Przyjaciółka zaprosiła gości na naszą działkę na swoje urodziny bez mojej zgody – historia o tym, ja…

Sześć lat temu razem z żoną kupiliśmy niewielką działkę z drewnianym domkiem letniskowym na Mazurach. Samodzielnie prowadziliśmy remont, zadbaliśmy o ogród, posadziliśmy nawet trochę warzyw skromnie, tylko kilka grządek ogórków, pomidorów, szczypiorku, cebuli, cukinii i papryki, czyli tego, co lubimy najbardziej.

Kiedy kupowaliśmy działkę, rosło tam już trochę malin i porzeczek, a na rabatkach było pełno poziomek i truskawek. Często zabieraliśmy owoce ze sobą do pracy i częstowaliśmy kolegów wszyscy byli zachwyceni, rzadko kto w Warszawie ma dostęp do takich świeżych, z własnego ogrodu.

Na początku tego roku do naszego zespołu dołączyła Lucyna, która przyszła z innego działu. Wydawała się miła i bardzo uprzejma. Akurat wtedy miałem przy sobie kilka świeżych truskawek, więc i jej zaproponowałem. Zjadła je z entuzjazmem i od razu zaczęła zachwalać ich smak. Zapytała mnie skąd pochodzą i jak wygląda nasza działka. Chętnie jej wszystko opowiedziałem, bo sam uwielbiam o tym mówić.

Kilka dni później Lucyna przyszła do mojego biurka i poprosiła mnie… o klucze do domku. Jej córka bardzo chciała pojechać na wieś z dziećmi na dwa tygodnie, żeby odpocząć od miejskiego zgiełku. Lucyna tłumaczyła, że i tak nie będzie nas tam przez tydzień, córka jest teraz na urlopie macierzyńskim przydałby jej się spokój i świeże powietrze dla maluchów.

Odmówiłem stanowczo. Lucyna się obraziła, ale nie naciskała.

Minęły dwa tygodnie. Przyjaciółka Lucyny z naszego działu, Kasia, zaczepiła mnie na korytarzu i zapytała, jak najlepiej dojechać do naszego domku na Mazurach. Zdziwiony zapytałem po co jej ta informacja.

Okazało się, że Lucyna zaprosiła ją i kilku innych znajomych na swoją imprezę urodzinową na mojej działce. Każdy miał dojechać we własnym zakresie impreza miała się odbyć już w następną sobotę.

Byłem w szoku.

Podszedłem do Lucyny i zapytałem, co ona właściwie robi.

Ależ o co chodzi? odpowiedziała z niewinnym uśmiechem. Przecież nic się nie stanie, jak zorganizuję urodziny w waszym domku. To tylko jeden dzień, nikt nie zamierza tam mieszkać. Nie będzie ci żal, prawda?

Otóż będzie. Szkoda mi mojej pracy, szkoda ogrodu, rabatek, krzewów i całego domku. Nie zamierzam udostępnić domu komuś bez mojej zgody, kto nie szanuje czyjejś własności.

Na dodatek Lucyna nawet mnie nie zaprosiła. Nie zapytała o zgodę, po prostu rozesłała zaproszenia.

Znów jej odmówiłem, a ona się obraziła. Trudno. Przez lata dzieliłem się owocami ze wszystkimi kolegami, ale nikt nie ośmielił się być tak bezczelny jak ona.

Ta sytuacja nauczyła mnie jednego dobrą wolę trzeba mieć, ale granice własnej uprzejmości warto jasno wyznaczać, nawet wobec znajomych z pracy.