Nie zwróciła pieniędzy – winna jest chora babcia.

Mam 20 lat, a to moja pierwsza praca. Na początku wydawało się to bardzo odpowiedzialnym zajęciem, ale potem przyzwyczaiłam się i chodzę do pracy jak do domu.

Marta była fajną koleżanką, jedyne co mnie od niej odpychało to niedomówienia. Na początku opowiadała mi historie, że podkochuje się w niej jakiś bogaty facet, ale nigdy go nie widziałam, a kiedy prosiłam, żeby nas przedstawiła, szybko zmieniała temat. Później zobaczyłam ją na ulicy z młodym mężczyzną, który bynajmniej nie wyglądał jak bogacz. „Cóż, na pewno wstydzi się i nie chce mówić całej prawdy” – pomyślałam.

Ostatnio zdarzyła się sytuacja, po której myślę o zakończeniu naszej przyjaźni i po prostu byciu tylko znajomymi z pracy. Po prostu nie toleruję kłamstw..

Kiedyś rozmawiałyśmy o wakacjach i tak się złożyło, że kierownictwo umieściło urlop Marty wcześniej niż mój o miesiąc. Byłyśmy zdenerwowane, ponieważ chciałyśmy razem odpocząć, ale okazuje się, że Marta wyjeżdża na wakacje jako pierwsza.

– Słuchaj, a Ty możesz mi pożyczyć swoją pensję? Oddam, jak tylko dostanę swoją. Nie sądziłam, że wyjadę na wakacje tak wcześnie…- powiedziała Marta.

– Tak, oczywiście, nie potrzebuję teraz pieniędzy, ale postaraj się je oddać do końca miesiąca-powiedziałam.

– Tak, oczywiście…

Minął miesiąc, Marta nigdy nie powiedziała, gdzie wyjechała odpocząć. Dzwoniłam do niej kilka razy, ale nie odbierała telefonu. „No cóż, nie będę jej przeszkadzać, prawdopodobnie odpoczywa…” – przeszło mi przez głowę.

Minął kolejny tydzień, a Marta się nie odezwała. Powinnam była już pójść na urlop, ale kierownictwo poprosiło mnie o kilka następnych dni pracy, ponieważ nie było już nikogo, kto mógłby przyjść na zmianę.

– A co z Martą? Miała wrócić z wakacji. – zapytałam przełożoną – Marta odeszła tydzień temu. – odpowiedziała kobieta.

Jak to? Tak po prostu odeszła i nic mi nie powiedziała? A co z długiem, który miała mi spłacić? Dzwoniłam do niej kilka razy, jednak nie podniosła słuchawki. W końcu jednak odebrała.

– Witaj Marto, nie zadzwoniłaś do mnie przez cały urlop i nawet nie powiedziałaś, że rezygnujesz z pracy, ale teraz nie o to chodzi. Kiedy spłacisz mój dług? Pieniądze są mi teraz potrzebne, nie ma nawet za co zapłacić za wywóz śmieci.

– Przepraszam. Nigdzie nie pojechałam. Babcia jest śmiertelnie chora. Wszystkie pieniądze, które pożyczyłam od Ciebie, wydałam na jej leczenie. Teraz szukam innej pracy, w której mogliby zapłacić mi więcej.

Byłam zszokowana tą wiadomością. Szkoda było mi babci i powiedziałam, żeby Marta nie oddawała mi pieniędzy, choć trochę chciałam pomóc staruszce.

Minął tydzień i postanowiłam odwiedzić przyjaciółkę. Zapukałam do drzwi, które otworzyła mi całkowicie zdrowa babcia Marty.

„Przyjaciółka” za pomocą kłamstwa po prostu ukradła mi pieniądze, a sama pojechała na wakacje. Szkoda mi tylko babci, żartowanie ze zdrowia krewnych jest okrutne.