Mój ukochany wciąż jest żonaty ze swoją żoną i ma z nią córkę – jak żyć w takim trójkącie małżeńskim…

Mój kochany wciąż jest żonaty ze swoją żoną i ma z nią córkę.

Bardzo kocham swojego partnera. Jesteśmy razem już ponad siedem lat i mamy sześcioletniego synka. Mój mąż chętnie spędza z nim czas często zabiera go do warsztatu samochodowego albo na różne wypady za miasto. Dba też o mnie czasem bez powodu przynosi mi kwiaty, a kiedy indziej organizuje romantyczną kolację w centrum Krakowa. Nasze życie wygląda zupełnie zwyczajnie jak w typowej szczęśliwej polskiej rodzinie. Rodzinne zabawy, trochę pierogów, czasem kłótnia o miejsce na kanapie.

Ostatnio pożyczyliśmy od naszych rodziców niewielką sumę (od razu powiem: złotówki, nie franki!) i kupiliśmy nasze pierwsze mieszkanie. Uwielbiam być gospodynią lubię, kiedy w domu jest ciepło, czysto, a w powietrzu unosi się zapach drożdżowego ciasta. Pracuję na czarno, ale udaje mi się zarobić dość, by żyć spokojnie. Mam ogromne plany związane z tym mieszkaniem zamierzam je wyremontować tak, że wszystkie te instagramowe influencerki będą mi zazdrościć! Pracuję w salonie urody, łapię dodatkowe zlecenia wiadomo jak w Polsce, trochę tu, trochę tam. Mój mąż zarabia całkiem nieźle. Nie żyjemy ponad stan, ale jeśli postawimy sobie jakiś cel (na przykład nowa lodówka czy urlop w Zakopanem), potrafimy się na to złożyć. Myśleliśmy też nad kupnem domku na wsi, ale póki co temat odłożyliśmy.

Cieszę się życiem, naszą relacją, wszystko idzie po naszej myśli. Poznaliśmy się późno, ale zawsze mówię, że warto było na niego czekać.

Partner utrzymuje dobry kontakt ze swoją córką, pomaga jej finansowo i od czasu do czasu kontaktuje się też z rodzicami swojej żony, bo córka z nimi mieszka. Gdzie jest ta żona i co się z nią stało powiem szczerze, nie interesuje mnie to za bardzo. Nie oderwałam go od rodziny; kiedy go poznałam, był już wolny. Ale coraz bardziej doskwiera mi to, że on nie rozwiódł się z tą kobietą. W pracy, gdy ktoś pyta, czemu jeszcze nie bierzemy ślubu, macham ręką i odpowiadam z uśmiechem: Przesuwamy datę, wie pani jak jest…. Wszystko niby gra, przecież ślub to tylko formalność, ale…

Moja mama ostatnio wręcz kazała mi postawić mu ultimatum: albo się ze mną ożeni, albo niech się pakuje. Dla niej to niezrozumiałe facet w formalnym związku z inną, a ze mną tylko po partnersku. Tamta kobieta ma, jak to mówi mama, pełne prawa, a ja… tylko obowiązki i pierniczki na Boże Narodzenie. Choć dopiero co wprowadziliśmy się do nowego mieszkania, technicznie to ona jest (no dobra, jej nazwisko jest) w papierach właścicielką. Jak się w Polsce nazywa taki trójkąt małżeński? Może jakaś „familijna zapętla”? Słowem: życie jak serial, tylko bez napisów końcowych.