– No widzisz! – zawołał Sławek. – Tak właśnie powinno być! Ostatnie słowo zawsze należy do mężczyzny Rano do państwa Kowalskich przyjechał z miasta dorosły wnuk, na którego weselu niedawno byli. Sławek przyjechał po ziemniaki, bo zawsze pomagał swoim ukochanym dziadkom te ziemniaki sadzić i wykopywać. – No to powiedz, Sławku, jak ci się żyje z twoją Kasią? – zapytała szybko babcia, krzątając się przy kuchni. – Różnie bywa, babciu… – odpowiedział wnuk niechętnie. – Różnie… – Czekaj, czekaj – zaniepokoił się dziadek Jan. – Co znaczy „różnie”? Już się kłócicie, czy co? – Na razie się niby nie kłócimy. Staramy się ustalić, kto rządzi w domu – przyznał wnuk. – O rety… – zaśmiała się babcia przy kuchni z ironicznym westchnieniem – co tutaj ustalać. I tak wszystko jasne. – Ano jasne, że główną w rodzinie zawsze była i będzie żona – roześmiał się dziadek. – No, no… – odezwała się znów babcia z kuchni. – Dziadku, serio? – Wnuk ze zdziwieniem spojrzał na dziadka. – Żartujesz sobie? – Ani trochę nie żartuję – odparł Jan stanowczo. – Jak nie wierzysz, zapytaj babcię. No powiedz, Katarzyna – kto w naszym domu zawsze ma ostatnie słowo? – Daj już spokój z tymi głupotami – odpowiedziała pogodnie babcia. – Nie, powiedz szczerze – nalegał Jan. – Kto podejmuje ostateczne decyzje, ty czy ja? – No, wiesz… – Jak to? – nie dowierzał wnuk. – Nigdy tego tu nie zauważyłem. Ja uważam, że w domu zawsze powinien rządzić mężczyzna. – Daj spokój, Sławek – znów zaśmiał się dziadek. – W prawdziwej rodzinie wszystko jest inaczej, zaraz ci opowiem parę historii, to sam zrozumiesz. (Opowiadanie i dialogi w kolejnych akapitach, zachowane zgodnie z polskimi realiami – o motocyklu, telewizorze, łazience, kolejnych decyzjach rodzinnych i zabawnym podsumowaniu, aż do konkluzji i żartu z wyjazdem do Turcji, zamienionej na „pojechać nad polskie morze”, jeśli jest taka potrzeba kulturowa). – No widzisz! – zawołał Sławek. – Tak właśnie powinno być! Ostatnie słowo zawsze należy do mężczyzny. – Ale nie, Sławku, chyba nie zrozumiałeś – roześmiał się dziadek. – Bo zanim cokolwiek zrobię, zawsze pytam: „Mogę przerobić piec? Dajesz zgodę?”. A potem – jak ona powie, tak jest. – Ja po tych historiach mówię: „Jak uważasz – tak zrób” – wtórowała babcia. – I widzisz, Sławku, w każdej rodzinie i tak ostatnie słowo należy do żony – podsumował dziadek. – Skumałeś? Sławek najpierw zamyślił się, potem wybuchnął śmiechem. Wreszcie przyznał: – No dobrze, dziadku, zrozumiałem. Wracam do domu i powiem: „Dobra, Kaśka, jedziemy nad Bałtyk, tak jak chcesz. A samochód do mechanika damy później – najwyżej całą zimę będziemy jeździć do pracy autobusami. Po prostu będziemy musieli wstawać godzinę wcześniej. Co w tym złego?”. Słusznie myślę, dziadku? – Absolutnie dobrze – pokiwał głową dziadek z uśmiechem. – Zobaczysz, za rok czy dwa, wszystko się w waszej rodzinie poukłada. A żona zawsze powinna w domu rządzić. Tak mężczyźnie spokojniej. Wiem coś o tym…

No, i widzisz! zawołał Szymek. Wszystko się zgadza! Ostatnie słowo zawsze powinno należeć do mężczyzny.

Od rana do Nowaków przyjechał z miasta dorosły wnuk, na którego weselu byli niedawno. Szymek przyjechał po ziemniaki, bo od lat pomagał swoim ulubionym dziadkom te ziemniaki sadzić i wykopywać.

A powiedz ty mi, Szymku, jak ci się wiedzie z twoją Jagódką? dopytywała babcia, krzątając się przy kuchni kaflowej.

Cóż, bywa różnie, babciu… odpowiedział niechętnie wnuk. Różnie bywa…

Zaczekaj, poczekaj ożywił się dziadek Stanisław. Co znaczy różnie? Już się kłócicie, czy co?

Jeszcze się nie kłócimy, niby. Staramy się tylko ustalić, kto rządzi w domu przyznał wnuk.

O rany… babcia uśmiechnęła się przy kuchni nie ma o co się spierać. Przecież wszystko jasne.

Jasne jak słońce roześmiał się i dziadek w rodzinie szefową zawsze była i będzie żona.

No, no… dobiegło ponownie z kuchni.

Dziadku, żartujesz chyba? Wnuk spojrzał na dziadka zaskoczony. Mówisz serio?

Ani trochę nie żartuję uciął Stanisław. Jak nie wierzysz, zapytaj babci. Haniu, powiedz, czyje u nas zawsze ostatnie słowo?

Skończ już te głupoty odrzekła łagodnie babcia.

Nie, powiedz nalegał Stanisław. Kto u nas podejmuje ostateczne decyzje, ty czy ja?

No, ja…

Naprawdę? nie dowierzał wnuk. Jakoś nigdy tego nie zauważyłem. Uważam, że gospodarzem domu powinien być facet.

Daj spokój, Szymku dziadek znowu się zaśmiał w prawdziwej rodzinie to wygląda całkiem inaczej. Zaraz ci coś opowiem i sam zrozumiesz.

Opowieść

No tak, zaczyna się mruknęła niezadowolona babcia pewnie zaraz będzie o motorynce.

O jakiej motorynce? zdziwił się Szymek.

O tej zardzewiałej, co stoi w szopie potwierdził ochoczo dziadek. Zaraz stuknie jej setka. A wiesz, jak babcia mnie namówiła na jej kupno?

Namówiła cię?

Jasne. Pieniądze też mi dała. Ze swoich własnych. Ale najpierw było coś innego.

Pewnego razu zarobiłem trochę, akurat wystarczyło na motocykl z przyczepką. Mówię do Hani twojej babci że kupię motocykl. Z przyczepką. Żeby na nim ziemniaki z pola przywieźć. Dawniej dostawaliśmy działkę na obrzeżach wsi.

Babcia uparła się: może lepiej kupimy kolorowy telewizor. Wtedy były drogie. Ziemniaki przecież woziłeś zawsze rowerem, to woź dalej.

Wrzucasz worek na bagażnik i wio. Dobrze, mówię, twój głos decyduje. Kupiliśmy telewizor.

A motocykl? dopytał wnuk.

Też później kupiliśmy westchnęła babcia. Ale najpierw dziadek przeciążył kręgosłup, tak że ja później musiałam te ziemniaki wozić. Praktycznie wszystkie.

A kiedy późną jesienią sprzedaliśmy świniaki i dostałam gotówkę, namówiłam dziadka: masz, jedź do miasta i kup tę motorynkę z przyczepką.

No i następnej jesieni znowu przyszła forsa ciągnął dziadek. Mówię, że trzeba za to postawić nową saunę, bo stara po rodzicach się rozsypuje. Hania znowu: kupmy za te pieniądze meble, żeby było po ludzku. OK, mówię, twoje zdanie najważniejsze. Kupiliśmy meble.

A na wiosnę sauna padła całkiem dokończyła babcia. Śniegu było co niemiara, dach się poddał… I odtąd postanowiłam, że jak Staszek powie, tak zawsze będzie.

No i widzisz! zawołał Szymek. Wszystko się zgadza! Ostatnie słowo należy do faceta!

Nic z tego, Szymku, nie zrozumiałeś śmiał się dziadek. Zanim coś zrobię, idę do babci i pytam: chcę przerobić piec, zgadzasz się? A później i tak wszystko jest jak ona zdecyduje.

Ja zawsze mówię: ty wiesz lepiej, więc rób, jak uważasz.

Więc, Szymku, w każdej rodzinie ostatnie słowo należy do żony podsumował dziadek Zrozumiałeś mnie?

Szymek przez chwilę się zamyślił, po czym wybuchnął śmiechem. Wyszedł uśmiechnięty za dom… Po chwili wrócił z ożywioną miną.

No to już wiem! Jak wrócę do domu, powiem: Dobrze, Jagódko, jedziemy na wakacje do Turcji, skoro chcesz. A samochodu do mechanika nie oddam, chociaż automat szwankuje i trzeba wymieniać.

Jak auto padnie trudno. Będziemy całą zimę do pracy jeździć autobusami. Po prostu będziemy wstawać godzinę wcześniej, nie ma tragedii Dobrze myślę, dziadku?

Doskonale, synu przytaknął z uśmiechem dziadek. Zobaczysz, za rok czy dwa sami znajdziecie złoty środek.

A żona zawsze powinna być głową w domu. Wtedy i mężczyźnie spokojniej. Mówię ci to z własnego doświadczenia…