Moja ukochana synowa – Opowieść matki o młodej miłości, nieplanowanym dziecku, trudnej synowej Emilii, wojsku, narodzinach Basi, rodzinnych konfliktach, zdradach, rozwodzie i tęsknocie za dawnym szczęściem

SYNOWA Z NASZEGO DOMU

Mamo, żenię się z Olgą. Za trzy miesiące urodzi nam się dziecko oznajmił mi syn, nie pozostawiając miejsca na żadne dyskusje.

Nie byłem specjalnie zaskoczony tą wiadomością, bo z Olgą poznałem się już wcześniej. Niepokoił mnie jednak jej wiek. Nie miała jeszcze osiemnastu lat, a mój syn sam był ledwie po maturze, zanim jeszcze został powołany na służbę wojskową. Dwoje dzieci, a już chcieli mieć wesele i potomka w drodze.

Sukni ślubnej dla Olgi długo nie mogliśmy wybrać siódmy miesiąc ciąży nie pozwalał ukryć krągłości.

Po weselu młodzi zamieszkali z rodzicami Olgi, ale syn co tydzień przyjeżdżał do mnie. Zamykając się w swoim pokoju, prosił, by mu nie przeszkadzać. Martwiło mnie to jako ojca.

…Dzwonię do Olgi.

Wszystko u was w porządku z Dawidem?
Oczywiście, a dlaczego pytasz? odpowiedziała spokojna jak nigdy.
Olu, wiesz, gdzie teraz jest twój mąż? próbowałem wyciągnąć prawdę.
Panie Tomaszu, niech pan zajmie się swoimi sprawami. My sobie poradzimy bez pana to było pierwsze, ale nie ostatnie takie niegrzeczne odezwanie się w moją stronę.
Wybacz, że zabrałem ci czas powiedziałem i zakończyłem rozmowę.

Jestem człowiekiem spokojnym i nie lubię konfliktów. Dlatego postanowiłem nie wtrącać się w ich sprawy. Niech sami rozwiązują swoje problemy; nie chciałem się wtrącać.

…Niedługo potem Olga urodziła naszą wnuczkę. Imię Zofia bardzo mi się nie podobało, więc od razu zacząłem wołać ją Baśką.

Syn trafił do wojska.

Dawid służył daleko od domu. Przez te dwa lata często odwiedzałem małą Baśkę. Za każdym razem, kiedy byłem u Olgi, zauważałem, że coraz bardziej piękniała. Była śliczna, wręcz zjawiskowa. Przyznam, niepokoiło mnie to, bo Olga zaczęła studia, a tam pokus i pokusień wielu. Przemknęło mi przez myśl czy ta młoda studentka doczeka się wierności do powrotu męża?

Wydawało mi się, że Olga nie darzy mnie sympatią. Kiedy przychodziłem do Baśki, od razu dawała mi wózek i wyganiała na spacer, sama nie kryjąc, że nie chce mnie widzieć. Poczucie niechęci było wyczuwalne nawet w jej spojrzeniu. Wiedziała, czego chce od życia. A ja nie chciałem walczyć wypatrywałem chwili, by wyjść z tego nieprzyjaznego domu.

…Kiedy Dawid wrócił po służbie wojskowej do rodziny, widziałem, że wszystko układa się dobrze. Baśka rosła szybko, Dawid zachwycał się swoją żoną, a synowa była zaradna i piękna. Serce mi rosło. Tak mijało piętnaście lat rodzinnej harmonii.

…Potem coś w Oldze pękło. Kochankowie pojawiali się bez żenady. Nie próbowała nic ukrywać; szła na całość. Dawid znosił to jeszcze przez trzy lata. Kochał ją i cierpiał.

Ona wbijała szpilę mężowi i szydziła. Byłem zszokowany jej zachowaniem, ale nigdy nie rozmawiałem z Olgą o moralności. Szczerze mówiąc, trochę się jej obawiałem. Miała taki wzrok, że można było zaniemówić.

Synku, co tam u was z Olgą? Macie kryzys? O co chodzi? dopytywałem.
Nie martw się, tato, wszystko się ułoży uspokajał Dawid.
Miałem wrażenie, że czuje się winny i dlatego znosi kaprysy żony. Postanowiłem porozmawiać z Olgą. Nie dawał mi spokoju ten rodzinny rozpad.

Olu, mogę cię o coś zapytać? zagadnąłem ostrożnie, by nie wywołać burzy.
Lepiej niech Pan spyta swojego syna, czym się tak naprawdę zajmuje w firmie. Moja ciotka pracuje tam i wszystko mi szczegółowo opisała. Krótko mówiąc, pański syn mnie zdradza! On pierwszy zaczął! wykrzyczała.

Boże, po co ja w to brnąłem? Dawidowi ani słowa potem nie powiedziałem. Co ma być, to będzie; przejmować się wszystkim nie sposób.

…Olga i Dawid szybko się rozeszli. Baśka została przy matce.

Dawid rzucił się w wir kobiet, zmieniał je jak rękawiczki. Szatynki, blondynki, brunetki… Łóżko mojego syna nigdy nie było zimne.

Olga od razu wyszła ponownie za mąż. Dowiedziałem się o tym od Dawida. Syn nawet popłakał. Olga była dobrą żoną.

Kolejna kobieta w życiu syna, Barbara, była filigranową czterdziestolatką. Dawid miał wtedy trzydzieści pięć. Był zakochany po uszy, gotowy na wszystko, byle się jej przypodobać.

Barbara szybko postawiła warunki: oficjalny ślub, mieszkanie dla jej córki oraz pełne zabezpieczenie finansowe. Dawid ulegał każdemu jej kaprysowi.

W przeciwieństwie do Olgi, Barbara próbowała się ze mną zaprzyjaźnić, mówiła mi po imieniu i traktowała jak dobrego kumpla. Osobiście, nie pasowało mi to spoufalenie. Ale nie jestem kłótliwy, więc przełknąłem i to. Wszystkie prezenty od Barbary, choć kupione z pieniędzy mojego syna, leżą w szafie nieużywane. Jakoś nie mogę się do nich przekonać.

Barbara wszystko robi na pokaz, jej uśmiech wydaje się wymuszony, a każde słowo nieszczere. Widać, że nie kocha Dawida, tylko wyciąga z niego pieniądze, ile się da i stawia coraz to nowe żądania. Olga przynajmniej, chociaż była pyskata, wołała mnie po imieniu z szacunkiem i kochała mojego syna.

Barbara nie gotuje, tylko kupuje gotowe potrawy z supermarketu. Gdy zwróciłem jej uwagę:
Mogłabyś czasem zupę Dawidowi ugotować. Cały czas jadacie byle co.
Panie Tomaszu, niech pan mnie nie poucza usłyszałem zimną ripostę.

…Przyjaciółki Barbary są dla niej ważniejsze niż cokolwiek. Te wspólne wypady do spa, kawiarni, butików to ich główny cel. Gdy coś jej nie pasuje od razu kłótnia, łzy, histeria.

Kompletnie nie rozumiem, jak można znieść taką żonę. Uważam, że spotkanie Dawida i Barbary było pomyłką.

…Coraz częściej wspominam zaradność Olgi. Jest z czym porównywać. Pamiętam jej doskonałą rybę w galarecie, niezrównane gołąbki, ciasta jak z najlepszej cukierni… I po co Dawid zniszczył to małżeństwo? Nie potrafił utrzymać przy sobie takiej kobiety! Sam sobie winien. Cieszę się tylko, że Baśka, choć mieszka z matką, wciąż mnie odwiedza i przynosi drobne upominki.

Olga pozostaje dla mnie tą prawdziwą synową, choć już byłą. Dopiero jak się straci, poznaje się wartość człowieka. Barbara jest tylko dodatkiem, nie rodziną z serca. Szkoda mi syna. Myślę, że w głębi duszy Dawid nadal kocha Olgę. Ale do niej już nie ma powrotu…