Spotkanie Przyjaciół

Silnik samochodu warczał kojąco, a wnętrze pachniało skórą i odświeżaczem powietrza. Szara szosa z równymi białymi pasami mknęła pod kołami. Słońce dopiero wschodziło, zapowiadając ciepły letni dzień. Kinga odchyliła głowę na zagłówek i przymknęła oczy.

– Prześpij się. Jazdy jeszcze ze dwadzieścia minut – powiedział Andrzej, spoglądając na żonę.

– Wolałabym spać w domu, w ciepłym łóżku. W końcu to wolne. Mógłeś jechać sam. To w końcu twoi znajomi – odparła, nie otwierając oczu.

– Co ja tam robiłbym sam? Wszyscy będą z żonami. Myślałem, że ty i Krysia też się lubicie. Poza tym, najlepszy wypoczynek na łonie natury, a nie w łóżku. – Andrzej zamilkł na chwilę. – Dawno się nie widzieliśmy. Pamiętasz, jak kiedyś? No i Wojtek przyjedzie z nową żoną. Mówiłem ci? Nie? Wyobraź sobie, wziął ślub. Ciekawe, kto tak skutecznie podbił jego serce, że poświęcił dla niej swoją wolność.

Kinga poruszyła się na siedzeniu i otworzyła oczy.

– Widziałeś się już z nim?

– Na szybko, bez szczegółów. Ale tak chce się pogadać jak dawniej, posiedzieć przy ognisku z gitarą. Ech, były czasy… – westchnął Andrzej.

– A teraz co weekend będziecie się tak zbierać – burknęła Kinga.

– Daj spokój. Co w tym złego? Znamy się od studiów. Pamiętasz, jak twojej mamie było źle, a Wojtek bez słowa dał pieniądze na operację?

Kinga znowu opadła na siedzenie.

– To prawda. Wojtek to porządny chłop. Ale Krzysztof z Krysią…

– Co z nimi nie tak? – zdziwił się Andrzej.

– Jakby nie byli rodziną, tylko udawali. Jacyś obcy, nie swoi. Nie wiem, jak to ująć.

– Nie zauważyłem. Zresztą wiesz, Krysia i Wojtek kiedyś byli parą. Wielka miłość, wszyscy myśleli, że zaraz po studiach wezmą ślub. A potem coś się popsuło. Krysia wyszła za Krzysztofa.

– Nie mówiłeś. – Kinga odwróciła głowę w stronę męża.

– To było dawno. Wiele wody upłynęło. – Andrzej zamilkł.

Silnik pracował równo, Kinga znów przymknęła oczy. Obudził ją wstrząs – samochód zjechał z asfaltu na polną drogę. Sosny stały wzdłuż niej gęstym murem, nie przepuszczając promieni słońca.

– Zapomniałam, jakie to tu piękne – westchnęła Kinga.

– No przecież. – W głosie Andrzej zabrzmiała duma, jakby to on stworzył ten widok.

Brama na posesję była otwarta – czekali na nich. Andrzej zaparkował przy płocie obok dwóch innych aut. Wszyscy już na miejscu. Z domu wybiegł Wojtek, rozkładając szeroko ręce, jakby chciał objąć ich razem z samochodem.

– Nareszcie! Już myśleliśmy, że bez was idziemy na ryby. – Ścisnął Andrzeja i poklepał po plecach. – A ty, Kinga, ciągle wyglądasz świetnie. Skąd ty bierzesz tę energię? – Zwrócił się do niej z komplementem. – Po co tyle jedzenia? Mamy tu pełno, tygodnia nie zjemy. No ale dobrze, dajcie te torby, nigdy za wiele.

Ruszyli w stronę domu obładowani torbami. Przed domem stał już grill, obok worek z węglem. W cieniu jabłoni – drewniany stół z wiklinowymi krzesłami.

W drzwiach pojawiły się Krysia z młodziutką dziewczyną. Niosły poduszki i koce.

– O! Andrzej, Kinga, cześć! – zawołała Krysia.

Zrobiło się głośno i wesoło. Wszyscy mówili naraz, śmiali się.

– No to, dziewczyny, ogarniajcie tu, a my na ryby – oznajmił Wojtek.

– No proszę… – przeciągnęła niezadowolona Krysia.

– Nie na długo. Taka męska pogawędka. Wy się nie nudźcie. My już zrobiliśmy swoją część – mięso zamarynowane, grill gotowy, zakupy przywiezione. Reszta na was.

– No to, dziewczyny, wypijemy za znajomość? – Krysia postawiła na stole butelkę czerwonego wina, gdy mężczyźni odeszli.

– O, a ja wolałabym białe. Od czerwonego boli mnie głowa – powiedziała najmłodsza i nowa w ich towarzystwie Ola.

– Specjalnie dla ciebie przyniosłam. Zaraz podam – odparła Krysia.

– Znasz ją? – spytała Kinga Olę, wskazując głową dom, gdzie poszła Krysia.

– Tak. Była u nas parę razy.

– Naprawdę? – zdziwiła się Kinga. – A dawno wróciliście do miasta?

Z rozmowy w samochodzie wynikało, że dopiero co przyjechali z podróży poślubnej.

– Dwa tygodnie temu – zdążyła odpowiedzieć Ola.

– Ta-dam! – W drzwiach stanęła Krysia z butelką białego wina.

Kobiety wypiły po kieliszku i zaczęły dyskutować, co przygotować. Procesem kierowała Krysia. Kinga miała wrażenie, że robi to specjalnie, by pokazać Ole: „Ja tu rządzę, byłam tu pierwsza. Ty jesteś nowa, nic nie wiesz. Znaj swoje miejsce”.

Kingę to irytowało. Zbyt wyraźna była wyższość, z jaką Krysia traktowała Olę. Nie wtrącała się jednak. Łatwiej było się przekonać, kim ta Ola naprawdę jest.

Gdy stół był już nakryty, talerze poustawiane, sałatki pokrojone, kobiety odpoczywały, czekając na mężczyzn. A o czym mogą rozmawiać trzy kobiety? Oczywiście o mężczyznach.

– Ola, uważaj. Nie odpuszczaj. Twój mąż to znany podrywacz. Wiesz, ile kobiet przyprowadzał do naszego towarzystwa? Nie zliczysz. Wszyscy faceci zdradzają – westchnęła Krysia.

– Po co ją straszysz? – stanęła w obronie Oli Kinga.

– Twój mąż cię zdradza? – spytała wprost Ola.

– Patrzcie ją. Poczekaj, sama się przekonasz – odcięła się Krysia, rzucając Kingzie znaczące spojrzenie.

Ola spojrzała na nią dziwnie, ale nic nie odpowiedziała.

– Gdybym dowiedziała się, że Andrzej mnie zdradza, pewnie bym wybaczyła. Nie wiem – powiedziała Kinga, by odwrócić niebezpieczny temat.

– Andrzej od ciebie nie odejdzie. Od takich kobiet się nie odchodzi – życzliwie zauważyła Krysia.

– Jeśli wszyscy zdradzają, to po co się rozwodzić? Samotnie też jest ciężko, więc musiałMężczyźni nadal śmiali się przy grillu, nieświadomi burzy, która przetoczyła się między kobietami, a Kinga uśmiechnęła się lekko, wiedząc, że przyjaźń przetrwa tylko wtedy, gdy każdy zachowa swoje tajemnice.