„Moje życie się zawaliło, gdy niespodziewanie zostałam z niemowlęciem: nie byłam na to gotowa”

No po tym, jak w naszym życiu pojawiło się adoptowane dziecko, wszystko się zmieniło, niestety, nie na lepsze.

Agnieszka i jej mąż Tomasz wychowywali ośmioletnią córkę Zuzię. Choć ich rodzina wydawała się kompletna, czuli, że mogą dać miłość jeszcze jednemu dziecku. Postanowili adoptować chłopca z domu dziecka, mimo ostrzeżeń rodziny.

— Rodzice nie poparli naszego pomysłu — wspomina Agnieszka. — Mama mówiła: „Po wam obce dziecko? Kto wie, jakie ma geny i choroby?” Ale ja i Tomek byliśmy pewni swojej decyzji i nie słuchaliśmy innych.

Po długich formalnościach do ich rodziny dołączył pięcioletni Kacper. Chłopiec był cichy i nieśmiały, ale małżeństwo wierzyło, że otoczy go ciepłem.

Od początku Agnieszka i Tomasz postanowili nie mówić Kacprowi, że jest adoptowany. Mieli nadzieję, że z czasem zapomni o przeszłości i poczuje się częścią rodziny.

Jednak po kilku miesiącach zaczęły dziać się niepokojące rzeczy. Pewnego dnia Agnieszka znalazła ulubioną lalkę Zuzi pociętą nożyczkami.

— Byłam w szoku — opowiada. — Kacper stał obok i milczał. Spytałam, po co to zrobił, ale tylko wzruszył ramionami.

Agnieszka poszła do psychologa dziecięcego. Specjalista wytłumaczył, że takie zachowanie może wynikać z traumy z domu dziecka i radził więcej cierpliwości.

Para starała się stosować do zaleceń, ale sytuacja się pogarszała. W przedszkolu Kacper opowiadał, że rodzice go nie karmią i karzą. Wkrótce do domu Agnieszki i Tomasza przyszli pracownicy opieki społecznej.

— To było upokarzające — mówi Agnieszka. — Zawsze dawaliśmy dzieciom wszystko, a tu oskarżenia o znęcanie.

Kontrola nic nie wykazała, ale pozostał niesmak. Tomasz zaczął nalegać, by oddać Kacpra z powrotem.

— Nie dam rady tak żyć — mówił żonie. — On niszczy naszą rodzinę. Zuzia się go boi, a ja czuję się bezsilny.

Agnieszka była rozdarta między miłością do męża a odpowiedzialnością za Kacpra. Mimo nadziei, że sytuacja się poprawi, chłopiec stawał się agresywny, groził rodzicom i siostrze.

W końcu Tomasz postawił ultimatum: albo Kacper wraca do domu dziecka, albo rozwód.

— To była najtrudniejsza decyzja w moim życiu — przyznaje Agnieszka. — Kochałam męża, ale nie mogłam zawieść Kacpra.

Po rozwodzie Agnieszka została sama z dwojgiem dzieci. Starała się dbać i o Zuzię, i o Kacpra, ale czuła, że nie daje rady. Stres doprowadził ją do załamania.

— Zrozumiałam, że tak dalej być nie może — mówi. — Nie byłam w stanie zapewnić Kacprowi opieki, której potrzebował.

Z ciężkim sercem zdecydowała się na oddanie chłopca do domu dziecka. To bolało, ale wiedziała, że tak będzie lepiej.

— Mam nadzieję, że znajdzie rodzinę, która da mu to, czego ja nie potrafiłam — mówi Agnieszka ze łzami.

Teraz skupia się na wychowaniu Zuzi i odbudowie własnego spokoju.