Po tym, jak postanowiłem przeprowadzić się na wieś, moje życie bardzo się zmieniło. Miałem dużą firmie. Ale ze względu na stan zdrowia nie mogłem tam już dłużej zostać. Zostawiłem biznes dzieciom. Najstarszy syn zarządzał firmą zamiast mnie. Często odwiedzali mnie z wnukami. Życie na wsi miało swój urok. Z krewnych mieszkał tam jeszcze mój brat. Nie miałem pojęcia, że ​​pieniądze są dla niego takie ważne. Dla nich dopuścił się zdrady.

Bardzo zmęczyło mnie życie w mieście. Teraz aż się dziwię, że mieszkałem tam przez całe trzydzieści lat. Miałem świetną pracę. Ale kiedy poczułem, że zdrowie mi się pogorszyło, natychmiast opuściłem miasto i przeniosłem się na wieś. Jestem już w wieku emerytalnym. Potrzebuję spokoju i czystego powietrza.

Moje dzieci nadal mieszkają w mieście. Najstarszy syn kieruje firmą, którą zarządzałem. A młodszy mu pomaga. Wiedzą, że wierzę w ich umiejętności i całkowicie im ufam. Największą radością są dla mnie wnuki. Ich wesołe, ciekawskie oczka zawsze wywołują u mnie uśmiech.

Od dwóch lat mieszkam na wsi. Zainwestowałem tu dużo pieniędzy, wykopałem studnię, postawiłem fontannę, zbudowałem altanę. Ogólnie rzecz biorąc, stworzyłem sobie wspaniałe miejsce do wypoczynku.

A całkiem niedawno wpadłem na pomysł, żeby uprawiać warzywa i owoce w szklarniach. I od razu zacząłem realizować swój pomysł. Jesienią miałem bardzo duże zbiory. Niedaleko mieszka mój brat. Przez cały czas pracował na wsi i zarabiał na sprzedaży warzyw i owoców. Kiedy Andrzej zobaczył, że ja też mam owoce i warzywa, wściekł się.

Postanowiłem sprzedać moje plony. To by były dobre pieniądze. Nie myślałem nawet o swoim bracie, to był czysty biznes. Kiedy przyjechali klienci, akurat nie było mnie w domu. Pojechałem odwiedzić wnuki. Andrzej od razu postanowił sprzedać im swoje zbiory. A moja praca poszła na marne. Kiedy wróciłem, zdałem sobie sprawę, że mój brat podszył się pode mnie.

Od tamtej pory nie rozmawialiśmy ze sobą i wcale tego nie żałuję. Owoce i warzywa dałem moim dzieciom i wnukom. Pieniądze nie były dla mnie aż tak ważne. Brat potrzebował ich bardziej, choć mógł mi to powiedzieć. Bóg i tak wszystko w swoim czasie osądzi.

Minął rok, odkąd się do siebie nie odzywaliśmy. Pewnego dnia mój bratanek zaprosił mnie na urodziny. Zgodziłem się, bo bardzo się lubimy. Wiedziałem, że mój brat też tam będzie. Ale nie zamierzałem unikać Andrzeja przez resztę życia. O dziwo, urodziny bardzo się udały. Najbardziej zaskoczyło mnie to, że brat mnie przeprosił.

Nie chciałem dłużej się z nim kłócić. Dlatego najlepszą decyzją było mu wybaczyć. Od tego czasu obaj razem zajmujemy się uprawą warzyw i owoców. Teraz to jest nasz wspólny biznes.