Samotne święta Rity zamieniły się w noworoczną niespodziankę: Poszła do mieszkania przyjaciółki Poli, by podlać kwiaty i nakarmić żółwia, gdy nagle zastała w łazience obcego mężczyznę – kuzyna Poli, który niespodziewanie zatrzymał się w Warszawie. Ta nietypowa noc, pustka po rozstaniu z narzeczonym i przypadkowa znajomość przerodziły się w wyjątkowy Nowy Rok – z prezentem w postaci niebieskiego, puszystego swetra i… początkiem wielkiej miłości, którą cała rodzina będzie świętować już za rok.

31 grudnia

Kiedy dziś szedłem ulicami Gdańska, deszcz rozbijał się o chodniki, a świąteczne światła odbijały się w kałużach. Nie planowałem tej samotnej sylwestrowej nocy; los jednak rozegrał wszystko inaczej. Moja najlepsza przyjaciółka Jagoda pojechała z mężem na narty do Zakopanego już kilka dni przed końcem roku. Poprosiła mnie, żebym pod jej nieobecność podlewał kwiaty i karmił żółwia Stefana. Zgodziłem się bez namysłu mieszkamy w tym samym bloku, tylko w innych klatkach; przecież to żaden problem.

Nie przypuszczałem wtedy, jak bardzo przyda mi się to zajęcie. Tydzień przed Sylwestrem mój związek rozpadł się jak domek z kart. Basia, z którą mieszkałem dwa lata i myślałem, że to już na zawsze, przy kolacji bez większych emocji oznajmiła, że zakochała się w innym i że jest w ciąży. Podkreśliła, że nowy wybranek jest dla niej odpowiedniejszy. Nie próbowałem nawet protestować. Powiedziała, żebym się nie przejmował, że nasze uczucia już dawno wygasły, a ona tylko ratuje mnie przed byciem nieszczęśliwym. Zgarnęła swoje rzeczy i wyszła bez słowa.

Cztery dni przeleżałem w łóżku, nie jedząc prawie nic tylko kawa ratowała mnie od jeszcze gorszego nastroju. Wtedy odwiedziła mnie kolejna przyjaciółka, Kinga, i uświadomiła, że muszę się jakoś ogarnąć. Trudno było mi wyobrazić sobie Sylwestra w towarzystwie rodziców, bo mama nigdy nie akceptowała Basi i na pewno zaczęłaby mnie litować. Zamówiona wcześniej kolacja w restauracji też przestała być opcją Basia zamierzała przyjść już ze swoim nowym mężem.

Do północy zostało niewiele. Zawsze wierzyłem, że jak się spędzi Sylwestra, taki będzie cały rok, nawet jeśli to tylko przesąd. Założyłem płaszcz i wyszedłem do miasta, mając nadzieję, że czas minie szybciej na spacerze niż przy telewizorze.

W sklepie spożywczym odnalazłem w kieszeni kartkę od Jagody z listą zadań; tuż pod podlewaj kwiaty zapisane było żółw Stefan: karm dwa razy w tygodniu. Serce mi zadrżało całkiem zapomniałem o biednym zwierzaku! Byłem pewien, że Jagoda by mi tego nie wybaczyła. Rzuciłem się więc w stronę jej klatki, modląc się, by nic złego się nie stało.

Otworzyłem drzwi kluczem, wszedłem do ciemnego korytarza i oniemiałem. W całym mieszkaniu paliło się światło, choinka mieniła się lampkami, a telewizor dudnił na pełny regulator. Z łazienki dochodziły jakieś dźwięki. Otworzyłem drzwi i zamarłem ze zdziwienia.

Za umywalką stał nieznajomy facet, golił się, podśpiewując jakąś piosenkę. Wyglądało to jak scena z dziwnego filmu. Pierwsza myśl: włamywacz? Ale kto goliby się w obcym mieszkaniu? Zebrałem się w sobie i zapytałem groźnym tonem:

Kim pan jest?!

Odwrócił się, uśmiechnął i odpowiedział ze spokojem:

Proszę się nie denerwować, jestem kuzynem Jagody, Karol na imię. Na co dzień mieszkam i pracuję w Poznaniu. Miałem dzisiaj wracać, ale zostałem na dłużej, a Jagoda pozwoliła mi przenocować tutaj. Mamy ten sam komplet kluczy. Wszystko w porządku, żadnych włamań.

A widział pan może żółwia Stefana? zapytałem, bo przecież to jego miałem pilnować.

Oczywiście. Już go nakarmiłem. Schował się tam, za sofą. Wskazał na róg pokoju. Założył koszulę i wyciągnął rękę:

Skoro już się poznaliśmy, może powinniśmy razem świętować? Do północy zostało dziesięć minut!

Wydało mi się to absurdalne dopiero co chciałem rzucić wszystko i wrócić do siebie, a tu taka propozycja. Wybiegłem na klatkę, zostawiając Karola za sobą. Zanim się zorientował, już byłem w domu, gdzie przypomniałem sobie o prezencie puszystym swetrze w kolorze chabrowym, który kupiłem dla Basi tuż przed jej odejściem. Był dość drogi, za niego zapłaciłem prawie czterysta złotych. Przymierzyłem; był za duży, szerokie ramiona. I tak by jej był za luźny” pomyślałem. Włożyłem sweter do torebki i wybiegłem do mieszkania Jagody.

Wpadłem w samą porę. Na zegarze wybiła dwunasta. Karol wręczył mi kieliszek szampana, a ja podałem mu torbę.

To dla pana. Szczęśliwego Nowego Roku!

Rozwinął prezent, przyłożył sweter do siebie. Pasował idealnie nawet rękawy miał w sam raz! Karol uśmiechnął się szeroko:

W życiu miałem wiele sylwestrowych niespodzianek, ale ta jest zdecydowanie najlepsza.

Spojrzałem na niego i pomyślałem: Nowy Rok, nowe znajomości nie zawsze strata znaczy koniec, czasami to po prostu początek. O tym, że za rok spędzimy razem następnego Sylwestra z naszą małą córeczką, wtedy jeszcze nie miałem pojęcia.

Ten wieczór nauczył mnie, by nie bać się zamkniętych drzwi. Bo kiedy jedne się zamykają, inne potrafią otworzyć się niespodziewanie szeroko nawet jeśli prowadzą do łazienki, gdzie ktoś niespodziewanie śpiewa piosenki, goląc się przed lustrem.