Nie zameldowałam męża w swoim mieszkaniu, a on odmówił płacenia za media i nic nie robi w domu.

Nie znałam chyba naprawdę mężczyzny, za którego wyszłam za mąż. Przez cały okres naszego małżeństwa mieszkaliśmy we własnym mieszkaniu, które otrzymałam od rodziców w dniu osiemnastych urodzin. Andrzej nie miał swojego mieszkania, więc zrozumiałe było to, że zamieszka u mnie.

Szczerze mówiąc, po wysłuchaniu uwag rodziców, nie chciałam od razu zameldować męża w mieszkaniu. Mieszkanie stanowi mój majątek, jaki miałam, będąc jeszcze panną, a przy rozwodzie musiałabym podzielić go na pół. Różne rzeczy zdarzają się w życiu.

Pewnego dnia, podczas kolacji, Andrzej powiedział, że nie może już tak żyć. Czuje się tu jak gość. Zaproponowałam mu wówczas zawarcie intercyzy, na mocy której, nie będzie miał prawa o ubieganie się o moje mieszkanie w przyszłości. Mąż ku mojemu zdziwieniu, nie zgodził się na to.

Gdy za jakiś czas poruszyliśmy w rozmowie temat mieszkania, oświadczył, że nie będzie już dokładać się do płatności za media. Ponieważ mieszkanie jest moje, muszę wszystko opłacać sama. Byłam zszokowana, bo przecież mieszkał tu i korzystał ze wszystkiego. Następnie odmówił drobnych napraw czegokolwiek, nawet przymocowania półki do ściany, twierdząc, że to nie jest jego mieszkanie.

Długo zastanawiałam się, jak dalej się zachować, jak postępować w takim przypadku. Któregoś dnia, gdy był w pracy, po prostu spakowałem jego rzeczy. Nie wpuściłam już męża za próg. Jeśli nie chce dokładać się do rachunków i nie poczuwa się do obowiązku wbicia w ścianę przysłowiowego gwoździka- nie będzie już tu mieszkać.

Zostałam sama w swoim mieszkaniu, ale bez męża. Nie wiem, czy postąpiłam słusznie, może powinnam była zameldować go wcześniej?