Mój syn chce poślubić dziewczynę, która odbierze nam nasze przyszłe wnuki

Nie wiem nawet, jak mam opowiedzieć tę historię, bo z jednej strony to bardzo brzydko z mojej strony, ale z drugiej, każdy rodzic mnie zrozumie. Rzecz w tym, że mam jednego syna Pawła, którego oboje z żoną bardzo kochamy i dajemy mu wszystko, co tylko możemy.

Zapłaciliśmy za jego studia za granicą i organizowaliśmy wiele wyjazdów do różnych krajów. Byłem z niego bardzo dumny, bo dorósł na prawdziwego mężczyznę, który będzie miał stabilny fundament na przyszłość. Wokół niego zawsze było dużo dziewczyn, niektóre nawet nam przedstawił, ale jakoś nic więcej z tego nie wychodziło.

Ale po powrocie z podróży do Ameryki stał się zupełnie inną osobą. Wszystko się w nim zmieniło, w ogóle nie poznajemy naszego syna. Okazało się, że spotkał tam dziewczynę i od razu się zakochał. Moja żona i ja byliśmy bardzo szczęśliwi i poprosiliśmy syna, żeby nam ją przedstawił, ale Paweł powiedział, że zrobi to później, jak ona przyleci do Polski.

Przez pół roku rozmawiali online. Mój syn zaczął bardzo dużo pracować i kupił mieszkanie, oczywiście trochę mu pomogliśmy. No i nagle dowiadujemy się, że jego dziewczyna przyjeżdża i będziemy mogli się spotkać. Cieszyłem się, bo już tak bardzo chciałbym mieć wnuki.

Moja żona przygotowała całą masę pysznego jedzenia i czekaliśmy na naszego gościa. No, ale kiedy mój syn przyszedł do nas z tą dziewczyną, byłem po prostu bardzo zaskoczony. Okazało się, że to jest bardzo śniada dziewczyna, co jest, oczywiście,  normalne na kontynencie amerykańskim. Później dowiedzieliśmy się, że jej ojciec pochodził z Afryki. To był szok, bo nasz syn jest blondynem o niebieskich oczach, a tutaj taki kontrast w wyborze dziewczyny. A potem powiedział nam, że chce się z nią ożenić.

Ale to jeszcze nie wszystko. Ta dziewczyna, ma na imię Samantha, mówi tylko po angielsku, na szczęście dobrze znam ten język. A jeszcze nasza przyszła synowa okazała się wegetarianką i do tego w ogóle nie wierzy w Boga. Spojrzała na wszystkie potrawy, które przygotowała żona i przerażona zapytała, jak my możemy jeść “trupy”. Powiedziała jeszcze, że będą mieszkać w Ameryce i tam też będą wychowywać dzieci. Poza tym, o ile dobrze zrozumiałem, moje wnuki będą nosiły nazwisko matki, bo będzie lepiej brzmiało niż polskie.

Szczerze mówiąc, wtedy już mi się odechciało rozmawiać, po prostu wstałem i poszedłem do swojego pokoju. I co my mamy teraz zrobić? Nie chcę takiej żony dla mojego syna!