Podczas gdy Bartek pracował po nocach, Oliwia wdała się w romans na boku

Tak naprawdę wcale nie chciałam, żeby Oliwia wychodziła za Bartka. Już od naszego pierwszego spotkania zrozumiałam, że to nie jest mężczyzna, który będzie idealnym mężem. Bartek lubił spędzać czas w nocnych klubach i pić alkohol w podejrzanym towarzystwie. Nie podobało mi się to, bo nie takiego partnera wyobrażałam sobie u boku mojej córki. Mój mąż był całkowitym przeciwieństwem zięcia: wykładowca na uniwersytecie, inteligentny, szanowany, wszystko robił z myślą o rodzinie. A Bartek potrafił całymi godzinami leżeć na kanapie i grać w gry wideo albo przespać cały dzień.

„Mamo, on pracuje jako DJ w nocnym klubie, – mówiła Oliwia, broniąc męża, – taki ma zawód, że ​​pracuje w nocy, a w dzień musi odespać”.

Ale i tak mi się to nie podobało. Tak, rozumiałam, że zięć zarabia o wiele więcej niż mój mąż-nauczyciel, że utrzymuje moją córkę, kupuje jej znacznie więcej niż my z mężem moglibyśmy sobie pozwolić, ale on mi się po prostu nie podobał.

„Co to za mężczyzna, – mówiłam do córki, – tatuaże jak po więzieniu, farbowane włosy, kolczyki w uszach, za naszych czasów mężczyźni tak się nie ubierali – wszyscy nosili koszule i krawaty, aż miło było popatrzeć, ale ten twój… szkoda gadać!”

Ale Oliwia tylko w milczeniu słuchała wszystkich moich pretensji do jej męża. Jej spokój coraz bardziej mnie irytował i zaczęłam wymyślać coraz to nowe powody do kłótni.

„A te jego nocne kluby? – powiedziałam kiedyś do Oliwii. – Przecież tam tańczą półnagie dziewczyny. Posłuchaj, znajdzie sobie kogoś i wyrzuci cię z domu. Dlatego, córeczko, dobrze ci radzę: zostaw go, zanim będzie za późno, bo wyjdziesz na tym wszystkim jak Zabłocki na mydle”.

Minęły dwa lata i stało się to, co „przewidziałam” – zdrada. Co prawda, to nie zięć zdradził Oliwię z jakąś młodą dziewczyną, tylko wręcz przeciwnie. Podczas gdy Bartek pracował po nocach, Oliwia wdała się w romans na boku, w dodatku z dużo młodszym chłopakiem. Kiedy się o tym dowiedziałam, o mało nie oszalałam.

Jak to? Moja Oliwia, którą z mężem wychowaliśmy zgodnie ze wszystkimi zasadami etyki i moralności? Jak mogła dopuścić się zdrady?

W tym momencie zaczęło mnie gryźć sumienie – czy to nie moja wina, że ​​swoim nieustannym wtrącaniem się przekonałam córkę, że jej mąż jest niewiele wart i że nie ma po co się go trzymać? Może swoim krytykowaniem zasiałam w głowie Oliwii zwątpienie co do zasad moralnych w ogóle?

Zrobiło mi się strasznie żal Bartka. Nawet sama do niego poszłam. Wtedy wydawało mi się, że to nie Oliwia, tylko on jest moim rodzonym dzieckiem. Po raz pierwszy zobaczyłam tego młodego mężczyznę, który wydawał mi się niezbyt poważny, zapłakanego i załamanego.

– Dlaczego ona mi to zrobiła, mamo? – Bartek spojrzał mi w oczy. – Kochałem ją i nadal kocham…

– Nie wiem… synu… – przytuliłam tego obcego jeszcze nie tak dawno chłopaka i płakałam razem z nim.

Wtedy zrozumiałam, jak bardzo się myliłam, wtrącając się do czyjejś rodziny.

Na szczęście zięć umiał wybaczyć mojej córce, która przyszła do niego przepełniona wyrzutami sumienia. Pogodzili się, byłam nieskończenie szczęśliwa, chyba nawet bardziej niż oni.

Niedawno ogłosili, że spodziewają się dziecka. To była dla mnie cudowna wiadomość! A najbardziej cieszę się, że w końcu udało mi się zaakceptować mojego zięcia!