Connect with us

Ciekawostki

Specjalnie wcześniej kupiłam bilety na kuszetkę, żeby nikt nam nie przeszkadzał

– Mamo, długo jeszcze? – zapytał mój siedmioletni syn, wpatrując się we mnie.

– Nie, wiem synku, – otarłam czoło chusteczką i pociągnęłam łyk wody z butelki. – Ja też chcę, żeby to się skończyło jak najszybciej.

A jakieś trzy godziny temu mój Michaś radośnie czekał na pociąg na peronie. Nareszcie! Jedziemy nad morze. Obiecywałam tę podróż synowi już od dwóch lat, ale jakoś nic z tego nie wychodziło – a to nie było pieniędzy, a to urlop dostałam w grudniu. No, ale wreszcie się doczekaliśmy.

Specjalnie kupiłam wcześniej miejsca w kuszetce, żeby nikt nam nie przeszkadzał.

„Może się prześpię,” – pomyślałam.

Ale gdy tylko znaleźliśmy swoje miejsca i przygotowaliśmy się do przyjemnej podróży, do naszego przedziału weszła kobieta z małym dzieckiem.

– Jedziemy z wami, – powiedziała i zaczęła się rozsiadać na dolnych łóżkach.

– Przepraszam, – powiedziałam tak spokojnie, jak tylko mogłam, – ale te miejsca są nasze. Specjalnie kupowałam bilety miesiąc wcześniej, żeby zarezerwować niższe miejsca.

– Ale ja jestem matką z dzieckiem! – odpowiedziała agresywnie.

– Ja też…

– Ale twoje dziecko jest duże – może spać u góry!

Kobieta, nie słuchając żadnych argumentów, dalej układała swoje rzeczy na dolnym łóżku.

Nie chciałam urządzać awantury, więc wspięłam się na górę, czego tak bardzo chciałam uniknąć. Ale najgorsze zaczęło się później.

Czy to z gorąca, czy przez zdenerwowaną matkę, dziecko naszej współpasażerki zaczęło krzyczeć wniebogłosy. Kobieta nawet nie próbowała go uspokoić. Po prostu leżała na moim miejscu, wpatrując się w ekran swojego telefonu.

W międzyczasie spojrzałam na mojego Michałka. Było oczywiste, że jego nastrój też się pogorszył. Tak czekał na tę podróż, a teraz mu smutno. Upał, krzyki dziecka i kłótliwa kobieta, która krzyczała na jego matkę.

– Chcę, żeby to się jak najszybciej skończyło, – wyszeptał mój syn.

No i po co rezerwowałam wcześniej? Kochane mamy, bądźcie trochę bardziej wyczulone na potrzeby innych. To, że urodziłaś dziecko, nie znaczy, że jesteś lepsza od innych. W końcu, kto wie, może ty też za parę lat znajdziesz się w jednym przedziale z taką „madką”.

Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

cztery × 5 =

Uncategorized2 tygodnie ago

Rozstanie na jesieni życia w poszukiwaniu partnerki – i odpowiedź, która odmieniła moje życie.

Uncategorized2 tygodnie ago

Rozstanie w starszym wieku w poszukiwaniu partnerki – i odpowiedź, która odmieniła moje życieOdpowiedź, którą usłyszałem, sprawiła, że zrozumiałem, iż życie po siedemdziesiątce dopiero się zaczyna.

Uncategorized2 tygodnie ago

Julia poleciała dzień wcześniej niż pozostali na jubileusz swojej teściowej, a gdy właśnie siadała w fotelu samolotu, wzdrygnęła się – ktoś niespodziewanie zawołał ją po imieniu…

Uncategorized2 tygodnie ago

Julia przyleciała dzień wcześniej na jubileusz swojej teściowej niż pozostali, a gdy właśnie usiadła w fotelu samolotu, wzdrygnęła się – ktoś niespodziewanie zawołał ją po imieniu…

Uncategorized2 tygodnie ago

Julia poleciała dzień wcześniej niż pozostali na jubileusz teściowej, a gdy tylko usiadła w fotelu samolotu, wzdrygnęła się – ktoś niespodziewanie zawołał ją po imieniu…

Uncategorized2 tygodnie ago

Julia poleciała dzień wcześniej na jubileusz teściowej niż pozostali, a gdy właśnie usiadła w fotelu samolotu, wzdrygnęła się – ktoś niespodziewanie zawołał ją po imieniu…

Uncategorized2 tygodnie ago

Gdy moja teściowa dowiedziała się, że chcemy kupić mieszkanie, wzięła mojego męża na stronę. To, co się potem wydarzyło, wstrząsnęło mną do głębi.

Uncategorized2 tygodnie ago

Gdy moja teściowa dowiedziała się, że chcemy kupić mieszkanie, wzięła mojego męża na bok. To, co się potem stało, wstrząsnęło mną do głębi.

Uncategorized2 tygodnie ago

Jego kpiny stały się jego zgubą – teraz je w mojej kuchni dla potrzebujących.

Uncategorized2 tygodnie ago

Jego kpiny okazały się jego zgubą – teraz je w mojej kuchni dla potrzebującychI patrzyłem, jak przełyka gorzką zupę, a w jego oczach gasła ostatnia iskra dawnej pychy.

Uncategorized4 tygodnie ago

— Olu, pieniądze z naszego konta wydałem ja.

Uncategorized2 tygodnie ago

„Mama żyje z moich pieniędzy” – te słowa zmroziły mnie z przerażenia.

Uncategorized4 tygodnie ago

Mąż zamienił mnie na młodszą i kazał matce pilnować, żebym nie wyniosła rzeczy z jego mieszkania. Ale to on został z niczym.

Uncategorized4 tygodnie ago

Irena nie patrzyła na nakryty stół, nie na miski z sałatką, nie na drewnianą deskę z resztkami chleba ani na wielki garnek, z którego synowa już nakładała sobie drugą porcję. Patrzyła tylko na swojego męża. Sergiusz siedział na skraju stołu, lekko pochylony, z łokciami obok cukiernicy. Na widok żony nie wstał, nie speszył się i nawet nie próbował udawać, że wszystko stało się przypadkiem. Tylko powoli przeciągnął dłonią po brodzie i odwrócił wzrok w bok, jakby liczył, że Irena najpierw sama rozprawi się z jego rodziną, a z nim porozmawia kiedy indziej. To właśnie ta obojętna pewność siebie drażniła ją najbardziej. Irena wróciła do domu znacznie później niż zwykle. Tego wieczoru musiała wstąpić do serwisu, żeby odebrać telefon po wymianie szkła, potem wpadła do sklepu z artykułami gospodarstwa domowego po nowe filtry do wody, a pod klatką schodową czekała jeszcze dziesięć minut, aż sąsiadka rozładuje windę.

Uncategorized4 tygodnie ago

Krótkie szczęście babciGdy wnuczka wreszcie przyszła z wizytą, babcia zapomniała o wszystkich swoich troskach.

Uncategorized3 tygodnie ago

— Zamieszkasz na wsi u moich rodziców. Będziesz ich doglądać, — rozkazał mąż.

Uncategorized4 tygodnie ago

Teściowa przy całej rodzinie oświadczyła, że moi rodzice siedzą na głowie jej synaWtedy mąż wstał, spojrzał jej prosto w oczy i powiedział, że to on siedzi na głowie własnych rodziców, a jej słowa są zwykłym oszczerstwem.

Uncategorized3 tygodnie ago

Jak to my nie jesteśmy spadkobiercami? Innej rodziny nie ma! – wykrzyknęła córka, wymachując rękami, dopóki nie zobaczyła oficjalnego dokumentu…

Uncategorized4 tygodnie ago

— Kogo przyprowadziłeś do mojego domu? — zapytała zdziwiona żona. — Przecież ustaliliśmy, że dzieci z twojego pierwszego małżeństwa nie będą z nami mieszkać.

Uncategorized3 tygodnie ago

Mąż rzucił: każdy żyje za swoją pensję. Żona nie opłaciła sanatorium teściowej.

Uncategorized4 tygodnie ago

— Olu, pieniądze z naszego konta wydałem ja.

Uncategorized2 tygodnie ago

„Mama żyje z moich pieniędzy” – te słowa zmroziły mnie z przerażenia.

Uncategorized4 tygodnie ago

Mąż zamienił mnie na młodszą i kazał matce pilnować, żebym nie wyniosła rzeczy z jego mieszkania. Ale to on został z niczym.

Uncategorized4 tygodnie ago

Irena nie patrzyła na nakryty stół, nie na miski z sałatką, nie na drewnianą deskę z resztkami chleba ani na wielki garnek, z którego synowa już nakładała sobie drugą porcję. Patrzyła tylko na swojego męża. Sergiusz siedział na skraju stołu, lekko pochylony, z łokciami obok cukiernicy. Na widok żony nie wstał, nie speszył się i nawet nie próbował udawać, że wszystko stało się przypadkiem. Tylko powoli przeciągnął dłonią po brodzie i odwrócił wzrok w bok, jakby liczył, że Irena najpierw sama rozprawi się z jego rodziną, a z nim porozmawia kiedy indziej. To właśnie ta obojętna pewność siebie drażniła ją najbardziej. Irena wróciła do domu znacznie później niż zwykle. Tego wieczoru musiała wstąpić do serwisu, żeby odebrać telefon po wymianie szkła, potem wpadła do sklepu z artykułami gospodarstwa domowego po nowe filtry do wody, a pod klatką schodową czekała jeszcze dziesięć minut, aż sąsiadka rozładuje windę.

Uncategorized4 tygodnie ago

Krótkie szczęście babciGdy wnuczka wreszcie przyszła z wizytą, babcia zapomniała o wszystkich swoich troskach.

Trending