Nie podoba się, że chcę mieć własną rodzinę? Uciekłem od was, zacząłem układać sobie życie, a wy zno…

Nie podoba wam się, że chcę mieć własną rodzinę? Uciekłem od was, zacząłem układać sobie życie, a wy znów tu przyjeżdżacie i zaczynacie stare śpiewki!
Genia, proszę cię, nie przejmuj się tak! Wiem, że dla mieszczuchy życie na wsi to wyzwanie, ale pomogę ci! przekonywał dziewczynę Darek. Dam sobie radę, wszystko ogarnę. Bądź tylko blisko!

Genia była w niezłym rozkroku.
Po co ja się zakochałam w wieśniaku, i to jak! Że aż kolana miękkie!

Ma już dwadzieścia osiem lat i nieźle rozwijającą się karierę, a trzydziestoletni Darek całą gromadę rodziny i swój dom na wsi, tuż pod Łodzią.

Poznali się przypadkiem w łódzkim lunaparku. Darek po prostu tam zaszedł, podczas gdy jego mama łaziła po sklepach, a Genię wyciągnęły tam koleżanki.

Wymienili się numerami, zaczęli pisać. Darek starał się ją zaskakiwać, przyjeżdżał do niej do miasta, był troskliwy i serdeczny, więc Genia się rozpuściła. A w przeciwieństwie do miejskich chłopaków był szczery, prostolinijny i taki swój!

Potem Darek zaprosił ją do ołtarza, a ona się zgodziła.

No i co, córeczko? Spróbuj. Darek to chłopak pracowity, dobry, porządny przystała na związek mama. Jak nie wypali, wrócisz do domu, do miasta.

Genia nie miała nic do stracenia. Od niedawna pracowała zdalnie, wiec miejsce zamieszkania luz. Wiek swój znała, dwudziestki się nie cofnie, a na wsi ponoć powietrze lepsze! Tylko

Darek, a w jakim charakterze mam tam jechać? dopytywała Genia.

Narzeczonej. A za rok ślub, pojedziemy na urlop. Zbiorę kasę i nie będziemy się martwić o złotówki. Darek się zawstydził. Wiem, że przywykłaś do lepszego.

Niby wszystko pięknie i zgodnie z planem, ale Geni coś przeszkadzało. Coś nie dawało spokoju, ale postanowiła zaryzykować!

Spakowała walizkę, zamknęła na klucz swoją ciężko zapracowaną kawalerkę i ruszyła własnym samochodem do wsi, gdzie już czekał Darek.

Pierwszy wieczór na wsi był całkiem fajny. Lato, gorąco, razem podlewali mały ogród, gotowali kolację. Zgrany zespół!

Kochanie, moi rodzice zaraz przyjadą! w piątkowy wieczór, szybciej niż zwykle, wrócił z pracy Darek.

Ale po co? zdezorientowała się Genia.

Poznać cię i pomóc. A do tego przyjeżdża mój brat z żoną denerwował się Darek.

Na długo? zapytała przestraszona Genia.

Mam nadzieję, że nie! Darek spojrzał uważnie na swoją wybrankę. Ale damy radę, spokojnie!

Po tych słowach Genia już totalnie się zestresowała.

Nie martw się, dziecko! Weź to jako test! Jak ci nie podejdzie, masz dokąd wracać! śmiała się przez telefon mama Genii. Rób po swojemu! A oni niech się do ciebie dostosują. Albo nie. Ich problem, Darek twój.

„No właśnie! Czego ja się właściwie boję? W końcu nie jestem jeszcze żoną!” pomyślała Genia. Przecież mnie tu nie zjedzą…

Kończyła stawiać sałatki na stole, gdy usłyszała, jak pod dom podjeżdża samochód.

Są już! wszedł do kuchni Darek.
Wyszli razem powitać gości.

No witaj, synowo! Przytuliła ją solidna kobieta w obszernej, kolorowej sukni, z krótkimi, czarnymi włosami i pięknymi, czarnymi rzęsami, po czym porwała w objęcia syna.

Tatuś, również okazały, z brzuszkiem, uścisnął syna i lekko skinął głową Geni.

Wysoki młody facet przedstawił się z żartem i uśmiechem przyszłej szwagierce, a jego żona, młoda blondyna taka typowa swojska Kasia zmierzyła Genę z góry na dół, po czym odwróciła się do męża:
No, przestań się gapić, pomóż lepiej! i poszła do bagażnika po torby.

Genia zaprosiła wszystkich do stołu, licząc, że przy jedzeniu atmosfera zrobi się luźniejsza. Zwłaszcza, że gotować umiała!

Ojej, ile się napracowałaś! Wielki szacun! pochwaliła pani Jadwiga.

Pan Stanisław mruknął aprobująco.

A to co? Kurczak? Kto tak gotuje? kręciła nosem Kasia. Nawymyślają… A potem człowiek się tym dławi!

Przestań, jest naprawdę smacznie! upomniał ją oburzony mąż, Bartek.

Tobie to wszystko jedno, ważne żeby brzuch pełny odburknęła Kasia.

Darek rzucił Geni przepraszające spojrzenie.
Kasiu, miej szacunek! I nie okazuj tak jadowicie tej zazdrości! Genia się starała! wstawił się za nią.

Skąd to imię?! Moja ulubiona krowa miała tak na imię! rzuciła złośliwie blondynka.
Genia parsknęła cicho.

Co się śmiejesz? spytał Darek cichutko.

Moja koleżanka ma świnkę morską o imieniu Kasia… odszepnęła, ale wszyscy usłyszeli.

Pani Jadwiga spojrzała krzywo na synową, faceci pod stołem się dusili ze śmiechu, a Kasia eksplodowała:

Ty jesteś niepoważna! Jak śmiesz?! syczała na Genię.

No przecież umiesz po wiejsku pomyślałam, że taki styl rozmowy ci nie obcy! Genia wzruszyła ramionami.

Bartek popatrzył na przyszłą bratową z uznaniem.

Ja jestem żoną Bartka, legalną! Ty za to partnerka… Kasia podniosła się od stołu. Pani Jadwiga skinęła z uznaniem.

Przynajmniej mam kulturę i w gościach nie burczę! odbiła pałeczkę Genia.

Ja nie do ciebie tu przyjechałam! triumfowała Kasia.

A ja cię nie zapraszałem, dodał Darek, którego cała sytuacja wyraźnie irytowała. Na ile zamierzacie zostać?
W pokoju zapadła niezręczna cisza, wszyscy spojrzeli zdziwieni na gospodarza.

Nauczymy twoją panienkę wiejskiego życia i znikamy odezwała się pani Jadwiga.

Mamo, sami świetnie sobie radziliśmy, myślę, że dalej też damy radę.

Aha, obsadziłeś sobie próżniaczkę na karku i się cieszysz! Na jak długo, ciekawe… nie cichła Kasia.

Próżniaczka w naszej rodzinie jest tylko jedna i to na pewno nie Genia, odbił Darek. A teraz, kochani goście, dziękujemy za kolację. Możecie odpocząć.

Darek podał Geni rękę i razem przy zdziwionych spojrzeniach zaczęli sprzątać po kolacji.

Genia pomyślała, że dobry człowiek u boku to jak solidny parasol można i po burzy przejść. I postanowiła, że nie da sobie w kaszę dmuchać. Jakby co, zawsze ma dokąd wracać.

Sobota nie zaczęła się najlepiej.

A wy co, śpicie jeszcze? Do obiadu u nas się nie leży! wpadła do pokoju teściowa. I śniadanie już czas szykować!

Genia zdezorientowana spojrzała na telefon.
Ósma rano!

Pani Jadwigo, w lodówce jest wszystko na śniadanie odpowiedziała przez zaciśnięte zęby Genia, mocniej podciągając kołdrę. Chociaż mogę się ubrać?

Ech! Wielka dama się znalazła! machnęła ręką teściowa. To, co w lodówce, trzeba ugotować. Wstajemy!

Teściowa demonstracyjnie zamknęła drzwi.
Genia, przebrana i umyta, zeszła do kuchni.

Kochanie, już wstałaś? przywitał ją Darek, czarując coś na patelni.

No pewnie. Gdyby nie ja, to dalej by spała! wtrąciła się mama.

Genia ledwo powstrzymała się przed przetaczaniem oczami.

Mamo, po co w ogóle wchodziłaś do naszej sypialni? Prosiłem cię? zdziwił się syn.

Tu chyba mamy nie tylko leniwą, ale i nieogarniętą! uśmiechnęła się Kasia.

A ciebie nikt nie pytał! odpaliła Genia.

No co? Wiejskie życie takie właśnie jest! Wstaje się wcześnie. Krowę będziecie mieć, o szóstej już trzeba doić! wycedziła złośliwie Kasia.

Krowy nie planujemy kupować, skomentował Darek.

Dlaczego? Własne mleko, śmietana… A, już wiem! Genia nie potrafiłaby jej wydoić! A jeszcze rano wstać musi! Kasia aż się zaśmiała.

Ty też nie umiesz i żyjesz, Darek się uśmiechnął.

Jak się pojawiła ta Genia, całkiem ci odbiło, Darek! odezwała się pani Jadwiga.

Darek, ja już wracam do Łodzi. Jak ten cyrk pojedzie, zadzwoń, jak się zdecydujesz, nie zamierzała dłużej znosić chamstwa Genia.

Ty! Jak się pojawiłaś, mój syn zapomniał o rodzinie! Nie przyjeżdża, nie pomaga! Trudno się do niego dodzwonić! I ty jeszcze chcesz, żebyśmy cię zaakceptowali? Rozwalasz naszą rodzinę!

Dość! ryknął Darek. Zrobiło się cicho jak makiem zasiał.

Nie podoba się wam, że chcę mieć swoją rodzinę? Uciekłem od was, zacząłem własne życie, a wy znowu swoje!

Synu, ale całkiem ci odcięło! Całe pieniądze wydajesz na tę…! Ona tylko na kasę leci! Obsiadła cię i doi! A my chcemy cię uratować, dla twojego szczęścia!

Mamo! Genia sama na siebie zarabia, a ja zbieram na ślub zatrzymał Genię Darek. Chcecie mojego szczęścia? Wracajcie do siebie! Do nas tylko zaproszeni! Zwłaszcza Kasia.

Rodzina oniemiała i zaczęła się nerwowo pakować, a Darek w tym czasie spokojnie poprowadził Genię do pokoju.

Synu, wybieraj: albo ja, albo ona! postawiła sprawę teściowa.

A Kasię przyjęliście, czemu mnie nie? Darek był rozczarowany.

Znalazł kogo porównywać! burknęła Kasia.

Ojciec i brat obserwowali sytuację z wyraźną ciekawością.

I? pospieszyła się matka.

Wybieram szczęście! uśmiechnął się Darek, patrząc wyzwaniowo na matkę.

Tyle mojego syna! rzuciła walizki i wyszła. Za nią, w podskokach, Kasia.

Jak coś, to my z tobą! mrugnął ojciec. Matkę ogarnę!

Brat Darek przytulił go.
Dbaj o swoje szczęście! My trochę zrewidujemy rodzinę!

I rodzinka pojechała.
Geni było dziwnie, ale w sumie czuła, że Darek naprawdę traktuje ją poważnie.

Zajęli się wspólnie swoim domem, a Genia wspierała męża, widząc ile go to kosztuje.
A u Bartka w rodzinie? Tam zaczęła się zabawa.

Mamo! Kasia! Kupiliśmy wam krowę! Bartek z uśmiechem patrzył na swoje „kobiety”.

Zwariowałeś? Pani Jadwiga spojrzała na niego nieufnie.

Wcale nie! Kasia będzie ją rano doić i pasć na łące! Bartek był całkiem poważny.

Bartek, to chyba żart! Kasia była bliska załamania.

Przecież chciałaś nauczyć Genię życia na wsi! Uznałem, że brakowało wam tej lekcji! rozkładał ręce pan Stanisław. I jeszcze, matko śniadanie MA być gotowe o siódmej! Nie buła z serem, tylko konkretna jajecznica! Wieś wstaje wcześnie!

No i zaczął się żart na całego!
Wszystko, co Kasia i pani Jadwiga wygadywały na Genię, wróciło do nich szybciej, niż się spodziewały.

Pani Jadwiga szybko zrozumiała, że z młodą synową przesadziła. Teraz od nich oczekiwano, żeby zarabiały, jak Genia.
Tyle że umiejętności brak i na gospodarstwie roboty huk!

Brakło czasu!
Pani Jadwiga się przeprosiła, ale z rzadką odwagą unikała odwiedzin u Darka. A nuż Genia umie jeszcze coś, o czym nie wie?

A Darek? W końcu, szczęśliwy, poprosił Genię o rękę porządnie.
Na weselu bawiła się cała wieś!

Nie można powiedzieć, by pani Jadwiga i Kasia pokochały synową, ale nauczyły się lepiej milczeć. Bo bywa niebezpiecznie.

A Genia? Była naprawdę szczęśliwa! Robili wszystko razem, pomagali sobie wzajemnie i już się nie bali żadnych niespodziewanych gości.