Morzy moją córkę głodem

Mój zięć to okropny człowiek i nie ma co mnie za to winić, że tak go nazywam. A na dodatek jest przebiegły i podstępny. Mieszkają ze mną, więc codziennie widzę, jak po prostu znęca się nad moją córką, obraża ją, ale przedstawia to tak, jakby się tak bardzo o nią troszczył. Nie pamiętam kiedy ostatnio jadła normalny obiad. Siadamy normalnie przy stole, a on stawia malutki talerzyk dla mojej Małgosi i jeszcze mówi, że nie powinna jeść za dużo na noc.

Tak, rzeczywiście, moja córka nie odżywiała się jakoś bardzo zdrowo. Zawsze jedliśmy to, co lubimy wszyscy. Może i zdarzyło jej się przytyć te parę kilogramów. No, ale co zrobisz, ona też jest człowiekiem i jak każdy ma czasem ochotę na lody czy czekoladę. Albo po prostu otworzy sobie paczkę czipsów, kiedy ogląda jakiś serial. Pewnie, że później cierpiała, bo nie mieściła się w ulubione ubrania. No, ale co w tym takiego, każdy tak ma.

No i zjawił się nasz dobrodziej. Nawet kiedy kupują ubrania, to on wybiera – mówi, weź takie, żebyś się zmieściła, to na tobie źle leży, to lepiej kupimy dla mnie. No i wychodzą ze sklepu, Małgosia ma jedną albo dwie rzeczy, a on wszystko, co mu wpadło w oko. Ale moja córka nie zwracała na to uwagi. Mało tego, jeszcze chwaliła się koleżankom, jakiego ma troskliwego męża, jak o nią dba. A jakże, dba, jej odrobinę sałatki na talerz nakłada, a sobie to nawali mięsa, górę ziemniaków, dopcha małosolnymi ogórkami i zadowolony. A wieczorem Małgosia zaniesie mu jeszcze ciepłego mleka i ciasteczek, żeby mu się dobrze spało.

Zaczęłam córce zwracać uwagę na taką niesprawiedliwość, a ona tylko się śmieje, bo to przecież mężczyzna – musi być duży i silny. Ja nie mówię, że nie, ale uważam, że powinien kochać swoją żonę taką, jak stworzyła ją natura, a nie wydzielać jej jakieś głodowe racje żywieniowe. Wydaje mi się, że kiedy moja Małgosia to zrozumie, to zacznie żyć pełnią życia, a nie tak, jak wymyślił jej mąż.