Myśl, chłopie, myśl!

*Dziennik osobisty*

Zatrzymałem samochód przy dystrybutorze na stacji benzynowej.

– Dziewięćdziesiąta druga, pełny bak – rzuciłem do pracownika, po czym ruszyłem w stronę budynku.

W drzwiach niemal wpadłem na mężczyznę. Ten prześlizgnął się wzrokiem po mojej twarzy i wbił oczy w telefon. *„Igor?!”* – omal nie zawołałem, ale się powstrzymałem. Weszłem do środka i przez szklane drzwi obserwowałem byłego przyjaciela. Widziałem, jak wsiadł do BMW. Rzuciłem się do kasy, podając dziewczynie kartę. Dłonie lekko drżały mi z podniecenia.

Gdy wróciłem na zewnątrz, BMW właśnie wyjeżdżało na drogę. Bez wahania wskoczyłem do Toyoty, by je dogonić.

*„Co za spotkanie. Nieźle się urządził. Dobrze się ożenił? Zaraz się dowiem, skąd wiatr wieje…”* – myślałem, nie tracąc BMW z oczu.

Samochód skręcił w osiedle domków. Gdy zatrzymał się przy ogrodzeniu jednego z nich, przejechałem kawałek dalej, śledząc ruchy w lusterku. BMW wjechało na posesję przez otwartą bramę. Ostrożnie cofnąłem się, unikając kamery nad wjazdem.

Przez sztachety zobaczyłem, jak Igor parkuje przed garażem. Na wysokie schody wyszła młoda kobieta. Poznałem ją, mimo sporej odległości.

– Nie może być! – szepnąłem.

Kobieta zeszła na dół i podeszła do Igora. Przytulili się, pocałowali, a potem weszli do domu.

*„Są małżeństwem. To ich dom. No proszę. Jak to się stało? Zemsta? Ale ta Małgosia… Cicha, a jak się urządziła. A Igor? Przyjaciel? A przecież to mógłbym być ja na jego miejscu…”*

***

W klubie było głośno i duszno. Muzyka huczała, a snopy kolorowych świateł przecinały półmrok, migocąc na rozgrzanych twarzach tańczących.

Siedziałem przy barze, sącząc drinka i z udawaną obojętnością obserwując wirujące sylwetki. Zauważyłem wysoką dziewczynę w obcisłej czerwonej sukience. *„Niezła”*, pomyślałem, odwracając się do baru.

Nim zdążyłem się napić, usłyszałem znajomy głos.

– To mój kumpel, Kacper. – Igor podchodził do baru, trzymając pod rękę właśnie tę dziewczynę. – Kacper, poznaj Kingę, moją dziewczynę.

Zmierzyłem ją wzrokiem. Z bliska wyglądała jeszcze lepiej – podkreślone oczy, dołeczki w policzkach, lśniące blond włosy. Po prostu marzenie.

– Podoba ci się? – zaśmiał się Igor.

– Co zamawiacie? – spytałem, nie odrywając wzroku od Kingi.

– Ja nie piję, bo prowadzę. Może do mnie? Tu za głośno – powiedziała.

– Jedziemy? – Igor spojrzał na mnie.

Nie odpowiedziałem, wychyliłem drinka i ruszyłem za nimi.

Na zewnątrz muzyka była cichsza.

– Podoba ci się? – Igor wskazał na czerwone Audi. – To prezent od taty Kingi na urodziny – dodał z dumą, jakby sam miał z tym coś wspólnego.

Spojrzałem na niego. Igor mrugnął porozumiewawczo. *„Dopiero zaczynamy”*.

*„Jak on ją zdobył?”* Nie mogłem uwierzyć. Przecież Igor nigdy nie był przystojny. *„I nic mi nie powiedział, cwaniak.”*

– A gdzie Małgosia? Zapraszałem was oboje – spytał nagle Igor, gdy jechaliśmy przez nocne miasto.

– Źle się czuje. Toksykoza. – Na dźwięk jej imienia zrobiło mi się przykro.

– No niesiesz! Czemu miIgor wybuchnął śmiechem, ale zanim zdążył cokolwiek powiedzieć, Kinga ostro zahamowała przed wysokim blokiem, a ja poczułem, że właśnie przekroczyłem granicę, z której nie ma już powrotu.