Moja prawdziwa synowa – Historia o Emilii, młodej ciężarnej żonie, trudnych relacjach rodzinnych, zd…

RODNA SYNOWA

Mamo, żenię się z Malwiną. Za trzy miesiące będziemy mieć dziecko mój syn postawił mnie przed faktem dokonanym.

Wcale mnie ta wiadomość nie zaskoczyła poznałam Malwinę już wcześniej. Tylko jej wiek mnie niepokoił. Malwina nie skończyła jeszcze osiemnastu lat, a mój syn miał dopiero pójść do wojska. Dzieci bawiące się w dorosłość: ślub, dziecko, a oni sami jeszcze podlotki.

Długo nie mogliśmy znaleźć sukni ślubnej dla Malwiny. Siódmy miesiąc ciąży nie dawał o sobie zapomnieć, a materiał ciasno opinał brzuch.

Po weselu młodzi zamieszkali u rodziców Malwiny, w małym mieszkaniu z tapczanem jak z bajki. Mimo wszystko, syn co tydzień odwiedzał mnie w Łodzi. Zamykał się w swoim dawnym pokoju, kazał nie przeszkadzać. Mimo spokojnej natury, matczyne serce czuło niepokój.

… Dzwonię więc do Malwiny.

Czy wszystko u was w porządku z Kubą?

Oczywiście, a co miałoby być nie tak? Malwina spokojna jak stare pierogi w pierogarni.

Malwino, wiesz gdzie jest teraz twój mąż? próbuję po omacku znaleźć odpowiedź.

Pani Grażyno, proszę zająć się swoimi sprawami. My sobie jakoś poradzimy bez pani to było pierwsze, ale nie ostatnie takie odezwanie się mojej synowej.

Przepraszam, że zawracam ci głowę wycofuję się i odkładam słuchawkę z ulgą.

Z natury ugodowa, nie wtrącałam się. Niech sami sobie radzą, nie będę przeszkadzać w kiszeniu się we własnym sosie.

… Niedługo potem Malwina urodziła Weronikę. Imię mi się nie podobało, więc nazwałam wnuczkę po swojemu Jadzia.

Syn poszedł do wojska. Kuba służył daleko od domu, a ja przez cały okres tej służby odwiedzałam małą Jadzię. Z każdym razem, gdy przychodziłam do Malwiny, widziałam, jak pięknieje była niemalże za ładna, jak na takie studenckie czasy. To mnie niepokoiło.

Malwina poszła na studia do Uniwersytetu Łódzkiego, pełno tam pokus. Myślałam sobie: nie wytrzyma, nie doczeka się powrotu męża ta zgrabna studentka.

Malwina raczej mnie nie ceniła jako teściowej. Za każdym razem, gdy przychodziłam do Jadzi, Malwina tylko wzdychała znacząco, wręczała mi wózek i wysyłała na spacer. Najchętniej nie widziałaby mnie za rogiem swego mieszkania. Potrafiła mnie obrazić samym spojrzeniem. Czułam się jak intruz w obcym domu.

… Kuba wrócił z wojska. Wydawało się, że dzieci wiodą sielankowe życie. Jadzia rosła, Kuba patrzył na żonę z zachwytem, Malwina była gospodarna i piękna. Moje matczyne serce łagodniało. Tak upłynęło piętnaście lat.

A potem jakby ktoś podmienił Malwinę. Zaczęły się przygody z mężczyznami, a nie kryła się z tym nawet przed sąsiadami. Odmieniona, jakby na wiecu, bawiła się ile wlezie. Prawda jest taka: nie zamkniesz pieroga cienką skórką. Kuba znosił to przez trzy lata, bo bardzo ją kochał i cierpiał.

Malwina raniła go słowem ostrym jak siekiera, wyśmiewała. Byłam w szoku, ale nigdy nie zaczęłam rozmowy o moralności prawdę mówiąc, bałam się Malwiny jak diabeł święconej wody. Spojrzy i aż świętym słabo.

Synku, co u was z Malwiną? Co się dzieje?

Nie martw się, mamo, wszystko się ułoży Kuba próbował mnie uspokoić.

Wydawało mi się, że syn czuje się winny, dlatego znosi te upokorzenia. Postanowiłam porozmawiać z Malwiną, dręczyła mnie ich rozłąka.

Malwino, mogę o coś zapytać? spytałam cicho, by nie rozgniewać synowej.

Pani Grażyno, niech lepiej spyta swojego syna, kim i czym się zajmuje w tej swojej firmie! Moja ciocia, która tam pracuje, opowiedziała mi wszystko jak na dłoni. Proszę bardzo: pani Kuba mnie zdradza! Zaczął pierwszy! Malwina podniosła głos.

Po co ja tam w ogóle szłam? Kubie nie powiedziałam ani słowa. Co będzie, to będzie, a wszystkich i tak nie zadowolę.

… Malwina i Kuba wkrótce się rozwiedli. Jadzia została z mamą.

Kuba zaczął żyć pełną piersią, zmieniając kobiety jak rękawiczki. Szatynki, blondynki, rude jego łóżko nigdy nie było puste.

Malwina szybko wyszła za mąż. Kuba przekazał mi tę wieść. Nawet się rozpłakał Malwina była troskliwą żoną.

Nową żoną została Lucyna. Niewielka, zadziorna, typowa kobieta-drapieżnik. Kuba miał trzydzieści pięć lat, Lucyna czterdzieści. Syn chodził zakochany jak kogut we mgle, kładł się u jej stóp.

Lucyna od razu postawiła warunki: oficjalne małżeństwo, mieszkanie dla jej córki, pełne finansowe zabezpieczenie Lucyny.

Kuba mdlał z zachwytu nad drugą żoną.

W przeciwieństwie do Malwiny, Lucyna pchała się do mnie na przyjaciółkę. Wołała mnie po imieniu, była za pan brat. Nie odpowiadało mi to, ale z racji braku zadziorności łyknęłam to. Wszystkie prezenty od synowej, kupione za pieniądze mojego syna, wiszą w szafie nietknięte. Nie ciągnie mnie do nich.

Lucyna uśmiecha się sztucznie, mówi nieszczerze i chyba tak naprawdę nie kocha Kuby. Jednym słowem fałszywa. Znalazła sobie worek pieniędzy w postaci mojego syna i nie zna umiaru w żądaniach. Kręci, oszukuje. Co innego Malwina krzyczała na mnie, ale z duszą i szczerze; kochała Kubę, tytułowała mnie zresztą po imieniu.

Lucyna w kuchni nie jest obecna, woli kupować gotowe dania z delikatesów. Pewnego dnia zwróciłam jej uwagę:

Może ugotowałabyś chociaż Kubie zupę. Ciągle jecie na sucho.

Grażyna, nie ucz babki pierogów lepić odpowiedziała Lucyna.

… Koleżanki są dla niej najważniejsze. Też baletnice. Raz w tygodniu drogie SPA, kawa na mieście, przymierzanie godzinami ciuchów w butikach to Lucyna. Kiedy coś nie po jej myśli, zaczyna się lament, taniec po mieszkaniu, łzy i histeria.

A daj jej jeszcze jajko i od razu obierz! Jak można znieść taką żonę? Nie pojmuję. Uważam, że spotkanie Kuby i Lucyny to pomyłka.

… Coraz częściej wspominam gospodarną Malwinę. Mam porównanie. Zalewajka, pierogi z kapustą, serniki jej arcydzieła! Po co Kuba zepsuł idyllę z pierwszą żoną? Takiej kobiety nie potrafił zatrzymać! Sam jest sobie winny. Ucieszona jestem, że Jadzia, wnuczka, nie zapomina o mnie, często przynosi drobiazgi.

Malwina jest dla mnie bliską synową, choćby i byłą. Wartość poznajesz, gdy tracisz. Lucyna to tylko przypadkowa przystawka. Żal mi syna. Chyba w sercu Kuby nadal mieszka Malwina. Ale droga do niej została zamknięta…