Kto budzi dzieci, niech je też usypia!

Mój mąż i ja mamy dwoje dzieci, bliźniaczki Lenę i Amelkę. Kiedy zaszłam w ciążę, nie spodziewaliśmy się aż dwójki, ale uznaliśmy, że to podwójne szczęście, ale również dwa razy większa odpowiedzialność.

Ale nic, z czasem przyzwyczailiśmy się do tego, chociaż nadal mamy jeden problem – popołudniową drzemkę. Teraz dziewczynki wieczorem łatwo zasypiają i trudno je obudzić, w przeciwieństwie do innych dzieci, które budzą się przy najmniejszym hałasie. Ale w dzień… Nie wiadomo dlaczego, ale ich sen po obiedzie wcale nie jest twardy. Łatwo się budzą. Żeby nie hałasować i żeby spały, trzeba się po prostu kłaść razem z nimi, inaczej nie ma mowy, żeby w ogóle zasnęły.

Pojawił się jednak inny problem. Ojciec mojego męża kupił sobie garaż niedaleko naszego domu. I nie, w jego przypadku to wcale nie jest miejsce na samochód. Ukrywa się tam przed żoną, żeby pić piwo z kolegami.

To by jeszcze nie było nic złego, gdyby nie odwiedzali nas wszyscy razem prawie każdego dnia, zwłaszcza w porze obiadu!!! Ale nie powiem przecież ojcu mojego męża „niech tata do nas nie przychodzi, bo dzieci śpią”. Sam mógłby się domyślić.

Dlatego postanowiliśmy z mężem pokazać mu, jak trudno jest ułożyć dziewczynki do snu po jego wizytach z kolegami.

Poprosiliśmy go, żeby przyszedł do nas i posiedział z dziewczynkami przez godzinę (po obiedzie). Wybraliśmy taki dzień, żeby teściowa była zajęta w pracy i żeby teść nie mógł przyjechać razem z nią.

Powiedzieliśmy, że dzieci mocno śpią, tylko trzeba pilnować, żeby nic im nie przeszkadzało.

A sami urządziliśmy przyjęcie w ogrodzie dla naszych znajomych z pracy. Oczywiście, uprzedziliśmy o tym ojca i powiedzieliśmy, że ze względu na gości nie będziemy mogli zająć się dziećmi.

O, chcielibyście zobaczyć ten obrazek. Po godzinie od rozpoczęcia eksperymentu postanowiliśmy sprawdzić, czy wszystko w porządku. Wchodzimy, a ojciec męża jest cały mokry, koszulę ma poplamioną, zużyte pieluchy leżą na podłodze, a dzieci krzyczą i wyrywają mu resztki włosów z głowy.

Oczywiście, pomogliśmy z mężem położyć dziewczynki spać, a impreza wkrótce dobiegła końca.

Teść powiedział, że nie miał pojęcia, jak trudno jest nam poradzić sobie z dziećmi i przeprosił. Obiecał, że on i jego koledzy nie będą już nam przeszkadzać.

Od tamtej pory przychodził do nas tylko sam i po cichu.