Na progu stał nieznajomy – historia niespełnionej miłości, zdradzonych nadziei i powrotu pierwszego …

Na progu stał nieznajomy.

Wiesław podkochiwał się w Jagodzie jeszcze od czasów podstawówki. Pisał jej liściki, robił głupstewka, żeby zwrócić jej uwagę, a nawet przynosił jej na śniadanie drożdżówki z pobliskiej piekarni.

Ale Jagodzie podobał się Darek wysoki, jasnowłosy chłopak, który z nią grał w siatkówkę w szkolnej drużynie.

Na niezgrabnego Wiesia, który ledwie przechodził z klasy do klasy, a przy okazji miał dwóje z matematyki, Jagoda w ogóle nie zwracała uwagi.

Dość szybko Darek zaczął chodzić z Elą, dziewczyną z równoległej klasy.

Po liceum Wiesław jeszcze raz próbował wzbudzić zainteresowanie Jagody.

Na studniówce oświadczył jej się całkiem na poważnie…

Ale ona wtedy jasno i wyraźnie, bez mrugnięcia okiem, stwierdziła: Nie!. O innych opcjach nawet nie chciała słyszeć.

Po studiach Jagoda została księgową. Jej szef, elegancki brunet starszy od niej o dekadę, był dla niej autorytetem podziwiała jego inteligencję, profesjonalizm i tę gładką fryzurę.

Między nimi pojawiło się uczucie; Jagodzie nie przeszkadzało nawet, że wybranek pan Marian miał żonę i syna w wieku przedszkolnym.

Marian obiecywał rozwód i przysięgał na wszystkie świętości, że kocha tylko Jagodę.

Minęły lata, a ona powoli przyzwyczaiła się do tego, że święta i weekendy spędza w pojedynkę, pilnując jedynie rachunków w kapciach. Wciąż łudziła się, że Marian wreszcie odejdzie od żony i zamieszkają razem w jakimś ładnym mieszkaniu na Ochocie.

Aż pewnego dnia zauważyła swojego szefa w sklepie spożywczym razem z żoną.

Pani Maria była w ciąży, a Marian kurczowo trzymał ją za rękę i pomagał nieść siatki do samochodu.

Jagoda stała przy półce z ogórkami kiszonymi i z oczami pełnymi łez patrzyła za tą rodzinną scenką.

Nazajutrz wręczyła wypowiedzenie…

Do Sylwestra zostało kilka dni, a Jagoda czuła się jak suszony śledź zero chęci na zakupy, dekorowanie mieszkania i jakiekolwiek przygotowania do Nowego Roku na domówce u siebie.

Pewnego wieczoru, wracając z pracy, stwierdziła, że w domu jest zimniej niż w lodówce Biedronki. Okazało się, że piec gazowy odmówił posłuszeństwa. Jagoda mieszkała na peryferiach Gdańska, więc znalezienie fachowca na dzień przed sylwestrem graniczyło z cudem.

Telefonowała wszędzie, ale majstrowie po usłyszeniu adresu wykręcali się i żądali kwot rodem z loterii ze trzysta złotych za sam przyjazd!

Zdruzgotana Jagoda zadzwoniła do przyjaciółki, Bożeny jej mąż pracował w branży i może uda się coś załatwić.

Bożena obiecała od razu pogadać z Markiem.

Po niecałych dwóch godzinach zadzwonił domofon.

Na progu stał nieznajomy… ale nie do końca. Po chwili rozpoznała w nim… Wiesława tego samego ze szkoły.

Siema, Jagoda! Co tu się u ciebie wyprawia?

Eee… Skąd wiesz, że coś nie działa?

Szef dał mi twoje zlecenie. Mówił, że zamarzasz na końcu świata! Zlałaś wodę z grzejników?

No… nie. Ja nawet nie wiedziałam, że trzeba.

Jak tak dalej pójdzie, to będziesz mieć basen w salonie, a nie kaloryfery! Dobrze, że nie ma wielkiego mrozu.

Wiesław raz-dwa spuścił wodę, pokombinował przy kotle i pojechał po części zamienne.

Godzina minęła, a on już wracał z zakupami.

Niedługo potem w domu Jagody zrobiło się cieplutko. Wiesław umył ręce, spojrzał na kran i rzucił:

Jagoda, a tobie kran cieknie i ta lampa miga jak jakiś disco-polo na weselu! Mąż nie może z tym nic zrobić?

Nie mam żadnego męża…

To jak to? Dalej marzysz o księciu z bajki?

E tam, chyba już przestałam… wyznała nagle.

To czemu wtedy mi odmówiłaś? uśmiechnął się Wiesław.

Nie odpowiedziała…

Poskręcał jeszcze kran, dokręcił żarówkę i pożegnał się.

A Jagoda, patrząc w okno, przypomniała sobie grubego chłopaka o najszczerszym uśmiechu w szkole teraz przed oczami miała wysokiego, zgrabnego faceta o brązowych oczach. Tylko ten śmiech nadal taki sam.

Nie zdążyła go nawet spytać, czy jest żonaty.

A w Sylwestra, 31 grudnia, ktoś znów zadzwonił do drzwi.

Jagoda otworzyła niepewnie, przecież nikogo się nie spodziewała.

Na progu Wiesław w nowym garniturze, z bukietem tulipanów.

Jagoda! Powtórzę pytanie wyjdziesz za mnie czy będziesz czekać na księcia do emerytury?

Popłakała się… i kiwnęła głową na tak.

Za drugim razem oświadczyny się udały… i w końcu ktoś naprawił nie tylko kran, ale i serce.