Jak teściowa dała synowej nauczkę

Dach u rodziców żony zaczął przeciekać, a my już od dawna planowaliśmy go naprawić. Ponieważ lato się skończyło, postanowiliśmy się tym zająć jeszcze zanim zaczną padać deszcze, żeby rodzice mogli spokojnie przetrwać zimę.

Zebraliśmy się i całą rodziną przyjechaliśmy na wieś. Ojciec i ja pojechaliśmy do sklepu budowlanego i kupiliśmy wszystko, co potrzebne do naprawy dachu. Moja żona z synem pomagali babci w domu, przygotowywali jedzenie, znosili do piwnicy słoiki z przetworami.

Przyjechał też brat mojej żony z rodziną, żeby pomóc w pracy. Razem dokończymy wszystko w dwa dni i wrócimy do domu, pomyślałem.

Mój ojciec, szwagier i ja postawiliśmy rusztowanie i wspinaliśmy się po nim na dach. Tam stopniowo zaczęliśmy zdejmować kolejne dachówki, żeby zorientować się, którędy cieknie woda. Pierwszego dnia skończyliśmy demontaż.

Wszystko poszło dobrze. Ale kiedy zeszliśmy na dół, żeby się umyć i zjeść obiad, usłyszałem, jak bratowa żony mówiła, że ​​ich syn jest taki mądry, a nasz niezbyt bystry. Powiedziałem szwagrowi, żeby trochę przystopował swoją żonę. Zjedliśmy wszyscy szybki obiad i poszliśmy do swoich pokoi trochę odpocząć.

Drugiego dnia razem z ojcem i szwagrem położyliśmy nowe dachówki i zakończyliśmy wszystkie prace. Zebraliśmy się ponownie, żeby zjeść kolację. Widziałem, że moja teściowa słyszała, jak szwagierka rozmawiała z moją żoną o naszym synu, że nie jest taki mądry, jak ich, jej i Wojtka. W końcu Wojtek i Gosia pojechali do domu, my z żoną też zaczęliśmy się zbierać. Mama przyszła i powiedziała, że ​​wszystko słyszała i że pieniądze, które zbierali na remont dla Wojtka i Gosi, dadzą nam, żebyśmy mogli lepiej wyposażyć pokój naszego syna. Było nam bardzo niezręcznie, ale teściowa powiedziała, że ​​to będzie nauczka dla Gosi i Wojtka.