Moja była żona zamierzała wytoczyć mi proces o połowę domu w Warszawie, ale nie przewidziała, że zabezpieczyłem się na taką ewentualność dużo wcześniej

Słuchaj, muszę Ci opowiedzieć, co się u mnie ostatnio działo. Rozwód z byłą skończył się… no właśnie, w sądzie. Nie będę wskazywać palcem, kto zawinił bardziej wiesz przecież, że w związku zawsze jest winy po obu stronach.
Ale wierz mi, historia z moją drugą żoną to klasyk. Wpadła w oko jakiegoś bogatego biznesmena, który lata temu przeniósł się do Warszawy i założył tu stylową kawiarnię. Próbowała na początku wszystko ukryć, ale potem przestała się nawet starać i robiła to zupełnie otwarcie.
Potem przyszła do mnie i oznajmiła, że występuje o rozwód i chce żebym oddał jej połowę mieszkania. Myślała, że się zdenerwuję, zacznę panikować albo błagać ją, żeby tego nie robiła. Ale mieszkanie kupiłem za swoje ciężko zarobione złotówki ona palcem nie ruszyła, żeby się do niego dorzucić, oprócz tego, że przez dwa lata w nim mieszkała. A teraz ma czelność czegoś żądać!
Spokojnie przyjąłem całą sytuację. Nawet nie próbowałem jej odwieść od pójścia do sądu. Wiedziałem, że sprawa jest przesądzona, ona tylko straci czas i poniesie koszty sądowe. Już miałem niemiłe doświadczenia pamiętasz moją pierwszą żonę? Proces sądowy ciągnął się ponad trzy lata, do tego same kłótnie i awantury na sali, nie dało się dogadać.
I tak na końcu moja eks wywalczyła sobie połowę majątku. Znalazła świetnego prawnika, a ja zostałem bez mieszkania po ojcu.
Ale teraz, z drugą żoną, byłem dużo bardziej przezorny. Mieszkanie, które sam wyremontowałem, jeszcze zanim się ożeniłem, przepisałem na mojego brata Grzegorza. Jest jedyną osobą, której ufam w stu procentach. I gdy zaczęło się robić nieprzyjemnie, nie miałem nic do stracenia. Po tamtych przejściach z pierwszą żoną, żadna kobieta już mnie nie wykiwa. Czasem życie uczy najlepiej, prawda?