Nic jestem winna mojemu synowi i nic mu o mnie nie mów

– Wystarczy. Nie dzwoń do mnie – Nie chcę nic słyszeć o Andrzeju. Nic wam nie jestem winna. – Halina krzyknęła do słuchawki.

– To jest twój syn i masz wobec niego obowiązki. Nie uda ci się przed nami uciec –  odpowiedział Staszek.

– Powtarzam ci jeszcze raz – mam nową rodzinę i nie chcę o was słyszeć. Odbieracie mi wszystkie siły, a teraz jeszcze chcecie pieniędzy? Już płacę, nie zdziw się.

– Nie odbieramy. Zapomniałaś, że nigdy cię o nic nie prosiłem, ale synowi należą się alimenty. Więc czekam na te nieszczęsne 400 złotych.

Halina nie mogła się uspokoić – dzwoniła do nich z pogróżkami, pisała do dziecka wiadomości, przychodziła wykłócać się pod okna ich mieszkania. Już wszyscy sąsiedzi wiedzieli, że Andrzejek ma matkę, która go zostawiła.

Dlaczego Halina tak zareagowała? To proste. Kiedy syn miał dwa lata, zostawiła go z mężem i odeszła. Nie tylko odeszła, ale znalazła kochanka i całkowicie porzuciła dziecko – nie widywała go, nie dzwoniła, nie przynosiła prezentów.

Staszek początkowo niczego od Haliny nie żądał – zdecydował, że sam wychowa i zabezpieczy dziecko. Ale później się zastanowił – dlaczego ona ma żyć tak, jakby nic się nie stało, a dziecko będzie cierpieć? Powinna chociaż płacić alimenty, a on będzie wpłacał te pieniądze na konto Andrzejka. Syn będzie mógł z nich korzystać, jak skończy 18 lat.

Oprócz alimentów Staszek żąda od Haliny pieniędzy na wakacje dla dziecka – chłopiec ma astmę i to niezwykle ważne, żeby jeździł jak najczęściej nad morze. Staszek mógłby za to zapłacić, ale to kwestia zasad. Inna sprawa, gdyby Halina pieniędzy nie miała, a inna – kiedy po prostu żałuje pieniędzy dla starszego dziecka. W swojej nowej rodzinie urodziła jeszcze dwójkę dzieci, ale ma dobrą pracę i nie cierpi biedy.

Zgodnie z prawem za dziecko są odpowiedzialni oboje rodzice – Staszek nieustannie przypomina to Halinie. Ale kobieta za każdym razem urządza awanturę i wrzeszczy, że oni należą już do przeszłości, że nie chce ich widzieć i w ogóle syn jest jej do niczego niepotrzebny.

– Przestań mówić Andrzejowi, że jestem mu coś winna. To już dorosły facet i musi zrozumieć, że nie chcę go widzieć i ani o nim słyszeć. – powiedziała Halina.

Czy to jest w porządku? Czy matka może tak po prostu zrezygnować z syna? Uważam, że oboje rodzice powinni opiekować się dzieckiem. Założenie nowej rodziny nie oznacza, że można porzucić dziecko urodzone w pierwszym małżeństwie. Nawet jeśli nie chcesz się z nim widywać – to masz obowiązek je utrzymać.

Dzieci nie powinny cierpieć przez samolubnych dorosłych. Czy nie mam racji?