Dziękuję za niezapomniane chwile spędzone z Twoim synem w naszym małżeństwie. Przyprowadzam go z powrotem do Ciebie, pełna wdzięczności.

Droga Pani Agnieszko,

Dziękuję Ci za wszystkie lekcje, które wyniosłam z małżeństwa z Twoim synem. Teraz oddaję go z powrotem w Twoje ręce.

Przykro mi, że nie mogę Cię nazwać mamą, choć tak chciałam, kiedy po raz pierwszy się spotkałyśmy i on poprosił mnie o rękę. Zazdrościłam koleżankom, które od lat żyły w szczęśliwych małżeństwach, wspierając się i kochając. Marzyłam o takiej rodzinie, w której mężczyzna będzie przy mnie, w której znajdę oparcie i razem będziemy wychowywać dzieci.

Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam, jak bardzo szanujesz swojego syna, pomyślałam, że właśnie takiego mężczyznę mam przyciągnąć do swojego życia. Przed ślubem powiedziałaś jedno zdanie, które wyznaczyło mi przyszłość: Mój syn jest przyzwyczajony do dbania o jedną kobietę. To krótkie zdanie kryło w sobie całe Twoje wychowanie.

Michał nigdy nie odmówiłby, by pojechać po leki do apteki przy ulicy Pięknej w Krakowie, chociaż jest ona dosłownie kilka kroków od domu. Kiedy drzwi w naszym mieszkaniu w Warszawie zaczęły skrzypieć, od razu wziął się za ich nasmarowanie, nie martwiąc się o poważny problem. Nawet te szeleszczące drzwi w szafie nie były mu straszne.

Kiedy Michał odwoził mnie do domu, zamiast wspólnego spaceru po Łazienkach, wywołałaś małą awanturę, oskarżając mnie o lenistwo i przyzwyczajenie do wygody. Oczywiście jazda samochodem jest wygodniejsza niż pociąg, a ciągnięcie walizki samemu nie jest najprzyjemniejsze, ale i tak chciałaś odetchnąć świeżym powietrzem.

Mój mąż jest naprawdę pomocny. Gdy nie mogłaś spać i w środku nocy podzieliłaś się ze mną złym samopoczuciem, nie myśląc o porannym wyjściu do pracy, on wziął taksówkę, bo nie chciał ryzykować, że po kilku kieliszkach nie dopuszczy się do prowadzenia. Zamiast podziękować, powiedziałaś, że nie ma nic złego w powstrzymaniu się od alkoholu, gdy Twoja mama potrzebuje wsparcia w nocy. Oczywiście możesz powstrzymać się od wszystkiego, bo on jest Twoim synem, a ja tylko jego żoną.

Gratuluję, że nie próbujesz mi zabierać mojego miejsca w życiu Twojego syna, choć wydaje się to dziwne, bo mężczyzn nie dzieli się między kilka osób. Ty nie chcesz się nim podzielić z nikim.

Na szczęście nie mamy dzieci, bo nie musiałyby od razu domagać się tatusia i jego czasu babcia zawsze ma pierwszeństwo. Twój troskliwy syn nie wsparł mnie w chwilach, gdy naprawdę potrzebowałam pomocy; pomogła mi przyjaciółka, wiedząc, że depresja nie przyniesie nic dobrego. Liczyłam na choć kilka słów wsparcia od Michała, a on znów skierował się ku Tobie.

Przyznaję, przegrałam. Nie udało mi się stać dla niego tym, kim Ty jesteś dla niego, mimo że bardzo się starałam. Szkoda, że moje starania przeszły niezauważone. On naprawdę kocha jedną kobietę Ciebie. Jego słowa miłości wobec mnie były tylko formalnością.

Chcę być potrzebna mężczyźnie, nie szukam idealnego męża, który wszystko poukłada w sztywne schematy, jak Twój syn. Niech czasem wróci do domu po spotkaniu z kolegami, niech się martwi o moje porażki i cieszy się z sukcesów.

Cieszę się, że zrozumiałam, iż mój mąż nigdy nie będzie takim człowiekiem. Nie mieliśmy razem dzieci, bo nie potrzebowałyśmy silnych emocji, a Twój syn oszczędzał swoje serce jedynie dla Ciebie. Ta gospodarność skłoniła mnie do zajścia w ciążę. Teraz czekamy na naszego synka, który przyjdzie na świat za trzy miesiące.

Obiecuję wychować go na prawdziwego mężczyznę ale nie w Twoim rozumieniu. Dziękuję Ci za doświadczenie, które zdobyłam w małżeństwie z Twoim synem. Zwracam go Tobie, zdrowego, troskliwego i opiekuńczego. Bądźcie szczęśliwi.

Twoja była synowa,
Zuzanna NowakŻyczę Ci spokoju i siły, byś mogła odnaleźć własne szczęście.