Konflikt

Katarzyna literowała wiadomość jeszcze raz, a następnie kliknęła w „wyślij”. Gotowo. Teraz mogła już wypić herbatę. Usiadła wygodnie w krzesle, rozluźniła się na chwilę, po czym zamknęła pocztę i wstała z biurka, odchodząc z gabinetu.
W pomieszczeniu relaksacyjnym za stolem siedziała tylko Zuzanna, przygniatana łzami. Katarzyna zwykle unikała mieszania się w cudze sprawy. Pewnie się zażarzyła w pracy. Włączyła czajnik, wzięła swoją kubek z półki, dosypała dwie łyżeczki soku kawy i czekała, aż woda zawiśnie.
Zuzanna przełknęła z trudem i odwróciła wzrok w stronę okna.
– Co się stało? Szef znów coś pokręcił?
– Dlaczego interesuje Cię moje sprawy?
– Anielski, chciałam pomóc.
– Nie potrzebuję.
– A czemu się wołas?
Zuzanna nagle przypomniała sobie, jak niedawno widziała ją w eleganckim samochodzie, jej triumfalny uśmiech kierowany do osób stojących na schodach przed biurem. Teraz, gdy ten samochód zniknął bez pożegnania, konkretna kobieta płacze o swoich zgubionych marzeniach.
Woda zgasnęła, Katarzyna nalała parafianki do kubka i usiadła naprzeciw Zuzanny. Przesunęła do niej paczkę serwetek.
– Ugotuj się. Nie chciałoby się, żeby wszyscy w słownie wiedzieli o Twoich sprawach. I szybciej decyduj się na to.
Zuzanna wpatrywała się w nią błędnym wzrokiem.
– Skąd ty… – zapytała, unosząc owoce zmęczonego płaczu.
– Jakoś się domyślam. Mówił, że Cię kocha, obiecywał złote góry, a potem zniknął, nie odpowiadając na rozmowy. Ty masz dwa plusy. Stare jak światowa podstawieńka.
Katarzyna zdjęła krowę i wypchnęła ją do serwisu.
– Możesz zostawić dziecko? Przemyśl. Zrodzisz, nocami będziesz robić tłumaczenia, by nie umrzeć z głodu. Potem oddasz go do przedszkola, wrócisz do pracy. Będziesz błagana na opiekę. Spotkania i trudne kwestie tłumaczeń przestaną być Ciowe. Zstąpiasz do szkoły, bierzesz rekrutację, by jakoś przetrwać.
Później wyjdzie za inżyniera, myśląc, że to u cywilem zduplikuje się łatwiej. Zrodzi tu jego dzieci, będzie się zwijać, jak ziemniakan, nie śpiąc całymi nosem. Gdy tylko zauważy, że jesteś wyczerpana, zacznie szukac innych, potem nawet opuści Cię, jak ten. Zdecyduje, że całkowita młodość i wolność kosztuj lepiej niż wysokie opieki. A ty przez całe życie będą się napinać, by wyżywić dzieci, ubrać je…
– Zamknij się! Nic nie wiesz! – przerwała ją Zuzanna.
– Czego tu nie wiedzieć? Samopoczucie. Wystarczyło to zarysować. Przemyśl.
– Ty… jesteś chłodna! – rzuciła dziewczyna, wychodząc z pokoju, pozostawiając na stole serwetki z wyłupiastymi łzami.
Katarzyna odstawiła kawę. Jeszcze jedna patyka, wpadające w sieć miłości. Czy może wszystko zaczyna się inaczej? Może ten gość z samochodem wróciłby, przyszedłby do niej… Ale teraz jest albo za małżenkiem, albo szuka lepszego kierunku.
– Czeka Cię Pan Jan Abramowicz. – W drzwiach stanęła sekretarka, Małgosia.
– Idę – powiedziała Katarzyna, wypiła kawę, umyła kubek i powróciła do szefa.
– No więc, chcesz już z nami się rozstać? I tak dobrze. Tam bardziej się rozwija. Ale nie zapomnij o nas. Napisz wypowiedzenie. Zarządziłem, by księgowo Ci szybciej wyrobić. Nie musisz dorysować. Powodzenia…
Katarzynę nawykali nazywać karierówką, zazdrościli. Najlepsze oferty przyspieszały mu, chwalił jej tłumaczenia. Potrafiła starać się z nabrzmiałymi biznesmenami czy z pestkami szefa. Wyglądała na nieosłabnącą, chłodną i obliczeniową. O nią krążyły plotki, od najbardziej absurdalnych, po banalne: że jakiś mężczyzna ją zostawił, rozczarowała się w miłości, poświęciła karierze. Że uwielbia aż na jej aurę. O tym, że to wszystko było nieprawdą, wiedziała tylko ona sama.
Od dawna podjęła decyzję, że kariera będzie pierwsza, a potem cała reszta. Że liczy się tylko sama, a nie to „pewne męskie ramię”. Żadnego rozczarowania czy smutnych doświadczeń w życiu prywatnym. Pomogła jej w tym rozmówka z rodzicami, która miała miejsce dawno temu…
Rodzice często się mieszali, prawie codziennie. Matka zawsze znajdowała preteksty. Ale niezależnie od tego, jak się zaczynała, kończyła się Accusationsiem, że ojciec ma mało pieniędzy, że zawodzi jej nadzieje, że jest对待 like a failure, a jej życie pokrzywdził…
Ojciec kiedyś próbował prowadzić biznes, ale partnera oszukał i zabrał mu wszystko. Ojciec nie wydął, a zostawił się do pracy w kolegialnym. Uciciło i respektował. Ale to matka nie chciała odpuścić, skarciła ciągle pieniędzy, porównywała z małżonkami znajomych, wymagała, by zmienił pracę i zaczął zarabiać. Ojciec jednak nie chciał więcej mieć styczności z biznesem.
By obchodzić na głowę, matka znalezła podstawchanie, a teraz często opóźniała się po pracy. W domu miała ten dzień, Katarzyna spała. Zbudziła się od hałasu. Matka upadła coś w przedpokoju i napiętnała się.
– Cicho! Cały dom niech śpi. Znasz porę? Nie mów, że byłaś w pracy… – usłyszała Katarzyna głos ojca.
Matka przemawiała coś niezrozumiale.
– Pijana jesteś? Nie myślisz o córce? Ona rośnie, rozumie wszystko.
– Wypuść mnie. Jestem zmęczona, – szepnęła matka.
– No to jeszcze bardziej…
Katarzyna wstała i cicho wyszła, by słyszeć lepiej.
– Jakie pretensje? Ty nawet nie możesz znaleźć robota z dobrej pensji, muszę obie pracować. Na Twojej mieszkaniach można umrzeć. Dlaczego troszczysz się o córkę? Ona rósł, miała różne rzeczy, cóż tu jedno, to drugie? Ścieżki i odzież. Ja od dawna nic sobie nie kupowałam.
– Wiem, gdzie pracujesz. Ty… – ojciec wyrzucił matkę z obrzydzeniem.
– A cóż? Jeśli zapłać, to mogę leżeć. Zarabiaj sam, a ja siedzę domu. Nie możesz? To milcz. Ty jesteś nicstwy, bezużyteczna dusza. I pamiętaj, czego mi obiecywałeś? Że nie brak mi niczego. Że na wszystko dla mnie. Prosto, a gdzie to? To, albo coś? Na to nie oprzy. bezność. Durnuch. Ja, głupia, uwierzyła…
– Już późno. Porozmawiamy jutro, – błagał ojciec.
– Nic, powszechnie mówi, jaki jesteś. Nie ma od ciebie żadnej korzyści. Gdzie ty jedziesz?.. Idź. Kobieta z karetki, a chcę się ulżyć. – Matki głos padł, czując się wasalnie. Potem nagle przeszedł w śmiech. Katarzyna usłyszała cios. Matka krzyczała, przeklinała ojca i wyganiała go z domu.
– Idź, nie potrzebujesz mnie. Czyjaś już ktoś, kto dba.
Buty, które były na lodzie parafianki, zmarzły. Katarzyna tego nie powinna była słyszeć. Posłuchawszy chwilę dłużej, wróciła do pokoju, usiadła w łóżku, przykrywając się ciepłym poszyciem.
Rodzice często się kłócili, ale tak… Wtedy Katarzyna dowiedziała się, że matka jest z kimś innym. Rano, gdy wstała, ojciec nie był w domu. Matka wyglądała na zmęczoną, nie spojrzawszy na córkę.
– Gdzie tata? – spytała Katarzyna, gdy ojciec nie wrócił nocą.
– Na wyjeździe…
Potem matka znów wróciła późno. Katarzyna stała przy oknie i czekała. Widziała, jak koło podjazdu zatrzymał się jeep, z niego wyszła matka, ale nie natychmiast. Samochód odjechał, a Katarzyna schowała się pod kołderkę, robiąc, że śpi.
Następnego dnia zapytała:
– Wy rozwiązujecie? Masz kogoś? Zauważyłam…
– Już jesteś dorosła. Miałabym nadzieję, że kiedyś mnie zrozumiesz.
Katarzyna jednak nie zrozumiała, nie chciała. Tata był dobry, nie pił, w dzieciństwie катал się z nią na sankach, prowadził latawiory. A przecież ten drugi był lepszy? I Katarzyna powiedziała, że nie chce zrozumieć matki, że chce żyć z ojcem. Naprawdę przyszła do niego do kolegium.
– Mama ma rację. Jestem nieudacznikiem. Nie mogłem jej dać życia, w jakim marzyła. Może on jest tym, kogo naprawdę potrzebowała. Tak bywa. Przyjąłbym Cię, ale mieszkam u stryja Marcina. U niego są dwie pokój, dzieci, ja śpię w kuchni. Niemal nic Ci nie mogę dać. Przepraszam.
Wtedy Katarzyna podjęła decyzję, że więcej nie będzie zależna od nikogo, od żadnego „pewnego męskiego ramienia”. Naprawdę wszystko będzie osiągać sama. Miłość nie istnieje, jeśli tak łatwo przebiega. pieniądze są ważniejsze niż miłość. Tylko tak. Jej córka nigdy nie będzie świadkiem kłótni, uprzedzeń czy narady. Nigdy.
Starała się nie zwracać uwagi na późne wrócenia matki. Po ukończeniu szkoły, Katarzyna zarejestrowała się na studia specjalistyczne w Krakowie, zawarła umowę z instytutem językowym i mieszkała tam. Tam były mnóstwo książek, reszta czasu poświęcała filmom w oryginale. Do domu wracała, by zasnąć. Już od czasu studentki uczyła naNosem.
Rodzice rozwiedli się, a matka zaczęła życie z innym mężczyzną. Ojciec również mieszkał u kogoś, mówił, że trzyma trzecie miejsce w lokatorów. Zyskił przedstawienie konkretnego kierunku. Katarzyna zaprosiła go, ale ojciec odmówił, mówiąc, że nie chce jej nudzić.
Jeśli z ojcem podtrzymywała więzi, czasami go odwiedzała, to z matką niemal się nie kontaktowała. Oba się na siebie nudzą. Katarzyna nie mogła wybaczyć matce sztuczności, a matka była zła, że córka wybrała stronę ojca. Tak szło dalej. Katarzyna pracowała jako tłumacz, robiła tłumaczenia i prowadziła lekcje ołtarzowe.
A miłość… Były chłopcy. Ale Katarzyna zauważyła, że ich interesuje nie tylko ona, ale i jej mieszkanie. Łatwiej, nie jest konieczne się napinamać, szukać Katarzyny z mieszkaniem. Wyjątkowo w tym kierunku nie chciała iść.
Jednego dnia w mieście była wystawa z udziałem zagranicznych firm, Katarzynę zaproszono, że działa. Podobało jej się. Wtedy zaproszono ją do Warszawy. Poprosiła o czas. Dziś podjęła decyzję.
Po pracy postanowiła odwiedzić ojca.
– Tata, wyjeżdżam do Warszawy. Mieszkanie jest puste, możesz wrócić. Obiecujesz, że jeśli coś Ci będzie potrzebne, powiesz. Obiecujesz?
– A nic mi nie będzie potrzebne. Nie wyjedę. A jeśli mama zdecyduje, że sprzeda mieszkanie? Już się tutaj nauczyłem. Ty tylko dzwoń.
– Będę, obiecuję, tato.
– Za roztargnienie?
– No, nie, miałabym chleb. Maria zrobiła barszcz! – powiedziała Katarzyna, mrugnęła do ojca. „W porządku, nie wstydź się. Ale dam sobie radę.”
– Z mamą weź się pożegnać. Jeszcze na nią wpłynęła?
– W porządku, tato, muszę biec. Trzeba przygotować bagaże. Wpadnę pożegnać się. – Katarzyna objęła ojca i pocałowała w głowę.
Około długo wzrostała na niego.
Katarzyna długości do ostatniego, ale w końcu postanowiła się pożegnać z matką. Relacje były chłodne i pełne napięcia.
Znalazła ją, gdy matka zbliżała się do domu. Szła powoli, z dwoma ciężkimi torbami, patrząc w ziemię. Katarzyna chciała ją dobiec, ale wtedy z mieszkania wyszedł mężczyzna. Zapytał coś matki.
– Nie dam! Znowu wypije… Dlaczego się sam nie zajął? Prosił, by przestało być darmożerny…
Katarzyna odwróciła się i poszła w drugą stronę. Telefować później. Znowu przypomniała sobie wcześniejsze rozprawy rodzinne. Co tam, mama chciała sobie znaleźć „pewne ramię”, a znalazła jeszcze gorzej. Obiady na matkę i ojca. Dlaczegoby? Jeśli nie byłoby tej kłótni, Katarzyna pewnie dawno by kogoś pokochała, jak Zuzanna, wyszła za mąż, zaopiekowała. Jej życie przebiegło inaczej. Z Warszawy, z karierą… Nic. Miejsce będzie jej własne, a fundamenty… bez nich nie upadnie.
Rodzice często tak zajęci swoimi sprawami, że nie zauważają dzieci, myślą, że te niczego nie widzą, nie rozumieją. Ale dzieci słyszą i zapamiętują każde gorące słowo, budują swoje życie według scenariusza rodziców lub wybierają przeciwny,수를.