Uncategorized

Przyjaciółka

Magda zamknęła plik i wysłała go na służbową skrzynkę. W poniedziałek w biurze otworzy, wydrukuje, przybije pieczątkę i złoży raport. Koniec! Wolność!

Pracowała w małej warszawskiej firmie jako księgowa. Obciążenie duże, ale pensja dobra, a biuro miała dwa kroki od domu – nie musiała tracić czasu na dojazdy, dusząc się w zatłoczonym tramwaju w godzinach szczytu. Szła do pracy na piechotę, oddychając powietrzem.

Zespół księgowości był kobiecy. Z nikim nie utrzymywała bliższych relacji. Prawie wszystkie miały rodziny, dzieci, a Magda była sama. Gdy proszono ją o pomoc, by przejęła czyjeś obowiązki, nie odmawiała, pracowała wieczorami i w weekendy, jak teraz.

W sobotę wstała wcześnie i od razu siadła do laptopa, jeszcze raz wszystko sprawdziła i wysłała plik. Teraz mogła się ogarnąć i zjeść śniadanie, a potem… Zastanowić się, co dalej. Przerwał jej dzwonek telefonu.

— Magda, cześć! — rozległ się wesoły kobiecy głos.

— Cześć — odpowiedziała ostrożnie. — Kto mówi?

— No proszę cię, to ja, Ewka!

— Ewka? — powtórzyła niedowierzająco. — Jesteś w Warszawie?

— Jeszcze nie, dojeżdżam — zaśmiała się tamta.

Magdzie zabrakło słów. Ostatnią osobą, której się spodziewała, była jej szkolna przyjaciółka. Po jej zdradzie piętnaście lat temu nie miały ze sobą kontaktu. Żałowała teraz, że nie zmieniła numeru.

— Magduś, nie mam w Warszawie nikogo oprócz ciebie — przerwała ciszę Ewa. — Możesz mnie przyjąć? Proszę. Rozwiodłam się z Krzysiem. Postanowiłam zacząć od nowa. — Jej głos brzmiał cicho i przepraszająco.

Magda nie chciała się spotykać z dawną przyjaciółką. Ale tyle lat minęło, dawno to przeżyła i puściła w niepamięć. No i chciała usłyszeć wieści z rodzinnego miasta. Dobrze już. Przyjmie ją, odprowadzi, gdzie trzeba, i koniec.

— O której pociąg przyjeżdża? — zapytała bez entuzjazmu.

— Za dwadzieścia minut. Przyjedziesz? — głos Ewy zabrzmiał radośniej.

— Autobusem dwadzieścia minut, potem metro. Będę za godzinę. Poczekasz? Więc nie ruszaj się, stój w głównej hali dworca. — Magda słyszała własny głos i nie wierzyła, że jedzie spotkać dawnMagda skinęła głową, wyjęła komórkę i już miała wybrać numer taksówki, gdy wtem zobaczyła Ewę wychodzącą z pociągu w towarzystwie jakiegoś mężczyzny, którego natychmiast rozpoznała — to był Krzyś, jej dawny szkolny słodki zawód, teraz uśmiechnięty i trzymający Ewę za rękę, jakby nigdy nie doszło do żadnej zdrady.

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

Przyjaciółka

Uncategorized

Przyjaciółka

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending