Uncategorized

Garść czarnej porzeczki

Irena nie przygotowywała się szczególnie do Sylwestra. Córka oznajmiła, że wyjeżdża z przyjaciółmi do domku letniskowego. A jej samej dużo trzeba? Upiekła pierogi, zrobiła sałatkę jarzynową. Obejrzała trochę telewizję i położyła się spać. A potem córka wróci.

Za życia Arkadiusza zbierali się w większym gronie. Siedzieli przy stole, pili, jedli, oglądali sylwestrowy koncert, a potem wychodzili na zewnątrz z petardami i zimnymi ogniami. Prowadzili korowód wokół choinki na rynku, śpiewali kolędy, a jeśli zebrało się więcej ludzi, urządzali proste konkursy. Nawet młodzież rozpędzali swoją radością.

Irena otarła łzę. Minęły już prawie trzy lata od śmierci Arkadiusza, a ona wciąż nie mogła się przyzwyczaić. I pewnie nigdy nie pogodzi się z tą stratą.

Wzięła ze szafki zdjęcie męża w ramce. Miał przymrużone oczy, na ustach delikatny uśmiech. Uwielbiała to zdjęcie. Takie samo zrobiła na nagrobek. Kiedy odwiedzała cmentarz, wpatrywała się w twarz na fotografii. Wydawało jej się, że Arkadiusz witał ją z różnym wyrazem twarzy – czasem się uśmiechał, ciesząc się spotkaniem, czasem wyglądał surowo, gdy zbyt długo nie przychodziła.

Wiedziała, że to niemożliwe. Ale za każdym razem, zbliżając się do nagrobka, zastanawiała się, z jakim wyrazem twarzy Arkadiusz ją tym razem przywita.

— Źle mi bez ciebie, Arku. Gdyby choć wnuki były, byłoby jakieś zajęcie. Tylko że Julka się nie spieszy z zamążpójściem. Od kiedy jej chłopak ożenił się z jej przyjaciółką, boi się nowych związków. Ostatnio jednak chodzi wesoła. Może już kogoś ma, tylko milczy, nie mówi. A ja się nie wtrącam…

W przedpokoju trzasnęły drzwi. Irena szybko odstawiła fotografię na półkę.

— Mamo, jesteś w domu? — rozległ się dzwoniący głos Julii.

— A gdzie niby mam być? Co tak wcześnie? — Irena podeszła do córki.

— Wypuścili mnie wcześniej z pracy. Nie będę jadła kolacji. Zaraz się spakuję i jadę. Wstąpią po mnie Wika z mężem.

— Dlaczego nagle? Mieliście jechać dopiero trzydziestego pierwszego… — zaniepokoiła się Irena.

— Tak, ale uznałyśmy z Wiką, że trzeba napalić w domku, wszystko przygotować, choinkę ściąć i udekorować… — Julia opowiadała podekscytowana, jednocześnie pakując rzeczy do torby. — Tak, ładowarki nie zapomniałam… O, a buty… No i lokówkę — przyniosła z łazienki lokówkę i wrzuciła do podróżnej torby.

— Chyba wszystko. Wybacz, mamo, że zostawiam cię samą w taki czas. Może do kogoś byś poszła…

— Nigdzie nie pójdę. Już mnie ta cała zabawa nie interesuje. A kiedy wrócisz? — spytała Irena.

— Trzeciego albo czwartego. Jak wyjdzie. — Oczy córki błyszczały.

Irena dawno nie widziała jej takiej. „Na pewno pojawił się ktoś w ich towarzystwie. Dobrze by było”.

Za oknem rozległ się klakson.

— No to lecę, mamusiu! — Julia cmoknęła matkę w policzek, narzuciMijały kolejne miesiące, a Irena, zamiast do samotnych wieczorów, przyzwyczajała się do codziennych wizyt wnuków, śmiechu córki i tego, że w jej życiu znów zagościła radość.

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

Garść czarnej porzeczki

Uncategorized

Garść czarnej porzeczki

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

— Po wizycie bezczelnej rodziny lodówka pustoszała, a góra naczyń rosła, — gospodarze wymyślili, jak położyć temu kresOd tej pory przed każdą wizytą na drzwiach lodówki wieszali kartkę z listą obowiązków domowych dla gości.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending