Uncategorized
Jestem emerytką – gdy sprzedawałam obwarzanki na moim stałym rogu, próbowano mnie oszukać
Jestem emerytką podczas sprzedaży obwarzanków próbowali mnie oszukać.
Stoję sobie na swoim stoisku z obwarzankami na rogu, jak co dzień kiedy podchodzą do mnie dwaj mężczyźni. Elegancko ubrani: garnitury, krawaty, skórzana teczka. Tak wyglądający, że od razu widać, iż chcą udawać ważniaków, ale już z daleka czuję, że coś z nimi jest nie tak.
Dzień dobry, pani zagaduje jeden z nich z takim uśmiechem, co to cię oszuka, a potem jeszcze życzy miłego dnia. To pani jest właścicielką tego stoiska?
Tak, synku. Może podać po obwarzanku? Jeszcze ciepłe, prosto z pieca.
Nie, nie dlatego przyszliśmy. Pani stoisko znajduje się w strefie o dużym znaczeniu handlowym i musi pani załatwić formalności.
Od razu zapaliła mi się lampka. Ale postanowiłam udawać naiwną.
Oj, kochanieńcy, załatwić formalności Ja to ledwo sobie cukier w normie utrzymuję. Cukrzyca, ciśnienie wysokie, ostatnio lekarz mówił, że cholesterol pod sufit. Macie państwo cholesterol? Bo ja mam, i jeszcze powiem, jakie tabletki mi przepisali
Proszę pani, wystarczy tylko podpisać próbuje mi przerwać.
Ale nieładnie przerywać starszej osobie! Jak mówiłam po tych tabletkach jestem cała opuchnięta, jak balon na jarmarku. A córka moja, biedaczka, rozwodzi się Mąż się okazał łajdakiem jak mój pierwszy świętej pamięci mąż choć za życia niewiele lepszy był
Drugi już się zniecierpliwił, wyciąga jakieś papiery.
Proszę pani, chodzi o mandat na dwadzieścia tysięcy złotych i
Dwadzieścia tysięcy?! O rany, ja ledwo na czynsz uzbieram. Wiecie, ile kosztuje gaz? A prąd? Wnuczek mój najmłodszy, chce być weterynarzem, choć jeszcze się uczy w liceum, mówi mi: Babciu, nie puszczaj tyle bojlera. Ale w moim wieku bez ciepłej wody nie da rady, bo kości bolą
Prosimy, niech nas pani wysłucha
A może wy mnie posłuchacie. Wiecie, jak to jest sprzedawać obwarzanki w wieku 68 lat? Emerytura mi nawet na leki nie wystarcza. Mam artretyzm kolana, ręce, szyja Nieraz przez ból nie sypiam. A codziennie tutaj jestem deszcz, śnieg, upał. Jak nie przyjdę, nie mam za co zjeść. I teraz mam wam dać dwadzieścia tysięcy? Lepiej już tu na miejscu upaść, ot co.
Popatrzyli po sobie. Już denerwowali się.
Możemy możemy zrobić rozłożenie na raty
Na raty? Ja już na raty mam w banku, w aptece, w sklepie. Nawet u sąsiadki za zęba. Wiecie, ile kosztuje jeden ząb? Piętnaście tysięcy złotych! I to u państwowego dentysty!
Jeden z nich zaczął zwijać papiery.
A zaraz, bo nie skończyłam. Moja siostra jest na dializach. Wiecie, co to znaczy? Trzy razy w tygodniu po cztery godziny na maszynie. Katorga. Składamy się, rodzeństwo, pomagamy, a ja z obwarzanków daję sto złotych miesięcznie. A teraz mam dostać jeszcze karę? Za co? Wszystkie papiery mam. Pozwolenie z urzędu, zarejestrowana jestem, podatki płacę mało, bo mało zarabiam. Nawet książeczkę zdrowia mam. Pokazać wam?
Wyciągnęłam portfel cały wypchany papierami.
Proszę! Pozwolenie ważne do przyszłego roku. Podpisane, podstemplowane. A wy z jakiego wydziału jesteście?
Już zaczęli się cofać.
Aha, nie powiedzieliście? Dziwne. Bo ja może stara jestem, ale nie głupia. Zanim zaczęłam sprzedawać obwarzanki, 35 lat pracowałam w urzędzie akurat w wydziale pozwoleń. Wiem, kto i co może chcieć. I wiem, że prawdziwy inspektor nie przyjdzie w tanim garniturze i nie chce pieniędzy do ręki bez paragonu.
I jeszcze jedno na rogu jest kamera. Zięć jest policjantem. To on mi załatwił miejsce, bo jest bezpieczne. Mam do niego zadzwonić? Trzy ulice stąd jest komisariat.
Już prawie uciekali.
Nie, proszę pani, zaszło nieporozumienie
Weźcie obwarzanki na drogę! krzyknęłam za nimi. Niech widzą, że nie jestem małostkowa!
Stała klientka aż się popłakała ze śmiechu.
Pół godziny ich babcią zagadywałaś!
A wiesz połowa to była bujda. Cukrzycy nie mam, córka szczęśliwa, siostra zdrowa. Ale tacy oszuści myślą, że jak biedna, starsza kobieta, to i głupia.
A zięć policjant?
To akurat prawda. I kamera też. I papiery najważniejsze. Bo co innego być biednym, a co innego głupim. Obwarzanki sprzedaję, bo emerytura marna, nie że liczyć nie umiem.
Ułożyłam świeże obwarzanki, sypnęłam więcej cukru i wróciłam do pracy.
A ty jak myślisz bieda czyni człowieka słabym, czy może życiowa zaradność i spryt są cenniejsze niż każdy dyplom?
Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.
Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.
– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.
– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.
– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.
– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.
Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.
Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.
Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.
Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.
„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.
Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.
Wira smażyła kotlety, gdy do kuchni wszedł mąż. – Wiro, musimy porozmawiać – rzekł stanowczo Igor. – Mów – odrzekła żona. – Może usiądziesz i posłuchasz? – w głosie Igora zabrzmiała niecierpliwość. – Muszę cały czas patrzeć na kotlety – odpowiedziała żona. – Co chciałeś mi powiedzieć? – Igor się potknął, ledwo dobierając słowa. – Spotkałem inną kobietę… odchodzę od ciebie! – Gratuluję ci. I bardzo się cieszę za ciebie! – spokojnie powiedziała Wira. – Co masz na myśli, gratuluję? Czy cieszę się z ciebie? – mąż spojrzał zaskoczony. Ale Igor nawet nie mógł sobie wyobrazić, co Wira w tej chwili zamierzała.
Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.
Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.
Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.
— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.
— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”
– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.
Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.
Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.
– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.
– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.
– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.
„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.
Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.
Wira smażyła kotlety, gdy do kuchni wszedł mąż. – Wiro, musimy porozmawiać – rzekł stanowczo Igor. – Mów – odrzekła żona. – Może usiądziesz i posłuchasz? – w głosie Igora zabrzmiała niecierpliwość. – Muszę cały czas patrzeć na kotlety – odpowiedziała żona. – Co chciałeś mi powiedzieć? – Igor się potknął, ledwo dobierając słowa. – Spotkałem inną kobietę… odchodzę od ciebie! – Gratuluję ci. I bardzo się cieszę za ciebie! – spokojnie powiedziała Wira. – Co masz na myśli, gratuluję? Czy cieszę się z ciebie? – mąż spojrzał zaskoczony. Ale Igor nawet nie mógł sobie wyobrazić, co Wira w tej chwili zamierzała.
Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.
-
Ciekawostki3 lata agoPrzyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył
-
Ciekawostki4 lata agoBrat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice
-
Rodzina5 lat agoObaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia
-
Historie4 lata ago„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech