Spotkanie przyjaciół

Silnik samochodu mruczał uspokajająco, a wnętrze pachniało skórą i odświeżaczem powietrza. Szara nawierzchnia z równymi białymi liniami pędziła naprzeciw i znikała pod kołami. Słońce dopiero wschodziło, zapowiadając ciepły letni dzień. Kinga odchyliła głowę na zagłówek i przymknęła oczy.

– Prześpij się. Zostało jeszcze z dwadzieścia minut – powiedział Marek do żony.

– Wolałabym spać w domu, w ciepłym łóżku. W końcu to dzień wolny. Mogłeś jechać sam. To w końcu twoi przyjaciele – odparła Kinga, nie otwierając oczu.

– Co bym tam robił bez ciebie? Wszyscy będą z żonami. Myślałem, że ty i Anka też się lubicie. Poza tym, najlepszy wypoczynek jest na łonie natury, a nie w łóżku – Marek zamilkł na chwilę. – Dawno się nie spotkaliśmy. Pamiętasz, jak kiedyś?.. No i Tomek przyjedzie z młodą żoną. Mówiłem ci? Nie? Wyobraź sobie, ożenił się. Zobaczymy, kto tak go urzekł, że poświęcił dla niej swoją wolność.

Kinga oceniła nowinę, usiadła prosto i otworzyła oczy.

– Widziałeś się już z nim?

– Jasne, ale tylko na chwilę, bez szczegółów. Tak bardzo chce się pogadać jak dawniej, posiedzieć przy ognisku z gitarą. Ech, były czasy – westchnął Marek.

– A teraz znów będziecie się zbierać co weekend – burknęła Kinga.

– No weź. Co w tym złego? Znamy się od studiów. Tysiąc lat razem. Kiedy twojej mamie było ciężko, Tomek bez słowa dał pieniądze na operację.

Kinga znowu odchyliła się na siedzeniu.

– To prawda. Tomek to porządny facet. Ale Bartek z Anką…

– Co jest z nimi nie tak? – zdziwił się Marek.

– Jakby nie byli rodziną, tylko udawali. Jacyś obcy, nie swoi. Nie wiem, jak to ująć.

– Nie zauważyłem. Według mnie to normalni ludzie. Wiesz, Anka i Tomek kiedyś się spotykali. Była taka miłość, że wszyscy myśleli, że zaręczą się jeszcze na pierwszym roku. A potem coś się popsuło. Anka wyszła za Bartka.

– Nie mówiłeś – Kinga odwróciła głowę w stronę męża.

– To było dawno. Wiele wody upłynęło – Marek zamilkł.

Silnik mruczał równo, Kinga znów zamknęła oczy. Otworzyła je, gdy samochód zjechał z asfaltu na polną drogę i zaczęło trząść. Sosny stały wzdłuż niej gęstą ścianą, nie przepuszczając promieni słonecznych.

– Zapomniałam, jakie to tu piękne – zachwyciła się Kinga.

– A nie mówiłem? – W głosie Marka brzmiała duma, jakby w tej urodzie był też jego udział.

Brama na działkę była otwarta – czekali na nich. Marek zaparkował auto obok dwóch innych przy płocie. Więc wszyscy już na miejscu. Od domu biegł już w ich stronę Tomek z szeroko rozłożonymi ramionami, jakby chciał objąć ich razem z samochodem.

– Nareszcie! Myśleliśmy, że bez was ruszymy na ryby – Tomek uściskał Marka i poklepał go po plecach. – A ty ciągle wyglądasz coraz lepiej. Jak ty to robisz? – skomplementował Kingę. – Po co tyle jedzenia przywieźliście? Mamy wszystkiego w nadmiarze, tygodnia nie zjemy. No dobra, dajcie torby, nie zaszkodzą.

Wszyscy troje ruszyli w stronę domu obwieszeni siatkami. Na podwórku stał już grill, obok leżał worek z węglem. W cieniu jabłoni – drewniany stół z plecionymi krzesłami.

W drzwiach pojawiły się Anka z młodą dziewczyną. Niosły poduszki i koce.

– O! Marek, Kinga, cześć! – zawołała Anka.

Zrobiło się głośno i wesoło. Wszyscy mówili naraz, śmiali się.

– No, dziewczyny. Wy tu gospodarujcie, a my na ryby – oznajmił Tomek.

– No proszę… – niezadowolonym tonem przeciągnęła Anka.

– Niedługo będziemy. Tak, po męsku pogadamy. A wy się nie nudźcie. Swoją robotę zrobiliśmy: mięso zamarynowane, grill gotowy, zakupy przywiezione, dalej wasza kolej.

– No to, dziewczyny, wypijemy za znajomość? – Anka postawiła na stół butelkę czerwonego wina, gdy mężczyźni odeszli.

– Oj, ja bym wolała białe. Od czerwonego boli mnie głowa – powiedziała najmłodsza i najnowsza w ich towarzystwie Ola.

– Specjalnie dla ciebie przyniosłam. Zaraz podam – odparła Anka.

– Znacie się z nią? – spytała Kinga Olę, wskazując głową na dom, gdzie poszła Anka.

– Tak. Odwiedzała nas parę razy.

– Naprawdę? – zdziwiła się Kinga. – A dawno wróciliście do miasta?

Z rozmowy w samochodzie zrozumiała, że dopiero co przyjechali z podróży poślubnej.

– Dwa tygodnie temu – zdążyła odpowiedzieć Ola.

– Ta-dam! – W drzwiach domu pojawiła się Anka z butelką białego wina.

Kobiety wypiły po kieliszku i zaczęły omawiać, co przygotować na stół. Procesem kierowała Anka. Kinga miała wrażenie, że specjalnie dla Oli przejęła tę rolę. Jakby chciała pokazać: ja tu rządzę, byłam przed tobą. A ty jesteś nowa, nic nie wiesz.

Kinga nie podobało się to zachowanie. Zbyt wyraźna wyższość Anki wobec Oli. Ale nie wtrącała się. Łatwiej będzie się dowiedzieć, kim ta Ola naprawdę jest.

Gdy stół był już nakryty, naczynia poustawiane, sałatki pokrojone, kobiety rozluźniły się, czekając na mężczyzn. A o czym mogą rozmawiać trzy kobiety? Oczywiście, o mężczyznach.

– Ola, uważaj na siebie. Twój mąż to znany podrywacz. Wiesz, ile kobiet przyprowadził do naszej paczki? Nie zliczysz. Wszyscy faceci zdradzają – westchnęła Anka.

– Po co ją straszysz? – wstawiła się za Olą Kinga.

– Twój mąż cię zdradza? – spytała wprost Ola.

– No proszę, jaka odważna. Poczekaj, sama się przekonasz – nie pozostała dłużna Anka, rzucając spojrzenie na Kingę.

Ola spojrzała na nią dziwnie, ale nic nie odpowiedziała.

– Gdybym się dowiedziała, że Marek zdradza, chyba bym wybaczyła. Nie wiem – powiedziała Kinga, by odwrócić niebezpieczny temat na siebie.

– Marek nigdy od ciebie nie odejdzie. Od takich kobiet się nie odchodzi – życz”Po latach, gdy ich dzieci bawiły się już razem na tej samej działce, Kinga z uśmiechem wspominała tamten dzień, ciesząc się, że przyjaźń przetrwała mimo burz, a każda z nich znalazła swoje szczęście.”