Rodzina
Krewni przyszli i najedli się do syta, popijając rybkę niezgorszymi trunkami. Postarali się i zjedli wszystko! Jeszcze ciasto ze sobą zabrali. A później poskarżyli się mężowi gościnnej gospodyni, sąsiadom i wspólnym znajomym. Powiedzieli, że podała im ziemniaki w mundurkach na odświętny obiad! Wszyscy się dziwili i im współczuli. Niektórzy usprawiedliwiali młodą gospodynię – nie ma jeszcze doświadczenia! Ale, rzeczywiście, z tymi ziemniakami to przesadziła! Nikomu by do głowy nie przyszło, żeby coś takiego podać na stół
Pewna świeżo upieczona żona przyjmowała u siebie krewnych męża: teściową, ciotkę i wujka, siostrę i szwagra. Bardzo się starała. Jak to się mówi, wychodziła ze skóry, żeby dobrze wypaść. Nakryła stół białym obrusem, wyciągnęła serwis po babci, a jedzenie kupiła za premię, którą dostała w pracy. Upiekła rybę, wykosztowała się na łososia. Ułożyła na talerzu, obłożyła cienko pokrojoną cytryną. Podała wołowinę i długo dojrzewającą szynkę. Marynowane borowiki w eleganckich miseczkach. Gorące ziemniaki w mundurkach ułożyła na stylowym półmisku. A na deser przygotowała całą masę słodkości!
Krewni przyszli i najedli się do syta, popijając rybkę niezgorszymi trunkami. Postarali się i zjedli wszystko! Jeszcze ciasto ze sobą zabrali. A później poskarżyli się mężowi gościnnej gospodyni, sąsiadom i wspólnym znajomym. Powiedzieli, że podała im ziemniaki w mundurkach na odświętny obiad! Wszyscy się dziwili i im współczuli. Niektórzy usprawiedliwiali młodą gospodynię – nie ma jeszcze doświadczenia! Ale, rzeczywiście, z tymi ziemniakami to przesadziła! Nikomu by do głowy nie przyszło, żeby coś takiego podać na stół.
Ale czy krewni skłamali? Były ziemniaki? Były! To czysta prawda. A łososia, wołowinę, szynkę i borowiki po prostu przemilczeli. Nie należy więc zbytnio wierzyć w historie opowiadane przez takich ludzi. Zjedzą wszystko, ale będą mówić tylko o ziemniakach. I opiszą cię jako osobę chciwą i niegościnną… Sami skorzystają, a potem tak ci się odwdzięczą. I się nie wytłumaczysz. No, bo były ziemniaki? Były!
Żona czasami widuje się z tymi krewnymi. I na stół stawia herbatę bez cukru. Cukier jest niezdrowy. Przyszli na herbatę – proszę, jest herbata. Tylko herbata. W zwykłych szklankach. Wypiłeś herbatę? To dobrze. Idź i powiedz. Bo i tak powiedzą to samo. Takie ich prawo. Ale kiedy mówią o herbacie – to nie jest ci przykro. Częstowanie ciastami i innymi smakołykami tych, którzy przychodzą do nas z konkretnym nastawieniem, nie ma sensu – będzie tylko gorzej. Zapamiętają tylko ziemniaki w mundurkach – więc nie warto dla nich się starać.
— Kota już od pół roku nie ma wśród żywych — powiedziała staruszka do mężczyzny, który przygarnął Borysa.
— Kota od pół roku nie ma wśród żywych — rzekła babcia mężczyźnie, co przyjął Borysa.
Mąż chciał odpocząć od nas i zwiał do teściowej. Wrócił—i zdębiałA w domu czekała na niego nowa, lśniąca kuchnia, którą żona urządziła za pieniądze odłożone na jego wymarzony motocykl.
Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.
Na jubileusz męża jego matka zaprosiła czterdzieści osób – gotować i płacić oczywiście miałam ja. Ale się przeliczyliZamiast tego to teściowa musiała sama wszystko zorganizować i zapłacić za catering.
Na urodziny męża teściowa zaprosiła czterdzieści osób — gotować i płacić, oczywiście, musiałam ja. Ale się przeliczyli.
Mąż oddał mamie naszą nową pralkę. Ale to nie mnie przyszło prać ręcznie.
Mąż oddał mamie naszą nową pralkę. Ale to nie ja musiałam prać ręcznie.
Pies ciągnął Walerego w stronę ruin: to, co zobaczył, wprawiło go w osłupienieTam, wśród gruzów, leżał stary, zardzewiały sejf, a z jego uchylonych drzwiczek wysypywały się przedwojenne złote monety.
Pies ciągnął Waldka w stronę ruin: od tego, co ujrzał, aż osłupiałW ruinach, w świetle zachodzącego słońca, dostrzegł stare, pożółkłe zdjęcie swojej zaginionej przed laty siostry.
„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.
Wira smażyła kotlety, gdy do kuchni wszedł mąż. – Wiro, musimy porozmawiać – rzekł stanowczo Igor. – Mów – odrzekła żona. – Może usiądziesz i posłuchasz? – w głosie Igora zabrzmiała niecierpliwość. – Muszę cały czas patrzeć na kotlety – odpowiedziała żona. – Co chciałeś mi powiedzieć? – Igor się potknął, ledwo dobierając słowa. – Spotkałem inną kobietę… odchodzę od ciebie! – Gratuluję ci. I bardzo się cieszę za ciebie! – spokojnie powiedziała Wira. – Co masz na myśli, gratuluję? Czy cieszę się z ciebie? – mąż spojrzał zaskoczony. Ale Igor nawet nie mógł sobie wyobrazić, co Wira w tej chwili zamierzała.
Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.
Druga teściowa…
– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.
Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.
No co, pokaż swoją wieśniaczkę! – uśmiechnęła się matka. Ale na widok Wiki zamilkła.
– Co my tu robimy? Czemu wdzieramy się w czyjś dom?
— Nie. Postanowiliśmy, że lepiej nie przywozić twojej żony i dziecka do tego mieszkania. Nie będziemy długo znosić niedogodności i w efekcie poprosimy was o wyprowadzkę. — A twoja żona potem wszystkim powie, że wyrzuciliśmy was z małym dzieckiem na ulicę.
— Kota już od pół roku nie ma wśród żywych — powiedziała staruszka do mężczyzny, który przygarnął Borysa.
— Kota od pół roku nie ma wśród żywych — rzekła babcia mężczyźnie, co przyjął Borysa.
Mąż chciał odpocząć od nas i zwiał do teściowej. Wrócił—i zdębiałA w domu czekała na niego nowa, lśniąca kuchnia, którą żona urządziła za pieniądze odłożone na jego wymarzony motocykl.
Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.
Na jubileusz męża jego matka zaprosiła czterdzieści osób – gotować i płacić oczywiście miałam ja. Ale się przeliczyliZamiast tego to teściowa musiała sama wszystko zorganizować i zapłacić za catering.
„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.
Wira smażyła kotlety, gdy do kuchni wszedł mąż. – Wiro, musimy porozmawiać – rzekł stanowczo Igor. – Mów – odrzekła żona. – Może usiądziesz i posłuchasz? – w głosie Igora zabrzmiała niecierpliwość. – Muszę cały czas patrzeć na kotlety – odpowiedziała żona. – Co chciałeś mi powiedzieć? – Igor się potknął, ledwo dobierając słowa. – Spotkałem inną kobietę… odchodzę od ciebie! – Gratuluję ci. I bardzo się cieszę za ciebie! – spokojnie powiedziała Wira. – Co masz na myśli, gratuluję? Czy cieszę się z ciebie? – mąż spojrzał zaskoczony. Ale Igor nawet nie mógł sobie wyobrazić, co Wira w tej chwili zamierzała.
Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.
Druga teściowa…
-
Ciekawostki3 lata agoPrzyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył
-
Ciekawostki4 lata agoBrat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice
-
Rodzina5 lat agoObaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia
-
Historie4 lata ago„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech