Uncategorized

Spotkanie

— Dziewczynka! Dziewczynka, zaczekaj! Proszę, zatrzymaj się! — Katarzyna odwróciła się i ujrzała biegnącego za nią chłopaka w czapce. Czapka wydała jej się dziwnie znajoma. Ale gdzie mogła ją wcześniej widzieć? — Uff! Nareszcie! Trenujesz sprinty czy co? Ledwo cię dogoniłem! Ignacy. Możesz mówić mi Iguś. W dokumentach Ignacy Leszek Słodycz. Godnie, dostojnie, inteligencko. Ja… Oj, chwileczkę… — Chłopak pochylił się, opierając pięściami o kolana, nie mogąc złapać tchu. Czapka zsunęła mu się z głowy, upadła na asfalt. Kasia odruchowo też się schyliła, chcąc podnieść czapeczkę, i zderzyła się czołem z „dostojnym i inteligenckim” Ignacym.

— Oj! No wie pan! — oburzeniem tupnęła dziewczyna, przeciągając dłonią po stłuczonym czole, odwróciła się, już chciała odejść, ale Iguś złapał ją za rękę.

— Czekaj! Przepraszam, to był przypadek. Jezu, Maryja! Co za dzień! Ty jesteś siostrą Michała? Tego od Tomka? — wyszeptał młodzieniec, nakładając z powrotem czapkę. — Widziałem cię u niego w domu, tylko że byłaś ooo tak malutka… — Iguś pokazał palcami rozmiar Kasi-dziecka.

— Co, upał ci uderzył do głowy? — spojrzała z góry Katarzyna na Słodycza. — Gdy ja byłam ooo tak malutka, ciebie pewnie jeszcze na świecie nie było! Czego chcesz? Zatrzymujesz mnie!

— To ty nie jesteś Ania? Ania Michalak? — chłopak wyglądał na rozczarowanego, znów mierząc palcami, jak mała była Kasia, gdy ją widział.

— Nie. Jestem Katarzyna Nowak. Do widzenia! — Kasia postanowczo ruszyła w stronę przystanku, ale Iguś nie odpuszczał, uparty ten inteligent.

— No i już się poznaliśmy! Ty Kasia, ja Iguś, super, co? Czemu taka markotna? I torbę niesiesz ciężką jak diabli. Daj, pomogę! — Wyciągnął rękę do torby wiklinowej, lecz Kasia odskoczyła, jakby Słodycz miał ją właśnie ukąć albo ukraść pieniądze.

— Idź sobie swoją droga! Aaaa! — olśniło ją. — Tak to ty z dziewczynami się poznajesz, co? Bardzo ciekawe! Ale…

— No widzisz, już jesteś ciekawa! Daj tę torbę, nie ucieknę. Buraków i cebuli mamy pod dostatkiem, twoje mi niepotrzebne — skinął Ignacy na wystające z wiklinowej torby warzywa. — A w ogóle to ja dużo wiem! Wiem, dlaczego samoloty nie spadają, skąd się bierze piorun, co to perpetuum mobile, jak domowymi sposobami wywabić plamy po wiśniowym konfituKasia roześmiała się, podała mu torbę i powiedziała, żeby szedł przodem, bo i tak już wiedziała, że ten dziwak z czapką zostanie w jej życiu na dłużej.

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

Spotkanie

Uncategorized

Spotkanie

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending