Przyjdź, gdy będziesz gotowy

— Halo, Kinga? — rozległ się znajomy głos.
Od nagłego wzburzenia, które ścisnęło jej gardło, nie mogła wydusić ani słowa. Gdyby nie włączony telewizor, bicie jej serca obudziłoby męża.

— Tęskniłem. Nie mogłem dłużej czekać. Ciągle o tobie myślę. Spotkajmy się — mówił przyjemny męski głos w słuchawce.

Kinga wyszła z pokoju, cicho zamykając drzwi. Przytuliła się do ściany w przedpokoju. Nogami nagle zrobiło się słabo, jakby wypełnionymi watą.

— Kinga, jesteś tam? — głos w słuchawce kusił, niepokoił, był zbyt realny.
Nie powinna była odbierać.

Starała się zapomnieć, wyrzucić go z pamięci — tę szaloną noc. Przecież miała stabilne małżeństwo, dobrego męża, byli razem od lat. Nic więcej nie potrzebowała…

Z przyszłym mężem chodziła do jednej klasy. Krzysztof był prymusem, wygrywał olimpiady z matematyki i fizyki. W liceacie zaczął nosić okulary, więc przezywano go „Mądrala”. I słusznie — spokojny, trochę pulchny, z rumianymi policzkami, przypominał typowego uczonego.

Kinga, jak inne dziewczyny, nie widziała w nim obiektu westchnień. Spisać zadanie, podpowiedzieć na klasówce — to co innego. Ona wolała chłopaków przystojnych, wysportowanych, z poczuciem humoru.

Pewnego dnia spotkali się przypadkiem na ulicy, pogadali o dawnych czasach. Krzysztof nosił już soczewki. „Nawet miły” — pomyślała wtedy.

On skończył warszawską politechnikę, ona jeszcze studiowała medycynę. Wymienili numery, „tak na wszelki wypadek”. Planowano zjazd klasowy po pięciu latach. Obiecał zadzwonić, gdy ustalą termin. Dała numer, ale iść nie zamierzała. Szybko o nim zapomniała.

Ale po kilku dniach zaprosił ją do kina. Miała różnych chłopaków, ale nigdzie to nie zaszło. Tym, którzy jej się podobali, ona nie pasowała. A ci, którzy jej nie interesowali, nie byli w jej typie.

— Idź, zobacz, a to zostaniesz starą panną — prorokowała matka.

Poszła z Krzysztofem. Tak zaczęli się spotykać. Wkrótce wyznał miłość i oświadczył się. Był stabilny, pracował w korporacji, miał przed sobą przyszłość.

— Nad czym się zastanawiasz? Weź go, ulepisz z niego, co zechcesz — poradziła matka. Kinga się zgodziła.

Ich związek był spokojny. Kłótnie zdarzały się tylko przez nią.

Później urodziła się córka. Teściowa nie wtrącała się, ale chętnie zajmowała się wnuczką. Jej rodzice też pomagali.

Na drugie dziecko nie zdecydowała się nigdy. Między nimi nigdy nie było namiętności. W łóżku też nie błyszczał. Zastanawiała się, dlaczego ich życie intymne jest tak rzadkie i nudne. Ale przynajmniej był wierny. KolAle teraz, stojąc na peronie, wtulona w ramiona Igora, wiedziała, że czas złamanych zasad minął, a przyszłość będzie taka, jakiej sama zapragnie.