Tak się złożyło, że w maju mamy jedno rodzinne święto za drugim: rocznicę ślubu i aż trzy urodziny. W tym roku moja żona wyjechała w tym czasie w delegację. Jakie było moje zdziwienie, gdy zobaczyłem ją z jakimś mężczyzną w tle zdjęcia znajomego z wakacji w Turcji

Pobraliśmy się z żoną jeszcze na studiach. Oboje studiowaliśmy wtedy architekturę. Zamieszkaliśmy w dwupokojowym mieszkaniu, które dostałem po babci.

Rok później urodziła nam się córka. Trudno było jednocześnie uczyć się i zajmować się małym dzieckiem.

Po ukończeniu studiów ja poszedłem do pracy jako stażysta, niemal za darmo, a moja żona dostała pracę jako zwykły pracownik biurowy w dużej firmie architektonicznej. Córka podrosła, poszła do szkoły. Wtedy ja już założyłem własne biuro i moja praca przynosiła mniej więcej stały dochód. Niezbyt duży, ale wystarczało na chleb z masłem.

Życie w końcu zaczęło nam się poprawiać, ale wtedy przypomniała nam o sobie matka mojej żony. Wcześniej nie miała z nami nic wspólnego. Kiedy się pobieraliśmy, ona wychodziła za mąż po raz czwarty. Niedawno zostawił ją jej ostatni mąż, przez co miała depresję i problemy zdrowotne. Żona zaczęła mnie namawiać, żebyśmy zabrali teściową do siebie. Jej głównym argumentem jest to, że moja żona jest jej jedyną córką, więc teraz mamy się nią zajmować do późnej starości.

I tak się stało. Teściowa przeprowadziła się do nas. Swoje mieszkanie wynajęła i odkładała pieniądze na „czarną godzinę”.

Jakoś jeszcze znosiłem to, że my byliśmy teraz w jednym pokoju z córką, a teściowa zamieszkała w drugim, ale nie byłem przygotowany na jej ciągłe pretensje. Ile ja się od niej nasłuchałem: mało zarabiam, wcale nie jestem ambitny, nie zdecydowałem się jeszcze na większe mieszkanie, za mało pomagam żonie i tak dalej, i tak dalej. Nie wiem, dlaczego ja to wszystko znosiłem?

Teraz nie chciało mi się wracać do domu. Córce też, bo zawsze po szkole przychodziła do mnie do pracy. Szliśmy razem na obiad i odrabialiśmy lekcje u mnie w biurze. Był w tym wszystkim tylko jeden plus – mój wymuszony pracoholizm przynosił owoce. Dostawałem więcej zleceń od klientów. Rozbudowałem swoje małe biuro architektoniczne i nie pracowałem już sam. Chciałem zatrudnić żonę, ale odmówiła. W końcu została doceniona w pracy, a nawet awansowała.

Tak żyliśmy. Żona prawie codziennie zostawała dłużej w pracy, często wyjeżdżała w delegacje. Stopniowo oddalaliśmy się od siebie.

Tak się złożyło, że w maju mamy jedno rodzinne święto za drugim: rocznicę ślubu, urodziny córki, żony i moje własne. W tym roku moja żona bardzo przepraszała, że ​​nie będzie mogła świętować z nami, bo po prostu musi wyjechać w długą podróż służbową, w dodatku za granicę. No cóż, siła wyższa.

Przygotowaliśmy z córką wideo z życzeniami dla mamy na rocznicę ślubu, a potem na urodziny. W odpowiedzi otrzymaliśmy tylko suche: „Dziękuję”.

A potem były moje urodziny, a żona w ogóle nie złożyła mi życzeń. „To nic wielkiego,” – pomyślałem. Ale kiedy nie odezwała się do córki w dniu jej urodzin, byłem już oburzony.

Jakie było moje zdziwienie, gdy zobaczyłem moją żonę z jakimś mężczyzną w tle zdjęcia znajomego z wakacji w Turcji na portalu społecznościowym. Ten znajomy już wrócił i od razu do niego zadzwoniłem. Po prostu mnie wbił w fotel, kiedy powiedział, że na zdjęciu widać małżeństwo, które mieszkało w pokoju obok niego. Wszyscy zwracali na nich uwagę, bo nie byli już młodzi, zwłaszcza mężczyzna, ale zachowywali się jak nowożeńcy.

Wtedy postanowiłem zapytać wprost teściową, czy wie, że moja żona mnie zdradza. Okazało się, że tak, i jej zdaniem to ja jestem temu winny. Skoro tak, to poprosiłem teściową, żeby wyprowadziła się razem ze swoimi rzeczami. I niech zabierze córkę, gdy tylko wróci do kraju. Teraz będą mieszkać razem w jej jednopokojowym mieszkaniu.

Minęły już dwa lata. Nadal pracuję. Córka jest moją małą asystentką. Dobrze się z nią dogadujemy. Nawet nie myślę o drugiej matce dla mojego dziecka. Nie doszedłem jeszcze do siebie po poprzedniej zdradzie.