Strzeżcie się zazdrośników. Ja już się pilnuję.

Wiecie co, czasami szczęśliwi ludzie to ci, którzy są zadowoleni z tego, co mają, doceniają to, co udało im się osiągnąć i nie doszukują się tego, czego im jeszcze brakuje. Chciałam wam opowiedzieć o mojej koleżance z klasy, która przez całe życie była niezadowolona z tego, co ma. Ale nie tylko dla siebie chciała czegoś lepszego, ale też zazdrościła wszystkim dookoła.

Pewnego dnia przyszli nasi wspólni przyjaciele i powiedzieli nam, że się pobierają. Pogratulowała im przez tak zaciśnięte zęby, że biedna Dorota z Szymkiem nawet nie zaprosili jej na wesele. Kiedy spodziewali się dziecka, prosili, żeby nikt o tym nie mówił Eli.

Oczywiście bardzo się obraziła, kiedy się o tym dowiedziała.

Ale sama była sobie winna. Swoją drogą uważam, że taka paskudna zazdrość sprowadza na ludzi same nieszczęścia. Miałam raz taki nieprzyjemny przypadek. Wyjechałam za granicę, bardzo się cieszyłam. Nie byłam na żadnych wakacjach chyba od trzech lat. Nie miałam pieniędzy ani czasu, jakoś się nie składało. Przed wyjazdem miałam wątpliwą przyjemność, żeby spotkać się z Elą. Opowiedziałam jej o wyjeździe, podzieliłam się swoją radością. Narzekałam, że tak długo nie byłam na urlopie. I nagle na lotnisku słyszę informację, że wszystkie loty zostały odwołane, bo warunki pogodowe nagle się pogorszyły. Co za pech!

To było bardzo nieprzyjemne i denerwujące. Od tamtej chwili też postanowiłam nie dzielić się już niczym z Elą. Zwłaszcza tymi najbardziej prywatnymi i radosnymi sprawami. Trzeba się jakoś chronić się przed toksycznymi i nieprzyjemnymi ludźmi. Bo tylko w ten sposób można uratować swoje marzenia, plany i szczęście. A tacy wiecznie ze wszystkiego niezadowoleni zawsze się znajdą. Bo dla nich dobrze jest tylko tam, gdzie ich nie ma.

Zamiast starać się coś osiągnąć, zazdroszczą innym. I nie da się ich zmienić. Żal mi takich ludzi.