Mądra Żona: Opowieść o miłości, sile i mądrości w polskim stylu

Mądra żona

Michał stara się nie myśleć o tym, co się wydarzyło. Jego żona też nie zaczyna rozmowy: Wiesz, że ja wiem, że ty wiesz!. Widzi swojego męża zagubionego i tego jej wystarczy człowiek z poczuciem winy łatwiej manipulować. A ona jest bardzo mądra to jego Lena.

Lena ma niezmiernie zielone oczy, które nigdy wcześniej i nigdy później nie spotkał. Jeden wgląd i tonie w tej otchłani!

Michał zakochuje się w Jadwidze od pierwszego wejrzenia nieodwracalnie, natychmiastowo, tak po prostu.

Jadwiga spóźnia się na wykład i wchodzi do sali, kiedy już trwa. Okazuje się, że są w tej samej grupie.

Z Michałem nigdy nie było tak: świat przestaje istnieć, wszystko cofnięte na bok. A Jadwiga nie zwraca na niego żadnej uwagi!

Gdyby choćby przelotny zainteresowany wzrok padł w jego stronę pytanie lub żart bez znaczenia. Czy to flirt, czy nie nic takiego nie było: Jadwiga Fomińska naprawdę nie interesował się Michałem Stasiem.

Choć był całkiem przystojny i wpisywał się we współczesne kanony męskiej atrakcyjności.

To był pierwszy duży zawód dla młodego człowieka: w szkole był pierwszym chłopakiem w wiosce i nie brakowało mu dziewczyn.

Jednak wszystko to brzmiało niepoważnie. Uczucie, które go ogarnęło, było nagle nowe i silne chyba właśnie tak wygląda prawdziwa miłość.

Trochę ulgi przynosi fakt, że dziewczyna wcale nie interesuje się żadnym z chłopaków w grupie.

Gdyby to się stało często myśli Michał nie wiem, co bym z nim zrobił!

Jadwiga topnieje w trzecim roku studiów: wobec Michała nic się nie zmienia on wciąż ją kocha!

Wtedy jakby nadeszła wiosna i roztopiła lód: dziewczyna zaczyna reagować na żarty kolegi z grupy, a kawaler podnosi się z nową energią.

Gdy razem jedzie do domu po prostu metrem w wyobraźni Michała tworzy się wątek ich szczęśliwego wspólnego życia.

Potem zaprasza ją na randkę i ona niespodziewanie zgadza się. Jadwiga zauważa, że podoba jej się przystojny Michał, którego fryzura przypomina jeża z kreskówek.

Zaproponował jej filiżankę pobudzającej kawy wtedy ta piosenka była na topie i słychać ją w każdym domowym radio. Spędzają cudownie czas, potem całują się: jego marzenie zaczyna się spełniać.

Pod koniec trzeciego roku już są parą. Na początku nowego roku akademickiego Jadwiga okazuje się w ciąży.

Tak się zdarza! Dziewczyna zachodzi w ciążę w dniu swoich urodzin: Michał przyjeżdża do niej 9 czerwca, kiedy jej rodzice są na wsi. W pośpiechu nie używają środków antykoncepcyjnych, myśląc, że przejdzie.

Ale nie przeszło. Wkrótce Jadwiga odkrywa, że dostała naprawdę królewski prezent

Spędzają wakacje z rodzicami, każdy po swojemu. Telefony komórkowe nie są wtedy wszędzie, więc młody ojciec dostaje radosną wiadomość dopiero po przyjeździe z południowej Polski.

To się dzieje pod koniec sierpnia. Spotykają się: Jadwiga jest bardzo zaniepokojona ma już dwa i pół, prawie trzy miesiące ciąży i trzeba coś decydować.

Wtedy okazuje się, że i Michał jest w pewnym zamieszaniu, bo nie wie do końca, co zrobić.

Kiedy leżą w łóżku, wszystko wydaje się romantyczne, ale w rzeczywistości wyłania się surowa prawda życia: problem ma zielone oczy

Małżeństwo wydaje się jeszcze przedwczesne jest młody! Rodzice tego nie przyjmą z radością. Co więc? Aborcja? Jadwiga nie zgodzi się rodzić bez męża! I ona też jest za młoda!

Na aborcję potrzebne są pieniądze, a także zgoda dziewczyny

Jednak jakby porwana wiatrem, zgadza się na każdy wariant tak, na każdy! Jak w filmie: wola, czy nie wszystko jedno! Tylko zrób coś, Michał!

Michał obiecuje coś zrobić, a potem to robi. To, co wywołuje zdumienie wszystkich, w tym samego siebie, to fakt, że nie przychodzi na pierwszą września lekcję.

Jak tak? Po prostu ucieka od odpowiedzialności

Gdyby ktoś mu powiedział, że tak może się stać, nie uwierzyłby!

Okazuje się, że zabrał dokumenty. Gdzie? Kto wie! Gdzieś do innego uniwersytetu! Jadwiga zostaje sama z problemem.

Koledzy z grupy też są zdezorientowani: Michał zniknął! Nie dzwonił do nikogo, a rodzice mówią, że przeprowadził się do wynajętego mieszkania, gdzie nie ma telefonu.

Krótko mówiąc, Jadwiga wymazana jest z życia: strata wolności wydaje się silniejsza niż czysta, wysoka miłość

Od tamtej pory mija wiele lat. Michał Stasiuk już dawno i szczęśliwie żonaty: niedawno jego syn ma dwadzieścia dwa lata.

Mężczyzna nie interesuje się swoją byłą ukochaną: umarła, tak po prostu umarła! I przez cały czas nie dowiedział się, co stało się z jej losem.

Z czasem coraz częściej dręczy go sumienie: może nie powinien był tak drastycznie działać? Przecież kochał Jadwigę! A to, co nosiło się w jej brzuchu, kochałby na pewno!

I żonę Michała też kochał, lecz to była inna miłość, nie taka jak z Jadwigą: tam były fajerwerki i skoki w śnieg po kąpieli.

Teraz wszystko spokojne i uporządkowane: poślubił się w następnym roku po rozstaniu z Jadwigą. Lena też uczyła się w tej samej grupie w zupełnie innym uniwersytecie, do którego się wycofał.

Michał nigdy nie opowiada żonie o tym wstydliwym incydencie: czy mężczyzna ma przyznać się, że uciekał z pola bitwy? Mieli wtedy coś w rodzaju tego.

Lena jednak od dawna wie o tym zdarzeniu: znajomi ujawnili całą niepożądaną prawdę. Zawsze znajdą się dobrzy ludzie w otoczeniu!

Żona jest kobietą mądrą i nie mówi mężowi: Wszystko wiem ach, hańba! Rozumie, że człowiek ma mieć swoje tajemnice, zwłaszcza gdy dotyczą czegoś naprawdę złego, o czym nie chce się pamiętać.

Sugeruje, że jest w temacie, bo to mogłoby zachwiać wizerunkiem przykładowego męża i prawdziwego twardziela, który rozwiązuje rodzinne problemy jednym zamachem. To nie sprzyjałoby wzmocnieniu małżeństwa, zwłaszcza że wszystko to działo się przed Leną: u niej z Michałem było w porządku!

W sobotę Szymon mówi, że przedstawi swoją dziewczynę: Ja i Zofia zamierzamy wziąć ślub!

Choć małżeństwo byłoby dla syna zbyt wczesne, dobrzy ojciec i matka nie sprzeciwiają się: jest już samodzielny, mieszka w jednopokojowym mieszkaniu podarowanym przez babcię i nie jest od nich finansowo zależny.

Kiedy Michał otwiera w sobotę drzwi synowi i jego dziewczynie, następuje szok: na progu stoi Jadwiga! Tak, jego Jadwiga, jakby nie minęły te długie lata! Właściwie nie Jadwiga, a jej dokładna kopia, niemal klon.

Właśnie tak ją zostawił tego sierpniowego wieczoru. I wróciła, by przypomnieć mu, że bumerang zawsze wraca!

Michał, nie będąc głupi, rozumie, że to nie jego była kochanka, a jej córka. Łącząc fakty, dochodzi do wniosku, że to może być nie tylko jej córka, ale i jego. To więc siostra Szymona z ojca. Czy można po niej poślubić?

Dorosły mężczyzna jest zakłopotany: to gorsze niż sama ciąża

W gardle wysysa mu się sucho, serce bije ponad sto uderzeń na minutę, przechodzi zimny pot: oto kara, boska sprawiedliwość!

Miał zachować się naturalnie: uśmiechnąć się i podtrzymywać rozmowę.

Michał stara się nie patrzeć na dziewczynę, obawiając się w oczach córki milczącego oskarżenia co, jeśli przyszła specjalnie siać zamęt w ich rodzinie? Może usłyszała od matki historię o ojcu, który ją zostawił, i przyjechała zemścić się.

Zakochała się w ich synu, a teraz twierdzi, że jest jego siostrą? No i…

Michałowi naprawdę źle. Dostrzegają to inni.

Może się położysz? pyta żona. Daj, zmierzę ci ciśnienie!

Mężczyzna zgadza się to dobry pretekst, by odejść od stołu

Tato, nie podoba ci się Zofia? pyta wracający po pożegnaniu syn. Zauważyłem, że nie patrzysz na nią! Czy to z powodu ciśnienia?

Ciśnienie naprawdę poszybowało: musiał wziąć tabletkę.

Nie poślubię jej! nagle krzyczy ojciec.

Dlaczego? dopytuje Szymon. Wyjaśnij!

Co można odpowiedzieć? Ta dziewczyna to twoja siostra? Zostawiłem jej matkę w ciąży dwadzieścia lat temu? Przyznać to jest ponad siły Michała, a nic innego nie przychodzi do głowy.

i tak po niej wyjdę za mąż! mówi Szymon i odchodzi.

No i co cię tak gryzie? pyta Lena. Dobra dziewczyna widać od razu! Lubi Szymona! Co cię tak porwało, tato?

Ty też tak! myśli Michał Stasiuk. Co teraz zrobić?

A naprawdę, co?

Dwa dni mija w nieludzkim cierpieniu: nawet w pracy musi zgłosić chorobę i wziąć zwolnienie z powodu kryzysu nadciśnieniowego.

Uspokój się, to nie ona! mówi żona przy kolacji.

Nie ona? pyta mąż. Co masz na myśli?

Tak, wiem! To nie córka Jadwigi, jeśli o to chodzi po prostu bardzo podobna, ten sam typ!

Lena wie, co mówi: kiedyś dobrzy ludzie pokazali wspólne zdjęcie, nieostro zrobione przez przyszłego męża w okresie dużej miłości do Jadwigi

Czy to możliwe?

Czy nie? Przecież istnieją konkursy sobowtórów! A jej matka ma na imię tak samo jak ja Lena! Tak, w sobotę jedziemy do nich! Co, pozwolisz synowi się ożenić?

Lena? Naprawdę Lena? To znaczy, Zofia nie jest jego córką?

Michał odetchnął z ulgą: teraz na pewno pozwoli. Jak Lena dowiedziała się o wszystkim? Jedno twarz!

Jednak po bliższym przyjrzeniu się mężczyzna zrozumiał, że się mylił

Skąd wzięło się to wrażenie, że Zofia wygląda jak Jadwiga? Inny kolor włosów! Inne oczy! Naprawdę, to nie cud w sitku.

Co go wstrząsnęło? To właśnie tak się bywa! Czy to znów sumienie budzi się w nim po raz kolejny?

O wydarzeniu Michał stara się nie pamiętać. Lena też nie zaczyna rozmowy: wiesz, że ja wiem, że ty wiesz!

Widzi swojego męża zdezorientowanego i tego jej wystarcza człowiek z poczuciem winy łatwiej manipulować.

Jest bardzo mądra jego Lena.

Michał zmienił się: w nim znacznie spadła pewność i prezencja, które kiedyś były w nadmiarze. Okazuje się, że nie jest wcale mężem w tradycyjnym sensie. A to najważniejsze

O tym nie mówią nikomu, bo wciąż wszystko wydaje się dobrze.