Próbowała skłócić syna z ciężarną żoną

Po prostu Mama mówi, że stałaś się dziwna.
Ach, mama mówi pomruknęła Bogna.

W myślach przeskoczyła niedawna kłótnia. Czyżby teściowa nie mogła opowiedzieć, jak Bogna ją obraziła, kiedy tylko zaczęła podnosić temat swojego smutnego przeszłego życia? Pewnie już po setny raz.

Natalio Leonowicz, zmieńmy temat poprosiła Bogna uprzejmym, lecz stanowczym tonem.

Teściowa, dopiero co rozpoczęła swój wyczerpujący monolog o przedwczesnych ciążach w przeszłości, zamieszała się w powietrzu i spojrzała na młodą kobietę z niezrozumieniem.

Bogno, chcę cię wesprzeć.

Dziękuję, nie potrzebuję wsparcia od kogoś o empatii jak u chleba.

Czy to mnie nazwałaś głupią? w oczach teściowej zaczęły zbierać się łzy.

W każdy inny dzień reakcją Bogny byłoby złagodzenie sporu. Pewnie nie wypowiedziała by tych słów po prostu wymyśliłaby wymówkę, wykręciłaby telefon służbowy lub wymyśliła spotkanie, na które zupełnie zapomniała, ach, jaka jestem niezdarna.

W rzeczywistości kobieta wymyśliłaby jakąś wymówkę, by uciec od Natalii Leonowicz, pozwalając jej opowiadać w telewizji o swoim bolesnym życiowym doświadczeniu. Ale płaczki to dziwna sprawa, zwłaszcza te, które przestawiają cały organizm w czasie ciąży.

Do piątego miesiąca Bogna przeszła od delikatnej i cierpliwej osoby do kobiety, która zacięcie podnosi ramię, zaciągając rękawy i pytając: Gdzie jest koń i chata?. Potem idzie i rozwiązuje problemy, które może rozwiązać sama.

Jak mam cię nazywać, skoro już trzysta razy powiedziano mi, że nie chcę rozmawiać z tobą o twoich nieudanych doświadczeniach rodzicielskich?

Wiesz, mam przyjaciela wysokofunkcjonującego autystyka. On może nagle zacząć tańczyć w miejscu publicznym albo nie zrozumieć żartu, ale nawet on doszedłby do wniosku, że dyskutowanie o tym z ciężarną kobietą to szczyt idiotyzmu.

Czyli nie tylko mnie obrażasz, ale i jeszcze tak do mnie podchodzisz, a to za moją dobroć? Nie słyszałam od ciebie słowa życzliwości

Aż chciałabym mieć powód, by tak je wypowiedzieć! rzuciła Bogna, zamykając drzwi wejściowe. Wciągnęła i wypuściła powietrze, uśmiechnęła się, w pełni zadowolona z siebie.

Miała nadzieję, że teraz zostanie od niej odstawiona na kilka tygodni, a może nawet na zawsze.

Lecz los nie zamierzał jej sprzyjać, bo rozmowa z teściową stała się początkiem kolejnych problemów.

Marek, mąż Bogny i syn Natalii Leonowicz, przy kolacji był cichy i zamyślony. Bogna najpierw próbowała, jak zwykle, rozmawiać, ale potem zrozumiała, że mężczyzna odpowiada jednowyrazowo, a jego myśli zdają się być gdzieś indziej.

Na wszystkie próby dowiedzenia się, co jest nie tak, Marek tylko zapewniał żonę, że wszystko jest w porządku. I Bogna odezwała się.

Powiązać milczenie Marka z kłótnią poranną nie przyszło jej do głowy. Po prostu pomyślała, że mąż ma problem w pracy albo coś, czego nie chce jej mówić, by nie niepokoić ją jeszcze bardziej.

Rozmowa wreszcie odbyła się po kilku dniach. Marek poruszył zupełnie inny temat. Zapytał, jakby przypadkiem:

Bogno, słyszałaś kiedyś o depresji poporodowej? Może się ona rozwija u ciężarnych, prawda?

Może, ale nie wiem, czy nazywa się tak depresją. Nie wydaję się osobą w depresji, co nie?

W zasadzie, dla twojego spokoju, mogę iść do psychiatry, ale tylko jeśli pójdziesz ze mną i sam wyjaśnisz temu specjaliście, co w moim zachowaniu kazało ci pomyśleć o depresji.

Po prostu Mama mówi, że stałaś się dziwna.

Ach, mama mówi pomruknęła Bogna.

Pomyślała o ostatniej kłótni. Czyż teściowa nie mogła opowiedzieć, jak Bogna ją obraziła, kiedy podniosła swój smutny temat? Pewnie po setny raz.

Marku, powiem to bez ogródek: jeśli ktoś ma iść do specjalisty, to twoja mama. Wiesz, co mi powiedziała?

Wiem, że ciągle się kłócicie. Ona uważa, że celowo jej prowokujesz, doradzając maskę do włosów albo wysyłając paczkę pod niewłaściwy adres

Co to ma znaczyć? nie zrozumiała Bogna. Nie mogła pojąć, o co chodzi Marekowi.

Marek przypomniał, że kilka tygodni temu jego mama kupiła taką samą maskę, jaką Bogna miała na półce, i twierdziła, że to właśnie Bogna jej ją poleciła.

Mama użyła tej maski i pomyślała, że celowo powiedziałeś jej, że jest zła, a dobrą, od której włosy rosną, schowałeś dla siebie.

Co? Marku, od razu widać, że w tych naszych damskich sprawach nic nie rozumiesz. Gdybyś rozumiał, od razu byś zgadł, w czym jest podchwyt.

Bogna w trzech minutach wyjaśniła, że nie ma włosów, które kiedykolwiek były farbowane amoniakiem czy prostowane, a które naturalnie są gęste, więc nie mogła polecić teściowej żadnej z własnych masek.

Maska do codziennej pielęgnacji zdrowych włosów nie pasuje kobiecie, która regularnie rozjaśnia włosy i ciągle niszczy je chemikaliami, które choć nazywają się biokręcenie, wciąż łamią strukturę.

Wysłałam jej prawidłowy adres, kiedy miała odebrać paczkę od twojego kolegi. Mam nawet zachowaną korespondencję odblokowała telefon, otworzyła odpowiedni czat i pokazała go Markowi.

Rozumiem. Przepraszam, chyba nie powinienem ufać mamie. W obronie mogę powiedzieć, że kiedyś była normalna. A o co się kłóciliście?

Zaczęła mi opowiadać wzruszyła się Bogna. Nie chcę, żeby ciągle powtarzała swoje tragedie, zwłaszcza że ja i tak mam własne problemy.

Chcesz powiedzieć, że ona zabije mnie? wyszeptał Marek, po czym wezwał mamę na rozmowę. Po tej konfrontacji wrócił do domu i postawił Bognę przed faktem: nie będą już utrzymywać kontaktu z matką.

Bogna przywitała to z radością teściowa zdążyła jej dosyć swoim nieadekwatnym zachowaniem, a jej próby oczerniania młodej żony przed mężem nie miały już wpływu.

Rodzina Marka jeszcze długo krytykowała go, że porzucił matkę na rzecz obcej kobiety.

On tylko wzruszał się i mówił, że matka jego dziecka nie jest obca, a skoro ona jest winna wszystkiego, to właśnie ona odpowiada.

Wszyscy osądzają winowajcę, nie patrząc na stopień pokrewieństwa. Szkoda, że nie wszyscy z Markiem się zgadzają. Ale on już nie zmieni swojego zdania.

Teraz jedyne pytanie brzmi: po co matce przeszkodzić mu w sprzecie z ciężarną żoną? Odpowiedzi nie szuka w pośpiechu.

Domyślił się, że to klasyczna historia, kiedy matka nie chce się dzielić synem z inną kobietą. Nie musiała się dzielić straciła go całkowicie. I sama jest winna, więc nie ma sensu obarczać Marka i Bogny.

Przynajmniej pozwól jej zobaczyć dziecko protestowała rodzina. Jedyną radością babci jest wnuk w podeszłym wieku, a syn jej tego odebrał.

To ty taką babcię swoim wnukom podsuniesz, i małżonkom narzucasz kontakt. Zobaczymy, jak długo wytrzymają wasze silne małżeństwa ripostował Marek.

Zdawało się, że czerpie przyjemność z tych rodzinnych potyczek w wiadomościach. Może nawet żałuje, że po propozycji opieki nad babcią nie zostało nic innego niż odsunięcie tematu.

Marek widział wyraźnie, że jego matka go nie lubi, i zrozumiał przyczyny. Nie mógł nic zmienić, więc kilka razy dał do zrozumienia krewnym, że nie wtrącają się w ich sprawy, i zerwał z nimi kontakt na dobre.

Z tym zerwaniem poszła i wszelka pomoc. W końcu kochający ludzie zostawili rodzinę Marka w spokoju.

Mały syn rośnie w ciszy i spokoju. Marek i Bogna robią wszystko, by ten spokój trwał jak najdłużej, najlepiej przez cały wczesny okres dzieciństwa.

Gdy nadejdzie szkoła, nauczą go rozmawiać i prawidłowo odpowiadać na takie przyklejone pytania.

A uczyć będą, bo Bogna, po ciąży, wciąż ma zęby, które nie zniknęły, a Marek nie różni się skromnością charakteru. Skromność dziś jedynie pomaga ludziom się podtrzymywać, praktycznego użytku nie ma.

Bogna uważa, że szczęśliwa, że zrozumiała to wcześnie, zanim było za późno, by naprawić wszystko i zdjąć z siebie pasożyty wszelkiego rodzaju.