Jak szybko Mateusz zapomniał o naukach swojej babci

Babcia Ola bardzo kochała swojego wnuka. Pewnie dlatego, że miała go tylko jednego. Z jej dwóch synów tylko jeden, Wojtek, się ożenił. Młodszy syn, Antek, nie chciał układać swojego życia osobistego. Myślał tylko o pracy, pieniądzach, rozrywce i łatwym życiu bez zmartwień i żadnych zobowiązań. Dlatego jedyny wnuczek był dla swojej babci całym wszechświatem.

Chłopiec mieszkał z rodzicami w miasteczku niedaleko wsi, w której urodził się jego ojciec i gdzie nadal mieszkała jego babcia Ola, w małym, ale bardzo zadbanym domku. Każdego lata Mateusz przyjeżdżał do niej na wakacje. Wtedy babcia uwijała się jak młoda dziewczyna. Każdego ranka gotowała coś innego, zabierała wnuka do kościoła i pasała razem z nim krowy i gęsi. Starała się stworzyć chłopcu jak najbardziej komfortowe warunki i zainteresować go tym, czego nie ma w mieście.

Mateusz rósł bardzo szybko. Był teraz bardzo inteligentnym i utalentowanym młodym mężczyzną. Nic więc dziwnego, że po szkole bez problemu dostał się na filologię i wyjechał na studia do Warszawy. Potem pojechał za granicę na wymianę studencką. A jeszcze później złożył jakieś dokumenty i przeniósł się na studia magisterskie do innego kraju.

Oczywiście babcia Ola bardzo tęskniła za swoim małym Mateuszkiem. Tylko, że on był już całkiem inny. Rzadko odwiedzał staruszkę, tylko czasami, w święta, oprócz tego dzwonił w jej urodziny. Ale te rozmowy nie trwały długo, wymieniali kilka suchych zdań i się żegnali.

Kiedyś Mateusz miał dłuższe wakacje i przyjechał do domu. Ojciec nalegał, żeby syn odwiedził babcię przynajmniej na kilka dni. Mateusz nie chciał jechać, ale musiał, bo wiedział, że Wojtek będzie zły.

Babcia nie mogła się nacieszyć z odwiedzin ukochanego wnuczka. Ale kiedy usiadł przy stole, który Ola zastawiła samymi pysznościami, Mateusz tylko zmarszczył brwi.

– O co chodzi, Mateuszku?

– Babciu, nie pamiętam, kiedy ostatnio jadłem takie jedzenie. Już tego nie lubię.

Babcia się zmartwiła, bo w lodówce nie było nic innego. Wtedy Mateusz szybko wyjął z plecaka jakiegoś burgera i błyskawicznie go pochłonął. Kiedy zaczęli rozmawiać, Mateusz dużo opowiadał o innym kraju, studiach, nowych znajomych. Powiedział, że nigdy nie wróci do Polski.

Babcia bardzo się tym zdenerwowała. Przecież wychowała Mateuszka zupełnie inaczej – żeby kochał zielone łąki i zagajniki, słuchał dźwięcznego śpiewu ptaków i uwielbiał to, co ojczyste. Przecież Ojczyzna jest jak matka?