KULINARNA PRZYGODA.

WYPAD DO RESTAURACJI.

— Na przygodę! — powiedziały sobie do ucha nierozłączne przyjaciółki, wrzucając walizki do bagażnika pociągu.

Pociąg odjechał punktualnie i dotarł na miejsce bez opóźnień, dokładnie o ósmej rano. Ale zacznijmy od początku.

Lato było w pełni. Czerwiec przeleciał nad głowami jak odrzutowiec, nie zostawiając po sobie żadnych wyraźnych wspomnień. Tak, pierwszy miesiąc wakacji stopił się jak lody w pucharku, znikając w wirze codziennych problemów. A życie, jak wiadomo, pędzi nieubłaganie — ulotne, szybkie, pełne zamętu.

I oto lipiec podszedł cicho do drzwi, otworzył je swoim kluczem i bez zapowiedzi wkroczył do naszych mieszkań.

Każdy, kto pracuje na pięciodniówce, wie, jak trudno jest wytrzymać ostatnie godziny przed urlopem. Myślami jesteś już na wolności, ale ciało wciąż tkwi w pracy. Trzeba zebrać wolę w garść i cierpliwie czekać na upragnioną chwilę.

W takich chwilach klienci wydają się wyjątkowo marudni, szef — wścibski, a czas wlecze się niemiłosiernie.

— Ktoś chyba przybił wskazówkę młotkiem albo przykleił taśmą — pomyślała Kinga, patrząc na wiszący zegar. — No kiedy ten urlop wreszcie?

Jej serce waliło jak oszalałe, a dusza płonęła w oczekiwaniu na błogi wypoczynek.

— Mam ochotę na słodką kukurydzę, marynowane małże i krewetki — powiedziała głośno Agnieszka, gdy drzwi za kolejnym klientem się zamknęły.

Dziewczyny marzyły też o szkockiej whisky — nie raz zachwycała je swoim aromatem i bogatym posmakiem. Co prawda, dumny i szlachetny trunek może zagrać niezłego psikusa niedoświadczonym, ale co się odwlecze, to nie uciecze, prawda? Tu wszyscy zapominają o drugiej części przysłowia, ale nie będziemy wracać do przeszłości.

— A może by tak popływać w morzu? — zapytały się nawzajem w przerwie obiadowej. — Kto lub co może nam przeszkodzić?

W obecnych realiach wybór był oczywisty — na zagraniczne kurorty nie starczyło pieniędzy, a inne opcje, nawet po sprawdzeniu w Google, nie wchodziły w grę. Zdecydowały się na Bałtyk.

Wreszcie marzenia dwóch miłośniczek przygód, awanturniczek i idealistek w jednym, spełniły się!

— Wszyscy znajomi będą nam zazdrościć, więc nikomu na razie nic nie mówimy — uzgodniły między sobą i rzuciły się do pakowania.

Kto mi powie, jak upchać w jednej walizce tonę ubrań, butów, kosmetyków i innych „niezbędnych” rzeczy, bez których spokojnie można się obejść? Dla kobiet to zadanie porównywalne chyba tylko z wielkim twierdzeniem Fermata.

A oto dziewczyny nad morzem. Łagodne fale muskają brzeg. Krzykliwe mewy krążą nad wodą, wypatrując pożywienia. Idylla!

Plażowicze wchłaniają atmosferę spokoju i zadowolenia. Dorośli leniwie podgryzają słone paluszki i orzeszki, popijając zimnym piwem prosto z butelki. Dzieci pałaszują zapiekanki i rogaliki, które aż lśnią od tłuszczu.

— Stój prosto! Nie garb się! Prawą nogę do przodu! Patrz na mnie! Super! — Kinga wydawała instrukcje, robiąc Agnieszce zdjęcia nad wodą.

— Teraz z arbuzem. Świetne ujęcie! — z zadowoleniem oznajmiła, ocierając pot z czoła. — Zmieniamy się.

Fotosesja nad morzem to prawdziwa epopeja! Dziewczyny muszą być opalone, wysportowane i najlepiej bez worków pod oczami. Wszyscy wiedzą, że piwo przed snem nie sprzyja idealnej cerze, ale czasem, zwłaszcza na urlopie, trzeba sobie pozwolić na małe szaleństwo!

— Agnieszka! Co to ma być? Dlaczego na zdjęciu wyglądam, jakbym miała atak? Nie mogłaś mi powiedzieć? Boże, jak ty trzymasz telefon? Nie pstrykaj sto razy, znajdź dobry kadr i kliknij! — Kinga spojrzała na przyjaciółkę z wyrzutem.

— Ja zrobiłam ci super fotki, a ty? Tu wyglądam, jakbym miała cellulit, a na tym zdjęciu w ogóle nie wiem, kto to. Dobra, nie rób miny. Biorę kijek do selfie i sama to załatwię.

Agnieszka, czerwona z irytacji, już miała iść się kąpać, ale Kinga nie dawała za wygraną:

— No i kto się tu obraził? Chodź tu, piękna, zrobimy sobie selfie z melonem, bukietem lawendy i kieliszkami. Muszą być mega. Uśmiech! Gotowe!

Tym razem zdjęcia wyszły znakomicie.

— Kinga, nasz fotograficzny sukces trzeba uczcić. Co powiesz na kolację w restauracji? — zaproponowała zg— Świetny pomysł! Byle tylko tym razem nie wyszło jak poprzednio — odpowiedziała Kinga, już wyobrażając sobie elegancką kolację przy blasku świec, choć w głębi duszy czuła, że i tym razem może skończyć się na kanapkach z żabką i winem z dyskontu.