– No i widzisz! – zawołał Szymek. – Tak właśnie jest! Ostatnie słowo zawsze należy do mężczyzny Ran…

No i masz! wykrzyknął Szymek. Wszystko się zgadza! Ostatnie słowo zawsze powinno należeć do mężczyzny!

Z samego rana do Kowalskich przyjechał z miasta dorosły wnuk, na którego ślubie byli dosłownie kilka tygodni temu. Szymek przyjechał po ziemniaki, bo zawsze pomagał swoim ukochanym dziadkom je sadzić i wykopywać.

No, powiedz mi, Szymek, jak ci się żyje z twoją Małgosią? zapytała babcia, ogarniając się przy kuchni.

Eee, bywa różnie, babciu odpowiedział niechętnie wnuk. Różnie bywa

Zaraz, zaraz zainteresował się dziadek Stefan. Co znaczy różnie? Już się kłócicie, czy jak?

No, jeszcze niby nie. Staramy się ustalić, kto rządzi w domu przyznał Szymek.

Tere-fere westchnęła babcia z uśmiechem. Wielka filozofia. Przecież wiadomo od razu, kto tu szefuje.

No właśnie roześmiał się dziadek. Zawsze było wiadomo, że w rodzinie główną jest żona.

Proszę bardzo z kuchni doleciał ironiczny ton babci.

Dziadku, ty poważnie? Szymek spojrzał na dziadka z niedowierzaniem. To takie żarty?

Ani trochę odparł Stefan. Jak nie wierzysz, zapytaj babci. Haniu, powiedz sama kto ma u nas w domu ostatnie słowo?

No, daj spokój i nie opowiadaj głupot odparła pogodne babcia.

Powiedz, powiedz nalegał dziadek. Kto u nas podejmuje ostateczne decyzje, ty czy ja?

No, zwykle ja

Co ty gadasz? nie mógł uwierzyć wnuk. Nigdy tu tego nie zauważyłem. A według mnie, to mężczyzna powinien być głową domu!

Daj spokój, Szymek dziadek znowu się roześmiał. W prawdziwej rodzinie wszystko wygląda inaczej niż myślisz. Zaraz ci coś opowiem i zrozumiesz.

Historia

Oho, zaczyna się mruknęła babcia z nutką zniecierpliwienia. Zaraz na pewno będzie o motorze.

O motorze? zdziwił się wnuk.

No, o tym, co w szopie rdzewieje dziadek ucieszył się jak dziecko. Ten staruszek skończy niedługo sto lat. Wiesz, jak babcia mnie zmusiła go kupić?

Babcia? Zmusiła?

Ano tak! Sama mi z własnych oszczędności dała pieniądze. Ale najpierw była inna historia.

Pewnego razu zarobiłem trochę grosza, akurat starczało na motor z wózkiem. Mówię do Hani twojej babci kupię motor, z wózkiem, to będę ziemniaki z pola woził. Bo kiedyś przydzielali nam działkę daleko za miasteczkiem.

A babcia się uparła kupmy kolorowy telewizor, wtedy były bardzo drogie! Ziemniaki zawsze na rowerze woziłeś, no to dalej możesz.

Worek na ramę i jazda! No dobra, mówię, twoje ostatnie słowo. Kupiliśmy telewizor.

A motor? dopytywał Szymek.

Motor też kupiliśmy westchnęła babcia. Ale później. Na początku twój dziadek nadwerężył sobie kręgosłup i musiałam sama te ziemniaki targać. Prawie wszystkie sama wywiozłam!

Dopiero jak na jesieni świniaki poszły na mięso i kasa się znalazła, oddałam mu wszystko i mówię jedź do powiatu po ten motor z wózkiem.

A rok później znowu się grosz pojawił ciągnął dziadek. Mówię: nową saunę trzeba postawić. Stara po rodzicach już się sypie, dach zbutwiał i wszystko przecieka. Ale babcia znowu swoje lepiej kupmy meble, żeby było jak u ludzi. No to znowu mówię twoje słowo ostatnie! Kupiliśmy meble.

A wiosną sauna się zawaliła dopowiedziała ze śmiechem babcia. Śniegu napadało jak nigdy, dach nie wytrzymał. I od tamtej pory do wszystkiego podchodzę: jak Stefan mówi, tak będzie.

No widzisz! Szymek z triumfem. Zawsze ostatnie słowo należy do faceta!

E tam, nie zrozumiałeś mnie wcale dziadek się roześmiał. Bo ja, zanim coś zrobię, zawsze idę spytać: Hania, zamienić piec? Pozwolisz? I jak ona powie, tak będzie.

Dokładnie, zawsze odpowiadam rób, jak uważasz.

Więc, Szymek, ostatecznie i tak to żona ma ostatnie słowo podsumował dziadek. Zrozumiałeś?

Szymek chwilę się zamyślił, potem parsknął śmiechem. Prześmiał się, zastanowił i nagle mu się rozjaśniło.

No to teraz już wiem, dziadku! Wrócę zaraz do domu i powiem: Dobrze, Małgosiu, pojedziemy na wakacje do Chorwacji, jak chcesz. A samochodu do mechanika na razie nie oddam. Automat szwankuje, trzeba wymienić.

Jak samochód padnie trudno, będziemy zimę do pracy jeździć autobusami. Będziemy po prostu wstawać godzinę wcześniej, co w tym dziwnego Dobrze kombinuję, dziadku?

Świetny plan dziadek wesoło pokiwał głową. Zobaczysz, za rok czy dwa sami znajdziecie złoty środek.

A w rodzinie to jednak żona powinna rządzić. Chłopu wtedy spokojniej, wiem coś o tymBabcia uśmiechnęła się pod nosem i pogłaskała Szymka po ramieniu.

Widzisz, wnuczku najważniejsze, żebyście się razem śmiali ze swoich pomysłów. Wtedy wszystko się w domu samo poukłada powiedziała cicho.

I żebyście jedli ciepłe ziemniaki, póki nie ostygną dodał dziadek, mrugając porozumiewawczo.

Szymek przytulił babcię, potem poklepał dziadka po plecach i jeszcze raz spojrzał na nich z wdzięcznością, w której była cała dziecięca miłość.

To ja już nic więcej do szczęścia nie potrzebuję powiedział w końcu. No, może jeszcze talerz zupy i trochę ogórków z waszej piwnicy.

Wszyscy wybuchnęli śmiechem, a potem przez chwilę w kuchni panowała ciepła, domowa cisza. Za oknem słońce zaglądało do środka, jakby chciało sprawdzić, czy czasem z rodziną Kowalskich nie można usiąść do stołu.

A Szymek już wiedział, że w miłości jak z ziemniakami najlepiej smakują wtedy, gdy dzieli się je z kimś najbliższym. I choć ostatnie słowo potrafi krążyć między kuchnią a warsztatem, to najważniejsze, by zawsze było wypowiedziane razem.

I tego właśnie życzył sobie i Małgosi na ich własnym, domowym podwórku.