Historie
Kto jest winny? Kierowca!
Pracuję jako kierowca podmiejskiego autobusu. Jeżdżę codziennie, bo muszę spłacać kredyt na mieszkanie. Wstaję o szóstej rano, a o siódmej rozpoczynam zmianę. Na początku było mi bardzo trudno przyzwyczaić się do takiego harmonogramu, bo bardzo lubię sobie dłużej pospać.
Jeżdżę na bardzo długiej trasie, jednej z najdłuższych. Objeżdżam prawie całe miasto i kilka sąsiednich wiosek.
Dlatego chyba jak nikt inny znam mentalność naszych mieszkańców. Szczerze mówiąc, mam już dosyć wysłuchiwania ciągłych pretensji od pasażerów.
Bez względu na wszystko – to kierowca jest zły i kierowca jest winny!
Terminal do płatności kartą nie działa, czyja to wina? Kierowcy!
Nie mam, jak wydać reszty, bo prawie każdy płaci banknotami? No cóż, to też moja wina.
Cennik jest ogólnodostępny, każdy może sobie sprawdzić cenę i przygotować odliczoną kwotę, ale po co? Kierowca zawsze powinien mieć drobne!
„Dlaczego nie wydał mi pan reszty?!!!”. Naprawdę, nie mogę ci wydać za minutę? Może dlatego, że muszę skoncentrować się na drodze, a najważniejsze jest dla mnie bezpieczeństwo pasażerów? I moje ulubione „Powinien pan”. Ludzie uwielbiają mówić mi, co powinienem, a czego nie powinienem robić.
Co zrobić, żeby ludzie zrozumieli, że kierowca autobusu nie ponosi winy za wszystkie problemy? Dlaczego cały czas muszę to znosić? Niektórzy jeszcze piszą skargi, jeżeli coś im się nie podoba. A potem co? Obcinają mi pensję, bo jestem „nieuprzejmy”.
Czasami myślę, że praca z ludźmi to nie jest moja bajka.
– Świetlano, ale przecież tam zimą jest zimno!
Była zima 1950 roku, a mróz wdzierał się aż po kości. W ciemnym pokoju, z glinianymi ścianami i zapachem wilgoci, siedemnastoletnia dziewczyna jęczała, trzymając się prześcieradeł, gdy skurcze potrząsały jej ciałem. Była sama, oprócz położnej, starszej kobiety z szorstkimi rękami i sercem przyzwyczajonym do tragedii.
Rok powoli umierałam z nieznanej choroby, a wczoraj ujrzałam, jak synowa wsypuje biały proszek do mojego słoika z cukrem.
– No cóż, oddacie mnie z powrotem do domu dziecka?
«Kiedy już cię nie będzie?» — szepnęła synowa przy moim szpitalnym łóżku, nie wiedząc, że słyszę wszystko i dyktafon nagrywa każdy szept.
Mamo, tata miał rację, kiedy mówił, że coś jest nie tak z twoją głową! Teraz sam widzę, że jesteś nienormalna. Nie próbowałaś leczenia? – Wydał synWtedy w drzwiach pojawiła się jego siostra, trzymając w rękach kartkę z przeprosinami i obietnicą pomocy.
– Mamo, chcesz oddać nasze mieszkanie bratanowi? A potem przyjść do mnie zamieszkać? Nie pozwolę!
Nigdy nie zapomnę dnia, w którym znalazłem płaczące niemowlę w wózku przed drzwiami mojej sąsiadki Anny – Anna była równie zdumiona jak ja.
Zabrali mnie do domu opieki, by ukraść mój dom, ale zapomnieli, że firma, w której pracowali, też była mojaJednak kiedy odkryli, że kontroluję zarówno nieruchomość, jak i przedsiębiorstwo, ich własne plany legły w gruzach.
– Cierpliwości, córeczko! Jesteś już w nowej rodzinie i musisz szanować ich zasady.
– To koniec, Aniu, między nami wszystko skończone! Pragnę prawdziwej rodziny, dzieci. Ty nie możesz mi tego dać. Długo czekałem, wytrzymywałem
Dziś rano 18-letnia dziewczyna urodziła córeczkę. Zaraz potem złożyła oświadczenie…, zamówiła taksówkę i wyszła ze szpitala położniczego, nie oglądając się za siebie. Nawet nie przyszło jej do głowy, że…
A po co tu do mnie przyjechałaś, mamo? Przecież całe życie pomagałaś Nadziei, to teraz do niej zwróć się o pomoc! – oświadczył mi syn.
„Mamo, a gdzie te dwieście tysięcy złotych, które Kira przelewa ci co miesiąc?” — po tych słowach na mojej kuchni zapanowała nie tylko cisza
Sergeusz stracił siostrę. Pojechał na wieś, by ją pochować. Tamara, jego żona, została w domu – zdrowie jej nie pozwoliło pojechać
Przez osiem lat mój mąż zabraniał mi odwiedzać dom jego rodziców w małej polskiej wsi.
Marysia płakała przy grobie przyjaciółki Oli. Czterdziesty dzień, a na grobie nie ma ani jednego kwiatka…
Miliarder zobaczył biedną dziewczynę zaginającą jego zagubiony naszyjnik – to, co zrobił potem, zszokowało wszystkich!
Gdy Ireczka miała dwa lata, mieszkała w domu dziecka. Przyjechałam, żeby fotografować dzieci. Powierzono mi te najbardziej wymagające, najtrudniejsze do adopcji.
Z Olegiem przeżyliśmy razem 12 lat. Przez ten czas nie dorobiliśmy się kredytu hipotecznego, za to mieliśmy samochód, stałą pracę oboje i syna w piątej klasie podstawówki.
– Świetlano, ale przecież tam zimą jest zimno!
Była zima 1950 roku, a mróz wdzierał się aż po kości. W ciemnym pokoju, z glinianymi ścianami i zapachem wilgoci, siedemnastoletnia dziewczyna jęczała, trzymając się prześcieradeł, gdy skurcze potrząsały jej ciałem. Była sama, oprócz położnej, starszej kobiety z szorstkimi rękami i sercem przyzwyczajonym do tragedii.
Rok powoli umierałam z nieznanej choroby, a wczoraj ujrzałam, jak synowa wsypuje biały proszek do mojego słoika z cukrem.
– No cóż, oddacie mnie z powrotem do domu dziecka?
«Kiedy już cię nie będzie?» — szepnęła synowa przy moim szpitalnym łóżku, nie wiedząc, że słyszę wszystko i dyktafon nagrywa każdy szept.
– To koniec, Aniu, między nami wszystko skończone! Pragnę prawdziwej rodziny, dzieci. Ty nie możesz mi tego dać. Długo czekałem, wytrzymywałem
Dziś rano 18-letnia dziewczyna urodziła córeczkę. Zaraz potem złożyła oświadczenie…, zamówiła taksówkę i wyszła ze szpitala położniczego, nie oglądając się za siebie. Nawet nie przyszło jej do głowy, że…
A po co tu do mnie przyjechałaś, mamo? Przecież całe życie pomagałaś Nadziei, to teraz do niej zwróć się o pomoc! – oświadczył mi syn.
„Mamo, a gdzie te dwieście tysięcy złotych, które Kira przelewa ci co miesiąc?” — po tych słowach na mojej kuchni zapanowała nie tylko cisza
Sergeusz stracił siostrę. Pojechał na wieś, by ją pochować. Tamara, jego żona, została w domu – zdrowie jej nie pozwoliło pojechać
-
Ciekawostki3 lata agoPrzyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył
-
Ciekawostki3 lata agoBrat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice
-
Rodzina4 lata agoObaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia
-
Historie4 lata ago„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech