Myślimy, że życie jest skomplikowane, a my je jeszcze bardziej utrudniamy

Myślimy, że życie jest skomplikowane, a my je jeszcze bardziej komplikujemy.

Już w szkole Urszula wie, że podoba się jej Eryk, to jest tak oczywiste, że nie ukrywa tego. Po lekcjach w dziesiątej klasie czeka na nią i idzie obok, jak wierny rycerz. Opowiada coś, a ona głośno się śmieje. Jednak traktuje go po prostu przyjaźnie.

Koledzy z klasy początkowo szydzą z Eryka i z Urszuli, i jeśli nie ma go w pobliżu, pytają:

A dokąd tak sama idziesz, gdzie twoja ochrona?

Nie wiem odrzuca ją i śmieje się.

Urszula rozumie, że Eryk jest w niej zakochany i wykorzystuje go, jak chce; siedzą razem na lekcjach, on pomaga jej przy kontrolnych, uczy się świetnie, w przeciwieństwie do niej, której wystarczały trzynastki.

Z przyjaciółką Różą dzieli się wrażeniami, kiedy ta mówi, że Eryk jest prawdziwym i uczciwym chłopakiem, z niego będzie dobry mąż.

Och, Różo, nie podoba mi się, że Eryk jest jakiś skromny i mieszka z matką. Co mam z niego wziąć? Zostanie zwykłym domowym mężem. A ja chcę namiętności i ognia mówi w jedenastym klasie.

Urszulko, myślisz, że z Antkiem zostanie prawdziwy mąż? pyta przyjaciółka. Nie możesz tak otwarcie pokazywać chłopakowi, że ci się podoba. W klasie wszyscy wiedzą, włącznie z Erykiem, że tęsknisz za nim.

Skąd wiesz, jak zachowywać się z chłopakami, kiedy sama nie spotkałaś jeszcze nikogo? odpowiada Róża. Czyli nie ukrywam. Antek też o tym wie i nawet wymieniamy spojrzenia.

Skąd? Czytam, oglądam filmy mówi Róża. A matka zawsze mówi, niech chłopak biegnie za tobą, a nie ty za nim.

Urszula i Róża są przyjaciółkami od dziecka i nie mają przed sobą sekretów. Urszula jest szybka, a Róża cicha i skromna.

Szkolna miłość

Na balu ukończeniowym Adam nagle dostrzega Urszulę w pięknej sukni, smukłą i prawie eteryczną, podchodzi, chwyta ją za rękę i prowadzi na środek sali. Tańczą, para wygląda wspaniale, wielu podziwia ich. Tylko Eryk stoi z boku, smutny, a Róża patrzy na niego ze zrozumieniem.

Potem Adam proponuje Urszuli:

Zostańmy razem. Dziś patrzę na ciebie zupełnie innymi oczami. Jesteś piękna, a twoja uśmiech rozświetla cały pokój.

Dobrze od razu zgadza się, próbując ukryć radość, ale nie udaje jej się jest w siódmym niebie.

Adam od dawna wie, co się jej podoba, ale wokół jest wiele dziewczyn i trudno wybrać, a on ma szerokie i kochające serce. Tej nocy bawią się z całą klasą aż do rana, a potem tylko we dwoje idą do domu. O Eryku nie myśli, a on odchodzi wcześnie, bo matka jest chora i nie tylko to. Dlaczego miałaby myśleć o Eryku, skoro obok jest Adam? Tak bywa w życiu: Raniemy tych, którzy nas kochają, nie rozumiemy dobra.

Od tego momentu Urszula planuje przyszłość z Adamem, choć wciąż musi kontynuować naukę. Czy myśli o nauce, gdy taką miłość ma? Opowiada Adamowi, jaka będzie ich wspólna przyszłość, a on kiwa głową.

Antku, zamierzam iść do medycznego liceum, a ty? pyta.

Ja nie zamierzam w ogóle się uczyć. Z trudem zdałem świadectwo śmieje się. Nauczyciele się rozstali, gdy w końcu skończyłem szkołę. Zrobię kierowcę w wojskowym rekrutacyjnym i pójdę służyć w armii.

Tak, będziesz musiał służyć, ale poczekam na ciebie, nie wątpisz obiecuje Urszula, tuląc się do ukochanego.

Nie wątpię. Służę, wracam i wezmę cię za żonę mówi, obejmując ją mocno, a ona rozumie, że bardzo chce bliskości i subtelnie mu to sugeruje.

Antku, nie namawia ona wrócisz, złożymy wniosek, wtedy będę twoja. Tak mnie wychowała mama.

Adam zgadza się, nie nalega, ale Urszula nie wie, że po niej odchodzi do innej, bardziej swobodnej Anny i rano wraca do domu.

Urszula odprowadza Adama do wojska i cierpliwie czeka. Eryk podchodzi do niej wielokrotnie.

Urszulo, nie Adam jest tym, kogo potrzebujesz w życiu. Uwierz i zrozum ale ona się śmieje i liczy go po prostu przyjacielem.

Eryk jest jedynym synem matki, która od dawna nie wstaje z łóżka. Sam się nią opiekuje, czasem woła sąsiadkę Walerię, by umyła matkę.

Postawię matkę na nogi, wtedy będę miał więcej czasu mówi znajomym, studiując w lokalnym liceum, nie musiał wyjeżdżać na uczelnię do innego miasta.

Czekanie i rozczarowanie

Mija czas, Adam wraca z armii. Urszula po lekcjach biegnie do niego, wpada do domu i zostaje sparaliżowana, widząc go w objęciach innej dziewczyny. Śmieją się razem. Przepełnia ją stres, jakby została poparzona, i odrywa się, biegnąc do domu, nie zważając na drogę.

Matka ją uspokaja:

Córeczko, mówiłam ci od dawna, że Adam nie jest wart ciebie, a Eryk zawsze ci to powtarzał. Ale jesteś uparta. Włożyłaś w to, że oprócz Adama nikogo nie potrzebujesz.

Po pewnym czasie Urszula dowiaduje się, że Ania, z którą zastała Adama, spodziewa się dziecka i niedługo ma się wziąć. Wtedy sama podchodzi do Eryka i proponuje małżeństwo. Na przekór Adamowi. Być może Eryk już o tym wiedział.

Dwa lata mijają. Urszula i Eryk żyją razem, nie kłócą się. Umiera jego matka i zostają w domu Eryka. Urszula czuje, że mąż kocha ją całym sercem i oczekuje od niej czegoś więcej niż szacunku, ale nie potrafi się przemóc. Zamyka się w swojej skorupie, co od czasu do czasu wychodzi, czując się urażona światem.

Pewnego dnia, wracając z marketu, niespodziewanie spotyka Adama. Kiwnie głową, chce przejść obok, ale on łapie ją za rękę.

Cześć, Urszulo. Przepraszam, że cię zraniłem.

No już, wybaczyłam odpowiada, nasze drogi się rozeszły. Muszę iść. chce uciec, Adam jest jeszcze piękniejszy, dorósł, a ona boi się, że nie podoła sobie sama.

Poczekaj. Posłuchaj mnie. Zdałem sobie sprawę, że kocham tylko ciebie. Wiem, że czekałaś na mnie po wojnie i nie spotkałaś nikogo. Z Anią się rozstaliśmy. Dziecko nie było moje. Oszukała mnie mówi szczerze i ona wierzy.

Czy to prawda, Antku? nie wierzy własnym uszom.

Prawda, nie mam po co cię okłamywać.

Zamyka drzwi i znów komplikuje życie.

Życie Urszuli odwraca się do góry nogami. Myśli tylko o Adamie. Szczerze wyznaje to Erykowi.

Spotkałam Adama, rozwiedliśmy się. Składam pozew, kocham go.

Urszulo, co robisz krzyczy matka pożałujesz to milion razy. Eryk naprawdę cię kocha, a ten Adam nie jest wart twojego serca.

Eryk powtarza to samo.

Urszulo, ogarnij się, on już raz cię zdradził, po co ci kolejny ból?

Nie rozumiecie nic. Kocham go odpowiada i odchodzi do Adama.

Minęło trochę czasu. Urszula czuje się najszczęśliwsza w całym wszechświecie. Adam czasem wraca z pracy lekko podwójnym, ona przymyka na to oko, bo wciąż nosi różowe okulary. Pewnego dnia te okulary spadają. Adam wraca przed świtem, na ubraniu ma odcisk obcej szminki.

Antku, wyjaśnij mi, co to jest podaje mu odcisk szminki i pyta, gdzie był rano.

Nie wiem, skąd to udaje nieświadka a może ktoś chcę nas pokłócić mówi i odchodzi do pracy.

Takie życie Adama trwa. Często przychodzi pod wpływem alkoholu i w szminkach. Urszula w końcu podaje pozew i odchodzi od niego. On jej nie szuka, nie dzwoni. Ucieka i mieszka u matki.

Ostrzegała mnie mama, ostrzegał Eryk. Nie słuchałam, miłość mnie zniszczyła! często myśli nocą. Dlaczego tak zdradziłam Eryka? Jaka to jest przeznaczenie?

Choć nie ma co obwiniać los, to ona sama zamknęła drzwi w małżeństwie. Teraz chce krzyczeć z rozpaczy.

Coraz częściej myśli o Eryku, marzy, by mu się przyznać, ale duma ją powstrzymuje. W końcu dziękuje Bogu, gdy widzi Eryka na progu domu.

Wiesz, Urszulo, może to dobrze, że tak się stało. Teraz naprawdę rozumiesz, kto cię kocha naprawdę mówi, nie patrząc w oczy.

Urszula rzuca się do niego:

Dziękuję, kochanie. W końcu wszystko zrozumiałam, dziękuję, że przyszedłeś.

Ponownie biorą ślub. Urszula się zmienia, jest wdzięczna mężowi. Żyją z prawdziwymi uczuciami. Na świat przychodzi syn Bartek. Oboje nie mogą się nim cieszyć. Mąż pomaga we wszystkim, ona czuje jego miłość i troskę.

Nieszczęście przychodzi niespodziewanie

Kiedy Bartek ma pięć lat, wraca z przedszkola i spotyka go znajoma pani.

Urszulo, nie zauważasz, że Eryk cię zdradza?

Jak? Nie, nigdy tego nie zauważyłam. On nie jest zdolny do takiego…

Mężczyźni tak nie robią A tak, widziałam twojego Eryka przy sąsiadce Weronice, jej córka, on nawet z nią spacerował. Widziałam, jak wychodził z jej domu. Trzymaj się męża mówi i odchodzi.

Urszula nie może się ruszyć, choć Bartek trzyma ją za rękę.

To niemożliwe, nie może tak być Po prostu go obserwuję.

I rzeczywiście widzi Eryka z małą dziewczynką. Nic nie pytając i nie mówiąc, zabiera syna i wyjeżdża. Zatrzymuje się u przyjaciółki Róży w pobliskim mieście, od razu składa pozew o rozwód. Nie rozumie, jak Eryk mógł tak postąpić.

Po trzecim rozwodzie na zawsze

Mija czas. Eryk nie od razu odnajduje ich z synem. Nawet matka nie wie, gdzie jest Urszula. Jest chudy i zmęczony, zatrzymuje ją przed domem, w którym tymczasowo mieszka.

Urszulo, musimy porozmawiać.

O czym? Nie chcę nic słyszeć

Źle to zrozumiałaś Tak, to ja zawiniłem, powinienem od razu ci wszystko wyjaśnić, ale bałem się, że nie uwierzysz. Kobieta, z którą przebywałem, była żoną mojego przyjaciela Igora. On zginął w wypadku, a ona dostała nowotwór. Prosiła, żebym opiekował się ich córką, bo nie mogła jej odebrać z przedszkola. Gdy ona odejdzie, chciała, żebym umieściła dziewczynkę w domu dziecka, bo sama była w domu dziecka. Potem, kiedy wyjechałaś z Bartkiem, postanowiłem zabrać Alinę dla siebie. Znalazłem cię, by wszystko wyjaśnić. Za późno już

Urszula jest w szoku, ale po opanowaniu emocji obejmuje byłego męża. Trojka wraca do domu. Rozwiedli się po raz trzeci, na zawsze.

Alinę adoptowano, rosną razem jako brat i siostra. Dzieci dorosły, ukończyły szkoły i założyły własne rodziny. Teraz Urszula i Eryk są bogaci w wnuki. Często spotykają się wszyscy w ich domu. Urszula zawsze dziękuje losowi, który dał jej miłość, szczęście, kochanego męża i dzieci, choć nie od razu. Trzy razy wyszła za mąż i zawsze za tego samego mężczyznę. Tak bywa w życiu.