaka na nadwę.

W autobusie trzymali się za ręce. Jagoda była nerwowa, czuła, że Kacper też coś knuje. Kiedy wjechali pod dom, Kacper chwycił ją i pociągnął do pokoju z rozłożonym kanapą. Gdy zobaczyła mebel, próbowała uwolnić rękę.

Spokojnie, nie bój się szepnął, otulając ją i kładąc na kanapie.

Jagoda poczuła wstyd i niepokój, w pokoju było jasno.

Tu jasno zauważył i zaciągnął zasłony, po czym nagle rzucił się na nią.

Z całych sił odrzuciła go, skoczyła z kanapy i wybiegła z domu, biegnąc w stronę przystanku. Autobusu już nie było, a Kacper pojawił się nagle:

Odprowadzam Cię, nie gadaj, nie chcę słuchać twoich wymówek.

Na studniówce nie podszedł do niej, Małgosia pytała, Jagoda milczała. Po koncercie nie dzwonił. Po tygodniu Jagoda w końcu zadzwoniła, przekraczając swoją dumę. Odebrała jego siostra:

Kacper wyjechał do Krakowa, chce tam studiować. Myślałam, że wiesz

Od tamtej pory minęło dwadzieścia lat. Jagoda wyszła za Olega, mając córkę. Kacper od czasu do czasu dawał o sobie znać, nie dzwonił, nie spotykali się, ale wciąż pojawiał się w jej snach.

Jednej nocy znów go śniła trzymali się za ręce na polu pełnym stokrotek, w oddali słońcem migotała rzeka. Ona się uśmiechała, on patrzył na nią smutkiem, jakby żegnał się, a potem niechętnie puścił jej dłoń i zniknął.

Jagoda obudziła się, spojrzała na męża i westchnęła z ulgą:

Śpi, jak suseł. Zawsze tak lubi przytulać się do poduszki

Nie chciała jeszcze zasypiać, więc wstała, podeszła do łazienki, a po drodze zajrzała do pokoju córki. Dziewczynka spała spokojnie, włosy rozrzucone po poduszce. Stojąc pod strumieniem wody, myślała:

Czemu tak często śnię Kacpra? Po tych snach czuję się nie w swoim miejscu, łapie mnie jakaś chandra, mogę krytykować Olega Czy nie powinnam była poślubić go? Żyjemy już tyle lat, nudno, brak pasji, a wszystko jest tak poukładane, jak w kalendarzu.

Rano przygotowała śniadanie, chciała obudzić męża, ale już sam wstał. Jedli razem, córka miała wakacje, letni wypoczynek. Nagle zadzwonił telefon.

Jagodo, cześć! rozległ się radosny głos Małgosi, przepraszam, że tak wcześnie, ale mam ważną sprawę! Nasza klasa zamierza się spotkać, przecież minęło dwadzieścia lat od ukończenia szkoły.

Hej, Małgosiu, wciąż jesteś naszą nieśmiertelną organizatorką imprez. Kiedy?

W sobotę, za tydzień.

W sobotę? Mieliśmy z Olegiem jechać do wsi do jego rodziny

Nic nie szkodzi, możemy odwołać odparła Małgosia stanowczo. Nie chcę słuchać wymówek, już dwukrotnie to przegapiliśmy.

Miałam dobre powody

No, Jagodo, nie kombinuj i przyjdź, bo jak nie, to zgłosimy Cię wszystkim!

Jagoda zaśmiała się:

Ojej, już mnie straszysz. Gdzie się spotykamy? W restauracji?

Nie, w domu u Kacpra!

Nieźle, właśnie teraz śniłam go

Słuchaj, nasz Ilya (Kacper) wybudował sobie duży dwupiętrowy dom i zaprasza nas wszystkich.

A co z jego rodziną? Żona nie będzie przeciw? zapytała Jagoda, choć niewiele o nim wiedziała.

Żona wyjechała z synem do Turcji, więc nie ma problemu. Myślę, że się rozpakują przyznała Małgosia z lekką zazdrością. Ja już po rozwodzie, więc przyjdź koniecznie.

Dobra, podaj adres, już jedziemy odpowiedziała Jagoda. Oleg już czeka przy drzwiach.

Wychodząc z mieszkania, Oleg mruknął:

Te klasy szkolne już Cię przygniotą. Co ty tam nie widziałaś?

Nic nie widziałam odparła Jagoda. I tak nie pytam o pozwolenie, po prostu robię, co chcę. A w domu siedzę, nic nie robię, trochę gotuję, sprzątam, jak niewolnica.

No dobra, niewolnico, nie marudź odpowiedział z uśmiechem, trochę żartując, że jest domowym tyranem. Nie mam nic przeciw, kup sobie nową sukienkę.

Dzięki, już kupię, muszę wyglądać!

Jagoda myślała o imprezie i o Kacprze. W piątek przed spotkaniem nie mogła zasnąć. Dwadzieścia lat minęło od tamtego dnia, kiedy skończyliśmy szkołę.

Na spotkaniu Jagoda wysiadła z taksówki, podeszła do wysokich wrota i nacisnęła dzwonek. Po minutę otworzyły się drzwi i stał przed nią Kacper wysoki, przystojny, elegancki.

Cześć, gościu! odezwał się jego jedwabisty głos, a ona drgnęła. Wchodź, albo zostaniesz taką tchórzą! dodał z przymrużeniem oczu.

Jagoda wślizgnęła się na podwórze, Kacper objął ją i pocałował w policzek.

Wyglądasz świetnie! Jesteś jeszcze piękniejsza, taka piękność, że aż się boję! zachwycał się.

Patrząc mu w czarne oczy, poczuła rumieńce, spuściła wzrok i podeszła do domu. Kacper złapał ją za rękę i weszli razem.

Ura! wykrzyknęła Małgosia, podskakując i przytulając się.

Wszyscy zaczęli się rozchodzić, wieczór się kończył. Po kolei przytulali się i w końcu usiedli przy stole. Ludzie wymieniali się opowieściami, dziewczyny patrzyły na siebie i śmiały się, pytając, gdzie co i z kim. Muzyka grała, Kacper zaprosił Jagodę do tańca.

Jak życie? zapytała.

Dobrze. Patrzę na świat innymi oczami, mam sporo spraw, rozwijam firmę, dużo się kręci.

Wieczór zbliżał się do końca, ludzie się rozchodzili. Kacper zatrzymał Jagodę.

Zostań, pomóż mi tu trochę machnął ręką w stronę stołu.

Nie wiem odpowiedziała niepewnie.

Co nie wiesz? wtrąciła Małgosia. Ktoś musi pomóc.

Dobra, mruknęła Jagoda.

Gdy wszyscy wyszli, Kacper wziął ją za ręce.

Ta naczynia to tylko pretekst, żebyś została

Po co? spytała, zaniepokojona.

Nie wiem podrapał się po nosie. Kiedy cię zobaczyłem, poczułem, że tęskniłem za Tobą przez te wszystkie lata.

Jego gorące usta dotknęły jej szyi:

Jagodo, jesteś taka zdjął marynarkę i rzutem położył ją na kanapie. Wiesz, mam dość żony, wszystkich dostępnych kobiet, które chcą tylko pieniędzy, a Ty jesteś świeża i piękna

Jagoda poczuła się, jakby została polana wrzątkiem.

Dostępne kobiety! Panie, ja dla niego tylko kolejna zabawka, kolejna dostępna Nie, nie zdradzę męża!

Złapała się w pośpiechu, odrzuciła Kacpra i wybiegła z domu. Stała przy bramie, gdy zadzwonił telefon.

Kochanie, mam przyjechać? usłyszała głos Olega.

Nie, Olek, już wzywam taksówkę, zaraz będę odpowiedziała, starając się brzmieć spokojnie. Sam dojadę, dziękuję, kochanie. Jesteś dla mnie najważniejszy.

No tak, czekam na Ciebie zaśmiał się Oleg.

Wsiadła do taksówki, a kiedy drzwi zamknęły się, usłyszała zza pleców złowrogi głos Kacpra:

Daremnie się męczysz, jesteś wciąż tą samą pięknością!

Jagoda gwałtownie zamknęła drzwi i taksówka ruszyła. Myślała:

Niech się gniewa, niech się rozpadnie ze złości. Niech wróci do swojego zimnego domu. W końcu w końcu wyrwałam się z jego pułapki. Na zawsze!