Tatiana była szczęśliwa. Obudziła się z błogim uśmiechem na twarzy. Poczuła, jak obok chrapie Wojtek, oddychając jej w kark, i znów się uśmiechnęła.

Jadzia jest szczęśliwa. Budzi się z błogim uśmieszkiem na twarzy, czuje, że obok niej szeleści Michał, którego oddech muskający kark sprawia, że znów się uśmiecha. Oszczędności na miesiąc miodowy już leżą na koncie kilkaset złotych odkładanych od lat. Wczoraj powiedziała o tym Michałowi i słuchała go pół godziny, gdy chwalił ją za dobrą decyzję i zapewniał, że nie popełnił błędu, wybierając ją za żonę.

Jeszcze kilka tygodni temu Jadzia wahała się, czy podjąć tę decyzję. Michał przedstawił jej swoją rodzinę, a ona poczuła, że nie do końca podoba jej się ten obcy dla niej krąg ludzi. Przełomowy moment nastąpił, gdy okazało się, że jest bogatą panną młodą, a małżonkiem małym, starym samochodzikiem typu Fiat 126p, który pożyczyła jej babcia. Wtedy właśnie zamieszkała z Michałem w jednym mieszkaniu w Warszawie.

Jedna z sypialni była zamknięta na klucz. To pokój babci. Jadzia zostawiła tam wszystko tak, jak było za życia babci stary komod, bujany fotel, biurko i półki pełne kolorowych motków przędzy. Oczywiście po ślubie pokój miał przybrać nowy wystrój, ale póki co wszystko pozostało niezmienione. Czasem wieczorami wchodziła tam, siadała w bujanym fotelu, zapalała starą lampkę i rozmyślała o życiu. Michał nie lubił tych chwil, nazywał je kaprysem i melancholią, ale nie mógł nic zrobić. Nie wchodził do pokoju, tylko narzekał, że tak dużo miejsca marnuje się na nic.

W rodzinie Jadzia była najstarsza. Rodzice szybko zorientowali się, że może pełnić rolę niani, i już wkrótce przerzucili opiekę nad młodszymi siostrami i bratem na jej cienkie ramiona. Ciągle ją krytykowali nie tak posprzątała, nie tak wyprała, nie tak ubrała Siostra i brat przyzwyczaili się, że Jadzia zawsze jest winna, i zaczęli z tego korzystać. Dlatego po ukończeniu szkoły wzięła swoje skromne rzeczy i wyprowadziła się do domu babci.

Babcia kochała Jadzię, nazywała ją słoneczkiem, rozpieszczała domowymi bułeczkami i uczyła, jak żyć po Bożemu. Jadzia wyskoczyła spod ciepłej kołdry i pobiegła do kuchni przygotować twarogowe placki na śniadanie. Właśnie wtedy, przeciągając się i ziewając, pojawił się Michał, usiadł przy stole, wziął talerz z gorącymi plackami i z zadowoleniem zanurzał je w gęstej śmietanie.

Słuchaj, Jadzia powiedział po zjedzeniu piątego placka. Myślałem o tej wyprawie poślubnej Niech to zostanie! Lepiej kupmy za te pieniądze samochód. Trochę brakuje, ale kredyt dają, na pewno dostaniemy!

Jadzia patrzy zaskoczona na lśniące od śmietany oblicze Michała, nie odpowiada, a w tle słyszy jak w zamku drzwi wejściowe obraca się klucz. Nie zdążyła się naprawdę przestraszyć, gdy w przedpokoju wpadła mała horda przyszła teściowa Lidia Kowalska, jej córka i osiemnastoletni syn. Obok leżała góra trzech walizek i jednej torby.

Cześć, nowożeńco, przyjmij gości! zawołała Lidia z progu. Postanowiliśmy, że od razu po rozmowie z Tobą wczoraj, nie będziemy tracić czasu

Jadzia znów zerka na Michała, który energicznie wyciąga walizki z przedpokoju i niesie je do drzwi pokoju babci.

Jadzia, otwórz drzwi mówi Michał. Trzeba jeszcze posprzątać, fotel przenieść na balkon, przykryć folią, nic mu nie grozi, a resztę mebli zostawimy, Witek się obejdzie. Tylko te stare kulki wełny gdzieś wyrzuć albo schowaj

Co to ma znaczyć Witek się obejdzie? I po co mam coś wyrzucać? Skąd Lidia ma klucze do mieszkania? szepcze Jadzia, ledwo słyszalnie, pojmując sens porannej rodzinnej wizyty.

No właśnie wtrąca się teściowa. Żyjecie, dzięki Bogu, dobrze. Ślub za dwa tygodnie. Kupujecie auto, mówił mi wczoraj Michał. A w tym pokoju nie ma jeszcze dzieci, więc Witek w nim zamieszka, bo do uczelni dojeżdża daleko, a od Was to pięć minut.

A co z naszym bratem? Nie przyjmiemy go na jakiś czas? Ten stary grat trzeba wyrzucić, planowaliśmy w tym pokoju pokój dziecięcy mówi Michał, szeroko się uśmiechając i pokazując swoją męską zręczność.

Michał już widział samochód wtrąca się żywiołowa Świetlana, siostra Michała. Mój znajomy sprzedaje super auto, weźcie kredyt i dołączcie, podróżujcie po morzach. Takiej okazji nie przegapicie!

Dobra, Jadzia, poszukaj kluczy od pokoju, a ja poczęstuję rodzinę plackami. Śniadanie z śmietaną palce lizać! mówi Michał, zostawiając Jadzię w korytarzu, a sam idzie na kuchnię.

Jadzia wchodzi do pokoju, siada na przypadkowo ułożonym przez Michała kanapie i zastanawia się To, że nie ma śniadania, jest oczywiste. Niechętna rodzina wkrótce wyczyści stół i lodówkę, a ona znów będzie musiała wciągać torby z zakupów wieczorem. Będzie musiała włożyć rękę w fundusz ślubny, bo od Michała nie ma pomocy zaraz po wprowadzeniu się on stwierdził, że będą żyć na jej pensję, a on sam odłoży pieniądze na powiększenie mieszkania.

Nie myślisz, że będziesz całe życie w starej Kratce na obrzeżach miasta? wyjaśnia Michał w przyjaznym tonie. Jadzia nie protestuje, zwłaszcza że za pół roku ma się odbyć ślub

Teraz pojawiają się nowe niespodzianki Michał już wyrobił klucze do jej mieszkania. Postanowili, że ich syn Witek będzie mieszkał u nich. Dlaczego Jadzia ma wytrzymać w domu nieznajomego chłopaka nie wiadomo jak długo? Ostatnią kroplą był słynny samochód

Jadzia od dziecka marzyła o morzu. Rodzice jeździli nad Bałtyk dwa razy, gdy była mała, ale nie zabrali jej. Postanowiła, że jej podróż poślubna będzie niezapomniana: morze, Grecja, dobry hotel, wycieczka na Sycylię, starożytne świątynie, wytrawne greckie wino na tarasie, pokój z widokiem na morze

Jadzia rozpłakała się cicho, jak dziecko. W pamięci pojawiła się babcia, siedząca w ulubionym fotelu, dobre oczy patrzyły na płaczącą wnuczkę Nic nie szkodzi, kochanie, tylko pamiętaj małżeństwo to nie klątwa. Nie pozwól, by stało się zgubą! Szukaj tego, kto kocha, a kto kocha, dba. Tę troskę znajdź i nie pomylisz się!

Decyzja zapadła szybko. Z kuchni dochodziły wesołe głosy krewnych, którzy nie zostali jej krewnymi, i męża, który nie stał się jej mężem. Najpierw zadzwoniła do pracy, by poprosić o dwa tygodnie urlopu z wyprzedzeniem. Potem dzwoniła do Marzenki, przyjaciółki z uczelni, opisując sytuację i prosząc, aby pilnowała mieszkania, by krewna nic nie zepsuła w jej prawym gniewie. Marzenka mieszkała dwa bloki dalej i od razu się zgodziła.

Nie martw się, szybko to ogarnę! Zobacz, co wymyślili!

Po uporządkowaniu mieszkania Jadzia zadzwoniła do biura podróży, gdzie dzień przed tym wybrała wycieczkę poślubną. Szybko dobrano jej opcję z gorących ofert. Walizka była już spakowana. Marzyła o morzu tak długo, że zebrała wszystkie rzeczy wcześniej, nie czekając na ślub

Po piętnastu minutach wychodzi z mieszkania, cicho zamykając drzwi i zostawiając notatkę: Ślub odwołany. Klucze daję Marzence. Sam kup samochód. To już nie moja Jadzia.

Gdy jedzie na lotnisko, wyjmuje nieustannie wibrujący telefon pełen nieodebranych połączeń i szalonych wiadomości: Co ty, oszalałaś?!. Wyłącza go znowu.

Tak! Zwariowałam! brzmi w niej echo dawnego głosu z dzieciństwa. Co za przykrość!

W głębi pamięci uśmiecha się do niej babcia swoimi dobrymi oczami