Moja córka zapragnęła bajkowego wesela, pierścionka z brylantem i wynajętego jeepa – z rodzicami pana młodego wzięliśmy kredyty na wszystko, a po sześciu miesiącach się rozwiedli.

Byliśmy z żoną zaskoczeni, gdy nasza córka Jagoda oznajmiła, że wychodzi za mąż. Przecież miała zaledwie osiemnaście lat. Nie dało się jej przekonać, żeby jeszcze się wstrzymała z tą decyzją.

Teściowa zapytała ją od razu wprost:

Jagódko, czy jesteś w ciąży?

Nie, babciu odparła.

Narzeczony Jagody był od niej starszy o dwa lata. Spotkaliśmy się z jego rodzicami i ustaliliśmy, że wesele odbędzie się u nas w domu. Jagoda miała jednak własne zdanie.

To przecież strasznie staroświeckie! Zróbmy coś bardziej nowoczesnego upierała się.

Długo się kłóciliśmy. W końcu zgodziliśmy się, że przyjęcie będzie w restauracji. Oczywiście córka wybrała najdroższą salę. My i rodzice jej narzeczonego byliśmy niezadowoleni.

Jagoda rozpłakała się:

Ślub bierze się raz w życiu!

Wzięliśmy kredyt, podobnie jak rodzice pana młodego. Narzeczony kupił jej pierścionek z brylantem, o jakim marzyła. Razem z żoną i Jagodą wybierałyśmy suknię ślubną naprawdę przepiękną.

Chcieliśmy, żeby młodzi pojechali do urzędu stanu cywilnego naszym starym fiatem, ale Jagoda się sprzeciwiła.

Wynajmijcie jakiegoś porządnego jeepa!

Próbowałem wytłumaczyć, że to bardzo drogie.

Bardzo mi na tym zależy prosiła.

Nie mieliśmy wyjścia. Wynajęliśmy więc luksusowego jeepa dla młodej pary. W dniu ślubu byliśmy z żoną wykończeni fizycznie i psychicznie. Wesele kosztowało nas fortunę prawie sto tysięcy złotych. A potem Jagoda i jej mąż rozwiedli się po pół roku.

Okazało się, że Jagoda po prostu nie odnajduje się w roli żony nieustannie miała pretensje do męża.

Przypomniałem sobie wtedy mój własny ślub. Siedziałem z narzeczoną w urzędzie, ona miała na sobie prostą bluzkę i spódnicę. Byłem z bukietem kwiatów. Jesteśmy razem już ponad dwadzieścia lat, mamy szczęśliwą rodzinę. I nie potrzebowaliśmy wystawnego wesela, żeby się kochać.

Wcale nie jestem przeciwnikiem ślubów ale uważam, że wszystko trzeba robić z umiarem. Mam nadzieję, że następnym razem nasza córka będzie mądrzejsza i ostrożniejsza.