Uncategorized

Mówią, że z wiekiem stajesz się niewidzialna… Że już nie jesteś ważna. Że przeszkadzasz. Mówią t…

Mówią, że z wiekiem stajesz się niewidzialna
Że już przestajesz mieć znaczenie. Że tylko przeszkadzasz.
Słyszy się to z taką lodowatą obojętnością, że aż boli
jakby to, że znikasz z pola widzenia świata, było dopisane małym druczkiem do kontraktu na starzenie się.
Jakby wygodnie wszystkim było, żebyś zajęła swój kąt
stała się jeszcze jednym stołem w pokoju cichą, nieruchomą, byle nie pod nogami.

Ale ja do kątów zdecydowanie nie należę.
Nie zamierzam pytać o pozwolenie na życie.
Nie będę mówić szeptem, żeby nie zakłócić komuś spokoju.
Nie przyszłam na ten świat, żeby zostać cieniem samej siebie,
ani żeby kurczyć się do rozmiarów, które innym nie zawadzają.

O nie, proszę państwa.
W tym wieku kiedy tylu czeka, aż zgasnę jak świeczka na torcie
ja wybieram być pożarem!

Nie przepraszam za swoje zmarszczki.
Jestem z nich dumna!
Każda to podpis od życia
że kochałam, śmiałam się do łez, płakałam, żyłam pełną parą.

Nie zamierzam przestać być kobietą
tylko dlatego, że na filtrach z Instagrama już mi nie po drodze,
albo kości nie podskakują od radości przy widoku szpilek.

Wciąż mam w sobie iskrę.
Wciąż wymyślam, tworzę, biorę oddech jak wolny człowiek.
A jeśli to kogoś mierzi
cóż, tym lepiej.

Nie wstydzę się siwych włosów.
Wstydziłabym się, gdybym nie przeżyła tyle, by na nie zasłużyć!

Nie gaśnie we mnie życie.
Nie poddaję się.
I nie zamierzam zejść ze sceny.
Wciąż snuję marzenia.
Śmieję się głośno, aż sąsiadka spod piątki ma pretensje.
Tańczę jak coś boli, to najwyżej wolniej, ale tańczę!
Jeszcze wołam do nieba, że mam sporo do powiedzenia.

Nie jestem tylko wspomnieniem.
Jestem obecnością.
Jestem spokojnym żarem.
Jestem żywą duszą.

Kobietą z bliznami,
która już nie potrzebuje emocjonalnych kul.
Kobietą, która nie czeka na cudze uznanie, by wiedzieć, że jest silna.

Dlatego nie mów do mnie biedaczka.
Nie ignoruj mnie tylko dlatego, że mam PESEL, któremu młodsze roczniki zazdroszczą zera z przodu.

Mów mi odważna.
Mów mi siła.
Mów mi po imieniu głośno, z podniesioną szklanką herbaty.

Mów mi Mieczysława.

I niech wszyscy wiedzą:
wciąż tu jestem
spokojnie, wyprostowana, z duszą, która wciąż płonie.

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

Mówią, że z wiekiem stajesz się niewidzialna… Że już nie jesteś ważna. Że przeszkadzasz. Mówią t…

Uncategorized

Mówią, że z wiekiem stajesz się niewidzialna… Że już nie jesteś ważna. Że przeszkadzasz. Mówią t…

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending