Marzyłem o mieszkaniu dla swojej rodziny, ale gdy wróciłem z zagranicy – ​​nie było po co go kupować.

Kochałem i nadal kocham moją byłą żonę Natalię. Była dla mnie całym światem i najdroższą osobą w moim życiu. Urodziły nam się dwie piękne córeczki, obie bardzo podobne do swojej mamy i byłem z tego powodu przeszczęśliwy. Wydawało mi się, że tak będzie zawsze.

Kiedy dziewczynki poszły do ​​szkoły, zdałem sobie sprawę, że nie zarobię na życie pracując tutaj, w Polsce. Przez te wszystkie lata mieszkaliśmy w wynajętym mieszkaniu, a moja żona ciągle suszyła mi o to głowę. Powiedziała, że ​​rodzina powinna mieć własny kąt.

Postanowiłem więc wyjechać za granicę, żeby na to zarobić. Szczerze mówiąc, to była dla mnie bardzo trudna decyzja, bo naprawdę nie chciałem zostawiać żony i dzieci. Ale nie było innego wyjścia, nie mogliśmy przez całe życie wynajmować mieszkania, to już było jasne.

Kiedy byłem za granicą, pewnego razu moja żona zadzwoniła do mnie i poprosiła o pieniądze na wakacje nad morzem z dziewczynkami. Odmówiłem, bo nie chciałem wydawać pieniędzy, które odkładałem na mieszkanie. Tak bardzo chciałem już wrócić do domu, że nie da się tego opisać słowami.

Natalia pojechała nad morze, ale nie za moje pieniądze. Na wakacje zabrał ją mój rodzony brat, a później zamieszkali razem. Oczywiście, kiedy przyjechałem, rozwiedliśmy się i nie miałem już przy sobie mojej najdroższej Natalii i córek, tak samo jak nie miałem już ochoty kupować tego wymarzonego mieszkania.

A ja tak bardzo ją kochałem, tak bałem się, że ją stracę – no i stało się. A wiecie, co boli najbardziej? Fakt, że mój brat właściwie przestał utrzymywać ze mną kontakty i zabrania mi nawet dzwonić do żony. Z dziećmi też widuję się tylko przez niego, to on sam przyprowadza mi córki w weekendy, a potem je odbiera.

Nie rozumiem, za co mnie to spotkało. Nadal kocham moją rodzinę, kocham Natalię i dzieci. Ale nie mam już nawet prawa jej widzieć. A wszystko w życiu robiłem tylko dla niej, żeby była ze mną szczęśliwa, a wyszło jak wyszło…