Pewnego dnia przeszukując stare papiery w poszukiwaniu ważnych dokumentów, natknąłem się na akta dotyczące naszego mieszkania w Warszawie. To, co w nich odkryłem, mocno mnie zaskoczyło i wprawiło w ogromne zdenerwowanie, ponieważ

Dzisiaj w końcu udało mi się zebrać myśli i spisać, co się wydarzyło w naszym życiu po ślubie. Wciąż nie mogę do końca otrząsnąć się z tego, co się stało może ten zapis mi pomoże.
Rodzice Agnieszki, mojej żony, sprawili nam niesamowity prezent ślubny mieszkanie! W dniu ślubu podarowali nam uroczyste pudełeczko z kluczami, mówiąc, że jest nasze i to my będziemy właścicielami. Ponieważ było to nowe osiedle na obrzeżach Krakowa, mieszkanie kupili w stanie deweloperskim. Moja teściowa, pani Grażyna, od razu zasugerowała, że skoro oni podarowali nam mieszkanie, moi rodzice też powinni dołożyć się do remontu. Moi rodzice już wcześniej podarowali nam spory zastrzyk gotówki kilkadziesiąt tysięcy złotych ale zgodzili się jeszcze dodatkowo pomóc przy pracach.
Po ślubie postanowiliśmy nie zwlekać dłużej i ruszyć z remontem. Na szczęście mój tata jest murarzem z wieloletnim doświadczeniem, więc załatwił wszystko od zakupów po ekipy. Ja byłem jego pomocnikiem, a czasami wpadała też Agnieszka w fartuchu, żeby wspomóc nas przy drobniejszych sprawach.
Również mój teść, pan Zbigniew, czasem się angażował, choć raczej symbolicznie. Aby zaoszczędzić na wynajmie, mieszkaliśmy tymczasowo u rodziców Agnieszki, dopóki mieszkanie nie będzie gotowe do przeprowadzki.
Kilka dni temu przeszukiwałem szuflady w poszukiwaniu zaświadczenia z urzędu i natrafiłem na teczkę z dokumentami dotyczącymi naszego mieszkania. Przypadkiem rzuciłem okiem na akt własności i nagle zrobiło mi się gorąco jako właścicielka figurowała teściowa!
Wieczorem, kiedy miałem z tatą jechać po nowe kafelki do łazienki, odwołałem wyjście. Usiedliśmy w kuchni i powiedziałem mu o wszystkim. Prosiliśmy, żeby nie robić zakupów, dopóki nie wyjaśni się ta sprawa.
Gdy wszyscy byli już w domu, zebrałem się na odwagę i zapytałem wprost:
Dlaczego to pani Grażyna jest właścicielką mieszkania, a nie Agnieszka?
Teściowa spojrzała na mnie z pobłażaniem i powiedziała:
Jesteś jeszcze młody, synu. To oczywiste. Robimy tak, żeby chronić naszą córcię. A jak się rozwiedziecie, to byś zabrał połowę!
No i wtedy się zagotowałem.
Serio? Czyli nawet nie zakładacie, że nasze małżeństwo się uda? A co ze wszystkimi pieniędzmi, remontem, który z własnym ojcem robimy prawie za darmo czy to też liczy się tylko w jedną stronę?
Agnieszka była zażenowana. Głos jej się załamał:
Mamo, prosiłam cię przecież, żebyś przepisała mieszkanie na mnie
Czyli wiedziałaś o wszystkim?! warknąłem. Przecież to zwykłe oszustwo!
Nie, nie do końca… Zapytałam, ale mama się uparła, że musi być na nią.
Poczułem się strasznie oszukany. Przecież chcieliśmy dobrze rozpocząć wspólne życie, a zaczynamy od takich sekretów.
Od kilku dni mieszkam znowu u rodziców. Agnieszka dzwoni, próbuje rozmawiać, ale nie wiem, co zrobić. Zaczynam się zastanawiać, czy rzeczywiście wszyscy rodzice w Polsce chronią swoje dzieci, nawet jeśli ranią tym ich partnerów Nie wiem, czy to normalne, czy ja przesadzam.
A co Ty, drogi pamiętniku, byś zrobił na moim miejscu?