Kiedy mnie nie było, moja mama postanowiła zaktualizować garderobę mojej córeczki i wyrzuciła wszystkie stare rzeczy.

Nie wiem jak wy, ale ja osobiście uważam, że małemu dziecku wcale nie trzeba kupować jakichś modnych, nowych rzeczy.

Mam dziesięciomiesięczną córeczkę i, pewnie jak każda mama, piorę ubrania codziennie, a czasem nawet po kilka razy w ciągu dnia. Oczywiście, kiedy przygotowywałam się do roli mamy, kupiłam trochę nowych ubrań i wyobrażałam sobie, jak ładnie będę ubierać moją córeczkę.

Ale już w pierwszym miesiącu po porodzie zdałam sobie sprawę, że to strata czasu i pieniędzy. Dzieci rosną bardzo szybko – połowy nowych rzeczy moja córka nawet nie założyła. A te, w które zdążyłam ją ubrać, brudziły się z prędkością światła.

Postanowiłam więc nie przejmować się zbytnio wyglądem jej ubranek – najważniejsze, żeby były wyprane i wyprasowane. Takie moje podejście nie przeszkadzało nikomu poza moją matką. Włączył jej się tryb „superbabci” i swojej wnuczce kupowała wszystko, co tylko mogła.

Na początku to było nawet dość miłe, ale z czasem zrobiło się bardzo denerwujące. Raz za razem moja mama kupowała jakieś zabawki i wręczała wszystko w taki sposób, jakbyśmy nie byli dobrymi rodzicami, bo sami niczego dziecku nie kupujemy. A kiedy mieliśmy to robić? Prawie codziennie przynosiła coś nowego, nie było żadnej potrzeby, żeby kupować kolejne rzeczy.

No cóż, zabawki jeszcze jakoś zniosłam. Część dawałam córce do zabawy, a drugą część chowałam, żeby się nie znudziła i żeby niepotrzebnie nie rozpraszać jej uwagi. Jednak jeżeli chodzi o ubrania, to zaczynałam tracić cierpliwość.

Jakoś akurat pilnie musiałam iść do pracy. Chociaż oficjalnie byłam na urlopie macierzyńskim, to dyrektor zaproponował mi podwójną stawkę i oczywiście się zgodziłam. Poprosiłam więc mamę, żeby zaopiekowała się wnuczką.

Kiedy wróciłam wieczorem do domu, z trudem rozpoznałam własną córkę. Zobaczyłam nowe ubranka i nie rozumiałam, skąd się wzięły. Mama wyjaśniła, że ​​trochę zaktualizowała garderobę wnuczki.

Trochę? Kiedy otworzyłam szafę, nie znalazłam tam żadnych starych rzeczy! Wszystkie półki były wypełnione nowymi ubraniami w jednym rozmiarze. „Dlaczego to zrobiłaś? Za miesiąc trzeba będzie kupić wszystko od nowa, i tak w kółko! Wydałaś pieniądze na coś, czego nawet nie zdąży założyć.”

Nie, nie żal mi pieniędzy na nowe ubrania dla mojej córki, ale nie sądzę, żeby były konieczne dla 10-miesięcznego dziecka. Nie wychodzimy nigdzie poza sklepem i placem zabaw. Na takie wyjścia mam ją stroić? Nie wydaje mi się.

Rozumiem, że trzeba będzie ładnie ubrać dziecko do przedszkola czy na jakąś imprezę, ale moja córka jeszcze do tego nie dorosła.

Pokłóciłyśmy się wtedy bardzo z moją matką i zabroniłam jej przynosić cokolwiek bez mojej wiedzy i pozwolenia.

Nie sądzę, że przez to stanie się złą babcią, wręcz przeciwnie, dziecko będzie czekało na nią, a nie na prezenty.