Ślubu nie będzie – Dlaczego jesteś dziś taki milczący? – zapytała Ania. – Przecież ustaliliśmy, że …

Ślubu nie będzie

Czemu dziś taki milczący jesteś? zapytała Jagoda. Przecież umawialiśmy się w sobotę pojechać po meble do sypialni. A ty wyglądasz na przygnębionego. Coś się stało?

Tomasz wiedział: to musi być teraz albo nigdy. Musi powiedzieć właśnie teraz.

Jaga Muszę ci coś powiedzieć. O ślubie.

Jagoda od dawna czekała na tę rozmowę. Ustalili, że będą świętować skromnie, ale widziała, jak Tomasz pragnie zrobić dla niej prawdziwy ślub z gośćmi, kamerzystą, organizatorem Jak ona czekała na ten temat!

Tylko nie owijaj w bawełnę. Mam wrażenie, że domyślam się, co zaraz powiesz uśmiechnęła się Jagoda.

Ale Tomasz powiedział:

Odłóżmy Odłóżmy ślub.

To nie była rozmowa, do której się przygotowała.

Odłóżmy? zamarła w bezruchu. Skąd to nagle się wzięło? Dlaczego? Przecież omawialiśmy już, że trzeba zamówić zaproszenia Sam je wybierałeś Ustalaliśmy listę gości! Zmieniłeś zdanie i nie chcesz się ze mną żenić?

W serialu romantycznym teraz padłoby wyznanie, że miłość wygasła.

Ale Tomasz znowu nie grał według scenariusza.

Słabo teraz z pieniędzmi wymamrotał. Wypłatę mi opóźniają, nie jesteśmy w stanie nic odłożyć. Poza tym Mieszkamy razem dopiero pół roku. Może trochę wcześnie, co?

Trochę wcześnie? zakrztusiła się Jagoda. Tomek, jesteśmy razem trzy lata! Trzy lata związku i pół roku wspólnego mieszkania, to dla ciebie za wcześnie?

Tomasz już nie wydawał się taki przestraszony.

Nie zaczynaj, Jagoda. Nie chcę awantury. To tylko przerwa. Nie zrezygnowałem ze ślubu, ale ślub kosztuje.

W porządku To może po prostu pójdźmy do urzędu i tam się formalnie pobierzemy, a potem zrobimy małe przyjęcie dla znajomych?

Jagoda, to wtedy nie będzie prawdziwego ślubu.

I niech sobie nie będzie!

Ale przecież marzyłaś

Przeżyję!

Dziwne te twoje wymówki.

Jagoda

Powiedz szczerze. Coś się stało? Nie jesteś pewny, że mnie kochasz? A może poznałeś kogoś innego? Bo ślub jest drogi raczej nie brzmi przekonująco.

Tomasz pokręcił głową.

Nie, Jagoda, przysięgam. Po prostu chcę, żeby wszystko było idealnie, rozumiesz? Teraz nie mogę ci dać idealnego ślubu. I tak, pół roku to niedużo. Jeszcze się do siebie do końca nie przyzwyczailiśmy. Trzeba zobaczyć, czy faktycznie nam po drodze

Jego słowa miały sens Był przekonujący, ale Jagoda miała złe przeczucia. Tomasz rzadko tak usilnie ją do czegoś przekonywał. A sam to on naciskał, żeby wziąć ślub jak najszybciej.

Udawała, że wierzy.

Po tej rozmowie Tomasz zmienił się z chłopaka w ideał, zaczął zwracać uwagę na drobiazgi, które wcześniej ignorował jakby chciał zmyć winę za odwołanie ślubu. W sklepie dopytywał, co ona by chciała sam mył naczynia Ale chodził ponury. Nie zamyślony, tylko ponury, wzdychał w nocy, gapił się w sufit, a na pytania odpowiadał: Nic, po prostu zmęczony.

Jagoda nie chciała wywierać presji. Potem, potem, potem szeptał jej głos w głowie.

Po kilku tygodniach zaproszono ich do rodziców Tomasza. Jagoda długo odmawiała. Nie miała ochoty tam jechać. Zresztą Tomasz nie wracał już do tematu ślubu, a rodzice na pewno go poruszą będzie niezręcznie.

Ale musiała pojechać.

Oczywiście, temat ślubu się pojawił.

Kiedy wreszcie sprawicie nam tę radość? zapytała jego mama, gdy ojciec poszedł oglądać telewizję. Już znaleźliśmy salę na przyjęcie. Stolik akurat na dwadzieścia osób. Na który dzień rezerwować?

Tomasz siedział tak samo skwaszony jak Jagoda. Co rezerwować? Nic nie będzie.

Mamo, przecież mówiłem przełożyliśmy wychrypiał.

Przełożyliście? Czemu? Nie macie pieniędzy? Tomku, dlaczego nie pomyślałeś o tym wcześniej?

Po kolacji, gdy mężczyźni z fascynacją oglądali rozkręcone radio, którego nikt nie był w stanie naprawić, Jagoda poszła do łazienki.

Czyściutko tu jak w szpitalu. Ani odrobiny kurzu. Nawet kosmetyków tylko żel pod prysznic i szampon, całą resztę mama Tomasza trzyma w pokoju. Jagodę zawsze zastanawiało, jak jej się chce znosić to wszystko za każdym razem.

Jagoda wytarła twarz ręcznikiem, aż nagle nasłuchiwała Ściany w tej łazience doskonale przenosiły dźwięki, gdy chodziło o cudze sekrety. Tomasz wrócił na kuchnię i rozmawiał z matką. I Jagoda usłyszała

Tomek, nie przemyślałeś, żeby odejść od Jagody?

Jagoda zamarła z ręcznikiem przy brodzie. Co? Już wiedziała, że to nie żadne przesłyszenie. Ostrożnie, żeby nic nie zaszurało, przysunęła ucho do kafelków.

Mamo, mówiłem przecież. Przełożyliśmy. Ale nie rozstajemy się.

Przełożyliście to wymówka! syczała Janina Tomaszewska. Przecież widzę, jak się męczysz. Po co ci ona? To nie jest żona, Tomek. Żona powinna słuchać męża, a ona Po co ten ślub, skoro się za rok rozwiedziecie?

Kocham ją, mamo odpowiedział Tomasz.

Jagoda nawet zdążyła się wzruszyć.

Ale następna fraza matki sprawiła, że o wszystkim zapomniała.

Ty mówisz, że kochasz? Cwana ona jest, Tomek. Przecież ci mówiłam! Ona nawet żoną nie została, a już cię przeciwko nam nastawiła. Przestałeś pomagać siostrze, rzadziej wpadasz na działkę Ona cię zmienia, ale na gorsze.

Jagoda przywarła do ściany, z uchem przy zimnych kafelkach. Przeciwko nim? Kiedy niby? Zawsze starała się być jak najbardziej uprzejma wobec rodziców Tomasza, nawet kiedy Stanisław Tomaszewski wyśmiał jej nową fryzurę. Było jej przykro, ale przemilczała!

Nie przypominała sobie żadnej sytuacji, w której by celowo nastawiała Tomka przeciwko rodzinie. Wręcz przeciwnie, zawsze go zachęcała do kontaktów, bo wiedziała, jakie to dla niego ważne.

I wtedy ją olśniło: ta cała zwłoka ze ślubem, to nie o pieniądze chodzi. To jego mama, która patrzy jej w oczy i kłamie nie chce ich ślubu!

Jagoda szybko wróciła do nich.

O, Jagódka już wyszła! Dopiero co rozmawiałyśmy, że nie warto odwlekać ślubu. Młodość rozumiem, ale życia bez papierka nie pochwalam.

Jakie to uprzejme z jej strony.

Oczywiście, pani Janino odparła Jagoda. Nie będziemy długo zwlekać. Jak tylko trochę odłożymy to od razu do USC, prawda, Tomku?

Jasne, Jaga, można powiedzieć, że już jesteśmy po ślubie dodał on.

Tamtej nocy, wracając samochodem, Tomasz próbował ją objąć, ale Jagoda cały czas się odsuwała. Nie wiedziała, jak zacząć rozmowę. W ogóle warto pytać? Bo skoro Tomasz nie zostawił jej na żądanie matki, to chyba kocha Ale ślub i tak odwołał.

Zachowywałeś się dziwnie, gdy twoja mama zaczęła mówić rzuciła, patrząc jak światła bulwaru znikają za nimi.

Ja? Nic takiego. Przecież ona tylko nalega na ślub i

Nie ściemniaj. Ona wcale nie nalega na ślub. Wprost jest przeciwko temu. Powiedziała ci, że nastawiłam cię przeciwko niej. I chce, żebyśmy się rozstali.

Tomasz nerwowo zacisnął kierownicę.

Więc podsłuchiwałaś? Jaga, mama się boi, że jak się ożenię to zapomnę o niej. Typowe. Nie bierz tego do siebie, ochłonie.

Jagoda naprawdę nie brała do serca słów teściowej, która nie chce wypuścić synka spod skrzydeł. Bardziej bolało ją to, co usłyszała od Tomasza. On jej nie obronił. Po prostu się zgodził, żeby uniknąć kłótni.

Pytanie o ślub pozostało otwarte. Tomasz dalej chodził jakby nadgryziony cytryną, ale teraz, gdy Jagoda wspominała o przyszłości, odpowiadał zawsze: Może później

I wtedy Jagoda zobaczyła odblokowany telefon Tomasza.

Tylko rzucę okiem na godzinę tłumaczyła sobie. Nie będę czytać wiadomości. Tylko zerknę jednym okiem.

Na ekranie świeciło ostatnie powiadomienie od jego siostry, Kingi. Kinga była tylko dwa lata młodsza od Jagody, a zachowywała się jakby dalej miała dwanaście lat. Ani pracy, ani studiów, mieszka z rodzicami i na ich koszt.

Wiadomość była jednoznaczna:

Jasne, znowu nie zobaczę pieniędzy. Znowu jesteś pod pantoflem. No to żyj z nią, skoro jakaś baba jest dla ciebie ważniejsza od rodziny.

Jagoda jeszcze raz przeczytała. Pod pantoflem.

I coś przyszło jej do głowy

Jeszcze przed odwołaniem ślubu, kiedy Kinga znowu prosiła Tomka o pieniądze, wtedy Jagoda, nie wytrzymawszy, powiedziała Tomkowi:

Tomek, ona ma dwadzieścia siedem lat, mieszka z rodzicami i prosi cię o kasę na swoje zachcianki. Może by sama poszła do pracy? U nas też nie jest z gumy budżet.

Jagoda wcale by się nie wtrącała, ale to już były też jej pieniądze zarabiała tyle co Tomasz, a rodziny jego sponsorować nie zamierzała. Wtedy Tomasz się zgodził. Niechętnie, ale przyznał rację faktycznie, Jaga. Trzeba to ukrócić.

Teraz jasne, kto wszystkich nastawia przeciwko Jagodzie.

Jagoda wzięła telefon Tomka, odszukała rozmowę z Kingą, skopiowała treść wiadomości i wysłała ją na własny numer, by mieć dowód. Odłożyła potem telefon dokładnie tam, gdzie leżał.

Tomasz, strzepując śnieg w korytarzu:

Kupiłem chleb, i czekoladę twoją ulubioną, z orzechami. Wiesz co, Jaga, może jednak powinniśmy

Tomek przerwała mu Jagoda.

No, Tomku, kogoś innego się spodziewałaś? próbował zażartować.

Ale Jagoda nawet nie uśmiechnęła się.

Co ci napisala Kinga? zapytała.

Tomasz, wiedząc, że najlepiej się bronić, to samemu zaatakować, oburzył się:

To ty grzebiesz mi w telefonie, jak mnie nie ma?

Klasyczna taktyka defensywna. Zepchnąć winę.

Nieważne, Tomek, co ja robiłam. Powiedz mi, co się dzieje. Tu i teraz.

Tomasz chwilę stał, a jego twarz przechodziła przez całą paletę emocji.

Daj spokój, Jaga, ona się obraża o wszystko. Jest jeszcze dzieckiem.

Obraża się o co? Że powiedziałam, żeby dorosła? dopytała Jagoda.

Wiadomo, przyzwyczaiła się, że od brata zawsze dostanie. Ciężko się odzwyczaić od łatwej kasy. Ale przestanie, nie przejmuj się.

To ona nastawiła twoich rodziców przeciwko mnie?

No tak przyznał Tomasz. Tłumaczyłem im, że to są nasze pieniądze, że Kinga powinna sama A mama oczywiście od razu: Jagoda cię sobie podporządkowała, odwróciłeś się od rodziny!. Ale wcale tak nie myślę

Ale ślub odwołałeś Dobrze. Ona ustawiła twoją rodzinę przeciwko mnie, zrozumiałam. Nie mogę z nimi rozmawiać. Ale co ty sam myślisz? Chcesz mnie naprawdę za żonę? Czy po prostu boisz się powiedzieć matce nie i dlatego odkładasz?

Jasne, że chcę! Ale jeszcze nie mogę Może potem jak się wszystko uspokoi

No i odpowiedź.

Wiesz, Tomek, zrozumiałam jedno Nie chcę wychodzić za mąż za kogoś, kto sam nie jest pewien swojego uczucia i drży przy każdej uwadze siostry. I dobrze, że ślubu nie będzie.